Księga Mądrości, rozdział 11

1 Direxit opera eorum in manibus prophetæ sancti.

1 Kierowała dziełami ich przez ręce proroka świętego.

2 Iter fecerunt per deserta quæ non habitabantur, et in locis desertis fixerunt casas.

2 Szli drogą po pustyniach, w których nie mieszkano, i na miejscach pustych rozbijali namioty.

3 Steterunt contra hostes, et de inimicis se vindicaverunt.

3 Oparli się nieprzyjaciołom i pomścili się na wrogach.

4 Sitierunt, et invocaverunt te, et data est illis aqua de petra altissima, et requies sitis de lapide duro.

4 Pragnęli i wzywali ciebie, i dana im została woda z wysokiej skały, i uśmierzenie pragnienia z twardego kamienia.

5 Per quæ enim pœnas passi sunt inimici illorum a defectione potus sui, et in eis cum abundarent filii Israël lætati sunt :

5 Przez co bowiem cierpieli męki ich nieprzyjaciele, dla braku wody do picia, w to właśnie obfitując synowie izraelscy, weselili się;

6 per hæc, cum illis deessent, bene cum illis actum est.

6 podczas gdy tamtym zabrakło, im ta sama rzecz dogodziła.

7 Nam pro fonte quidem sempiterni fluminis, humanum sanguinem dedisti injustis.

7 Bo zamiast źródła rzeki ustawicznie płynącej dałeś niesprawiedliwym krew ludzką.

8 Qui cum minuerentur in traductione infantium occisorum, dedisti illis abundantem aquam insperate,

8 Podczas gdy tych ubywało z powodu kary za dzieci zabite, dałeś tamtym obfitą wodę niespodziewanie,

9 ostendens per sitim quæ tunc fuit, quemadmodum tuos exaltares, et adversarios illorum necares.

9 pokazując przez pragnienie, które wówczas było, jak wywyższałeś swoich, a zabijałeś ich przeciwników.

10 Cum enim tentati sunt, et quidem cum misericordia disciplinam accipientes, scierunt quemadmodum cum ira judicati impii tormenta paterentur.

10 Gdy bowiem byli doświadczeni - choć zaiste łaskawą karę otrzymali - poznali, jakie kary ponosić mieli bezbożni, osądzeni w gniewie.

11 Hos quidem tamquam pater monens probasti ; illos autem tamquam durus rex interrogans condemnasti.

11 Tych jako ojciec upominający doświadczyłeś, a tamtych jako srogi król, który sądzi, skazałeś.

12 Absentes enim, et præsentes, similiter torquebantur.

12 Nieobecni bowiem i obecni podobnie byli męczeni.

13 Duplex enim illos acceperat tædium et gemitus, cum memoria præteritorum.

13 Podwójny bowiem ogarnął ich smutek i wzdychanie na wspomnienie dawnych rzeczy.

14 Cum enim audirent per sua tormenta bene secum agi, commemorati sunt Dominum, admirantes in finem exitus.

14 Gdy bowiem słyszeli, że przez ich męki dobrze się im działo, wspomnieli na Pana, zdumiewając się nad końcem sprawy.

15 Quem enim in expositione prava projectum deriserunt, in finem eventus mirati sunt, non similiter justis sitientes.

15 Tego bowiem, którego wyrzuconego i okrutnie na niebezpieczeństwo wystawionego wyśmiali, na końcu zdarzenia podziwiali, niejednakie ze sprawiedliwymi pragnienie mając.

16 Pro cogitationibus autem insensatis iniquitatis illorum, quod quidam errantes colebant mutos serpentes et bestias supervacuas, immisisti illis multitudinem mutorum animalium in vindictam ;

16 Lecz za szalone myśli ich bezbożności, ponieważ niektórzy, uwiedzeni, węże nieme i inne zwierzęta nikczemne czcili, przypuściłeś na nich mnóstwo niemych zwierząt na pokaranie,

17 ut scirent quia per quæ peccat quis, per hæc et torquetur.

17 aby wiedzieli, iż przez co kto grzeszy, przez to też karany bywa.

18 Non enim impossibilis erat omnipotens manus tua, quæ creavit orbem terrarum ex materia invisa, immittere illis multitudinem ursorum, aut audaces leones,

18 Nie było bowiem niepodobne dla wszechmocnej ręki twojej, która z niewidzialnej materii okrąg ziemi stworzyła, przypuścić na nich mnóstwo niedźwiedzi albo śmiałych lwów,

19 aut novi generis ira plenas ignotas bestias, aut vaporem ignium spirantes, aut fumi odorem proferentes, aut horrendas ab oculis scintillas emittentes ;

19 albo nowego rodzaju i nieznane, pełne srogości zwierzęta, albo parą ognistą zionące, albo woń dymu wydające, albo strasznymi iskrami z oczu strzelające,

20 quarum non solum læsura poterat illos exterminare, sed et aspectus per timorem occidere.

20 które nie tylko ranieniem mogły ich zatracić, ale też wejrzeniem od strachu zagubić.

21 Sed et sine his uno spiritu poterant occidi, persecutionem passi ab ipsis factis suis, et dispersi per spiritum virtutis tuæ : sed omnia in mensura, et numero et pondere disposuisti.

21 Lecz i bez tego jednym tchnieniem mogli być zabici, prześladowani przez własne uczynki swoje, a rozproszeni duchem mocy twojej; ale ty wszystko pod miarą i liczbą i wagą urządziłeś.

22 Multum enim valere, tibi soli supererat semper : et virtuti brachii tui quis resistet ?

22 Bo wielką moc pokazać tobie samemu przysługiwało zawsze, a sile ramienia twego kto się sprzeciwi?

23 Quoniam tamquam momentum stateræ, sic est ante te orbis terrarum, et tamquam gutta roris antelucani quæ descendit in terram.

23 Albowiem jak najmniejsze ziarnko na wadze, tak jest przed tobą okrąg ziemi, i jak kropla rosy porannej, która upada na ziemię.

24 Sed misereris omnium, quia omnia potes ; et dissimulas peccata hominum, propter pœnitentiam.

24 Ale ty masz litość nad wszystkimi, bo wszystko możesz, i przebaczasz grzechy ludzkie dla pokuty.

25 Diligis enim omnia quæ sunt, et nihil odisti eorum quæ fecisti ; nec enim odiens aliquid constituisti aut fecisti.

25 Miłujesz bowiem wszystko, co jest, i nie masz w nienawiści nic z tego, coś uczynił, bo nie nienawidząc ustanowiłeś cokolwiek albo uczyniłeś.

26 Quomodo autem posset aliquid permanere, nisi tu voluisses ? aut quod a te vocatum non esset conservaretur ?

26 A jak żeby mogło co trwać, gdybyś był nie chciał? albo co mogłoby być zachowane, czego byś ty nie wezwał?

27 Parcis autem omnibus, quoniam tua sunt, Domine, qui amas animas.

27 A ty oszczędzasz wszystko, bo twoje jest, Panie, który dusze miłujesz.