Przypowieści Salomona, rozdział 29

1 Viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus, et eum sanitas non sequetur.

1 Człowieka, który karcącym uporczywie gardzi, nagła zguba spotka i nie przyjdzie do zdrowia.

2 In multiplicatione justorum lætabitur vulgus ; cum impii sumpserint principatum, gemet populus.

2 Kiedy się mnożą sprawiedliwi, będzie się radowało pospólstwo; gdy bezbożni władzę pochwycą, wzdychać będzie lud.

3 Vir qui amat sapientiam lætificat patrem suum ; qui autem nutrit scorta perdet substantiam.

3 Człowiek, który miłuje mądrość, uwesela ojca swego, ale kto żywi wszeteczne niewiasty, utraci majętność.

4 Rex justus erigit terram ; vir avarus destruet eam.

4 Król sprawiedliwy podnosi ziemię, mąż chciwy wywróci ją.

5 Homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus ejus.

5 Człowiek, który łagodnymi a obłudnymi słowami mówi do przyjaciela swego, sieć zastawia na nogi jego.

6 Peccantem virum iniquum involvet laqueus, et justus laudabit atque gaudebit.

6 Grzeszącego męża niesprawiedliwego uwikła sidło, a sprawiedliwy chwalić i weselić się będzie.

7 Novit justus causam pauperum ; impius ignorat scientiam.

7 Zna sprawiedliwy sprawę ubogich, bezbożny nie rozumie umiejętności.

8 Homines pestilentes dissipant civitatem ; sapientes vero avertunt furorem.

8 Ludzie występni rozpraszają miasto, a mądrzy gniew odwracają.

9 Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem.

9 Jeśli człowiek mądry będzie się z głupim spierał, czy się gniewa, czy się śmieje, nie znajdzie pokoju.

10 Viri sanguinum oderunt simplicem ; justi autem quærunt animam ejus.

10 Mężowie krwawi nienawidzą prostego, ale sprawiedliwi szukają duszy jego.

11 Totum spiritum suum profert stultus ; sapiens differt, et reservat in posterum.

11 Wszystkiego ducha swego pokazuje głupi, mądry odkłada i chowa na przyszłość.

12 Princeps qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios.

12 Władca, który rad słucha słów kłamliwych, wszystkich sług ma bezbożnych.

13 Pauper et creditor obviaverunt sibi : utriusque illuminator est Dominus.

13 Ubogi i wierzyciel spotkali się: obydwu Pan oświeca.

14 Rex qui judicat in veritate pauperes, thronus ejus in æternum firmabitur.

14 Król, który sądzi ubogich według prawdy, stolica jego będzie na wieki utwierdzona.

15 Virga atque correptio tribuit sapientiam ; puer autem qui dimittitur voluntati suæ confundit matrem suam.

15 Rózga i karanie daje mądrość, ale dziecię puszczone na swą wolę, przynosi wstyd matce swojej.

16 In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et justi ruinas eorum videbunt.

16 Gdy się mnożą bezbożni, mnożyć się będą przestępstwa, lecz sprawiedliwi ujrzą ich upadek.

17 Erudi filium tuum, et refrigerabit te, et dabit delicias animæ tuæ.

17 Ćwicz syna twego, a pocieszy cię i przyniesie rozkosz duszy twojej.

18 Cum prophetia defecerit, dissipabitur populus ; qui vero custodit legem beatus est.

18 Gdy ustanie proroctwo, rozproszy się lud, ale kto strzeże zakonu, jest błogosławiony.

19 Servus verbis non potest erudiri, quia quod dicis intelligit, et respondere contemnit.

19 Niewolnik nie może być słowami ukarany, bo rozumie, co mówisz, a odpowiadać nie chce.

20 Vidisti hominem velocem ad loquendum ? stultitia magis speranda est quam illius correptio.

20 Widziałeś człowieka prędkiego do mówienia? Więcej się trzeba głupstwa spodziewać, niż poprawy jego.

21 Qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea sentiet eum contumacem.

21 Kto w rozkoszy od młodości chowa sługę swego, potem dozna krnąbrności jego.

22 Vir iracundus provocat rixas, et qui ad indignandum facilis est erit ad peccandum proclivior.

22 Człowiek gniewliwy wzbudza zwady, a kto jest prędki do gniewu, będzie ku grzeszeniu skłonniejszy.

23 Superbum sequitur humilitas, et humilem spiritu suscipiet gloria.

23 Za pysznym chodzi poniżenie, a pokornego duchem ogarnie chwała.

24 Qui cum fure participat odit animam suam ; adjurantem audit, et non indicat.

24 Kto jest wspólnikiem złodzieja, ma w nienawiści duszę swoją: słucha poprzysięgającego, a nie wydaje.

25 Qui timet hominem cito corruet ; qui sperat in Domino sublevabitur.

25 Kto się boi człowieka, prędko upadnie; kto ma nadzieję w Panu, podniesiony będzie.

26 Multi requirunt faciem principis, et judicium a Domino egreditur singulorum.

26 Wielu szuka oblicza księcia, ale od Pana wychodzi sąd każdego.

27 Abominantur justi virum impium, et abominantur impii eos qui in recta sunt via. Verbum custodiens filius extra perditionem erit.

27 Brzydzą się sprawiedliwi mężem bezbożnym, a bezbożni brzydzą się tymi, którzy są na prostej drodze. Syn strzegący słowa ujdzie zatracenia.