Przypowieści Salomona, rozdział 2

1 Fili mi, si susceperis sermones meos, et mandata mea absconderis penes te :

1 Synu mój, jeśli przyjmiesz mowy moje, a przykazania moje zachowasz przy sobie,

2 ut audiat sapientiam auris tua, inclina cor tuum ad cognoscendam prudentiam.

2 tak iżby słuchało mądrości ucho twoje: nakłoń serca swego ku słuchaniu roztropności.

3 Si enim sapientiam invocaveris, et inclinaveris cor tuum prudentiæ ;

3 Bo jeśli wezwiesz mądrości i nakłonisz serce twe ku roztropności;

4 si quæsieris eam quasi pecuniam, et sicut thesauros effoderis illam :

4 jeśli jej szukać będziesz jak pieniędzy, a jak za skarbami kopać za nią będziesz:

5 tunc intelliges timorem Domini, et scientiam Dei invenies,

5 wtedy zrozumiesz bojaźń Pańską i umiejętność Bożą znajdziesz.

6 quia Dominus dat sapientiam, et ex ore ejus prudentia et scientia.

6 Bo Pan daje mądrość, a z ust jego roztropność i umiejętność.

7 Custodiet rectorum salutem, et proteget gradientes simpliciter,

7 Strzec będzie zbawienia prawych i obroni chodzących w prostocie,

8 servans semitas justitiæ, et vias sanctorum custodiens.

8 chroniąc ścieżki sprawiedliwości i drogi świętych osłaniając.

9 Tunc intelliges justitiam, et judicium, et æquitatem, et omnem semitam bonam.

9 Wtedy zrozumiesz sprawiedliwość i sąd, i prawość, i wszelką ścieżkę dobrą.

10 Si intraverit sapientia cor tuum, et scientia animæ tuæ placuerit,

10 Jeśli wejdzie mądrość do serca twego, a umiejętność spodoba się duszy twojej,

11 consilium custodiet te, et prudentia servabit te :

11 przezorność strzec cię będzie, a roztropność zachowa cię:

12 ut eruaris a via mala, et ab homine qui perversa loquitur ;

12 abyś był wyrwany z drogi złej i od człowieka, który mówił przewrotności;

13 qui relinquunt iter rectum, et ambulant per vias tenebrosas ;

13 od tych, co opuszczają drogę prostą, a chodzą drogami ciemnymi;

14 qui lætantur cum malefecerint, et exsultant in rebus pessimis ;

14 którzy się weselą źle uczyniwszy, i radują się z rzeczy najgorszych;

15 quorum viæ perversæ sunt, et infames gressus eorum.

15 których drogi przewrotne są i postępki bezecne;

16 Ut eruaris a muliere aliena, et ab extranea quæ mollit sermones suos,

16 abyś był uratowany od cudzej niewiasty i od obcej, która umila mowy swoje

17 et relinquit ducem pubertatis suæ,

17 i opuszcza wodza młodości swojej,

18 et pacti Dei sui oblita est. Inclinata est enim ad mortem domus ejus, et ad inferos semitæ ipsius.

18 i zapomniała przymierza Boga swego; albowiem dom jej nachylił się do śmierci i ścieżki jej do otchłani;

19 Omnes qui ingrediuntur ad eam non revertentur, nec apprehendent semitas vitæ.

19 wszyscy, którzy wchodzą do niej, nie wrócą się i nie chwycą się ścieżki żywota;

20 Ut ambules in via bona, et calles justorum custodias :

20 abyś chodził drogą dobrą, i strzegł sprawiedliwych ścieżek.

21 qui enim recti sunt habitabunt in terra, et simplices permanebunt in ea ;

21 Bo którzy są prawi, będą mieszkać na ziemi, a prości trwać będą na niej.

22 impii vero de terra perdentur, et qui inique agunt auferentur ex ea.

22 Ale bezbożni będą wytraceni z ziemi, a którzy czynią niesprawiedliwie, będą z niej zniesieni.