Księga Mądrości, rozdział 6

1 Melior est sapientia quam vires, et vir prudens quam fortis.

1 Lepsza jest mądrość niźli siła, i mąż roztropny niźli mocny.

2 Audite ergo, reges, et intelligite ; discite, judices finium terræ.

2 Słuchajcież przeto, królowie, i zrozumiejcie; nauczcie się, sędziowie krańców ziemi!

3 Præbete aures, vos qui continetis multitudines, et placetis vobis in turbis nationum.

3 Nadstawcie uszu wy, którzy władacie ludem i chlubicie się z mnóstwa narodów.

4 Quoniam data est a Domino potestas vobis, et virtus ab Altissimo : qui interrogabit opera vestra, et cogitationes scrutabitur.

4 Ponieważ od Pana dana wam jest władza i moc od Najwyższego, który badać będzie uczynki wasze i myśli wasze roztrząsać;

5 Quoniam cum essetis ministri regni illius, non recte judicastis, nec custodistis legem justitiæ, neque secundum voluntatem Dei ambulastis.

5 ponieważ będąc sługami królestwa jego, nie sądziliście sprawiedliwie, aniście nie strzegli prawa sprawiedliwości, aniście nie chodzili według woli Bożej:

6 Horrende et cito apparebit vobis, quoniam judicium durissimum his qui præsunt fiet.

6 Strasznie i prędko ukaże się wam, bo najsroższy sąd dla tych będzie, co nad innymi stoją.

7 Exiguo enim conceditur misericordia ; potentes autem potenter tormenta patientur.

7 Mały bowiem otrzyma miłosierdzie, ale mocarze mocne męki cierpieć będą.

8 Non enim subtrahet personam cujusquam Deus, nec verebitur magnitudinem ejus cujusquam, quoniam pusillum et magnum ipse fecit, et æqualiter cura est illi de omnibus.

8 Bo na niczyją osobę Bóg nie będzie dbał, ani się nie zlęknie niczyjej wielkości; gdyż on uczynił małego i wielkiego, i jednako o wszystkich ma pieczę.

9 Fortioribus autem fortior instat cruciatio.

9 Ale nad mocniejszym mocniejsza męka wisi.

10 Ad vos ergo, reges, sunt hi sermones mei : ut discatis sapientiam, et non excidatis.

10 Do was tedy, królowie, są te mowy moje, abyście się nauczyli mądrości, a nie upadli.

11 Qui enim custodierint justa juste, justificabuntur ; et qui didicerint ista, invenient quid respondeant.

11 Którzy bowiem będą strzec sprawiedliwości sprawiedliwie, będą usprawiedliwieni, a którzy się tego nauczą, znajdą stosowną odpowiedź.

12 Concupiscite ergo sermones meos ; diligite illos, et habebitis disciplinam.

12 Pożądajcież tedy słów moich, miłujcie je, a będziecie mieć naukę.

13 Clara est, et quæ numquam marcescit, sapientia : et facile videtur ab his qui diligunt eam, et invenitur ab his qui quærunt illam.

13 Jaśniejąca jest i nigdy nie więdnąca mądrość, i łatwo spostrzegają ją ci, którzy ją miłują, i znajdują ci, którzy jej szukają;

14 Præoccupat qui se concupiscunt, ut illis se prior ostendat.

14 uprzedza tych, którzy jej pożądają, aby im się pierwsza ukazała.

15 Qui de luce vigilaverit ad illam non laborabit ; assidentem enim illam foribus suis inveniet.

15 Kto do niej rano wstanie, nie będzie się trudził, bo ją znajdzie siedzącą u drzwi swoich.

16 Cogitare ergo de illa sensus est consummatus, et qui vigilaverit propter illam cito securus erit.

16 Myśleć tedy o niej jest doskonałą roztropnością, a kto dla niej czuwać będzie, rychło bezpieczny będzie.

17 Quoniam dignos se ipsa circuit quærens, et in viis ostendit se hilariter, et in omni providentia occurrit illis.

17 Bo tych, którzy jej są godni, sama obchodzi szukając i na drogach wesoło się im pokazuje, i zabiega im ze wszelkim staraniem.

18 Initium enim illius verissima est disciplinæ concupiscentia.

18 Początkiem jej bowiem jest szczere pożądanie nauki,

19 Cura ergo disciplinæ dilectio est, et dilectio custodia legum illius est ; custoditio autem legum consummatio incorruptionis est ;

19 a troska o naukę miłością jest, a miłość jest zachowaniem jej praw, a zachowanie praw jest zapewnieniem nieskazitelności,

20 incorruptio autem facit esse proximum Deo.

20 a nieskazitelność czyni bliskim Bogu.

21 Concupiscentia itaque sapientiæ deducit ad regnum perpetuum.

21 Tak więc pożądanie mądrości przywodzi do wiecznego królestwa.

22 Si ergo delectamini sedibus et sceptris, o reges populi, diligite sapientiam, ut in perpetuum regnetis :

22 Przeto jeśli się kochacie w stolicach i w berłach, o królowie ludu, miłujcie mądrość, abyście na wieki królowali.

23 diligite lumen sapientiæ, omnes qui præestis populis.

23 Miłujcie światło mądrości, wszyscy, którzy nad ludem przełożeni jesteście.

24 Quid est autem sapientia, et quemadmodum facta sit, referam, et non abscondam a vobis sacramenta Dei : sed ab initio nativitatis investigabo, et ponam in lucem scientiam illius, et non præteribo veritatem.

24 A czym jest mądrość i jak się poczęła, powiem, i nie zataję przed wami tajemnic Bożych, ale od początku narodzenia wyśledzę i jasno wyłożę poznanie jej, a nie pominę prawdy;

25 Neque cum invidia tabescente iter habebo, quoniam talis homo non erit particeps sapientiæ.

25 ani z tym, który wysechł od zazdrości, nie pójdę w drogę, gdyż taki człowiek nie będzie uczestnikiem mądrości.

26 Multitudo autem sapientium sanitas est orbis terrarum, et rex sapiens stabilimentum populi est.

26 Mnóstwo mądrych zaś jest zbawieniem okręgu ziemi, a król mądry jest podporą ludu.

27 Ergo accipite disciplinam per sermones meos, et proderit vobis.

27 Przeto przyjmijcie naukę przez słowa moje, a będzie wam pożyteczna.