Przypowieści Salomona, rozdział 5

1 Fili mi, attende ad sapientiam meam, et prudentiæ meæ inclina aurem tuam :

1 Synu mój, bądź pełen mądrości mojej, a ku roztropności mojej nakłoń ucha twego,

2 ut custodias cogitationes, et disciplinam labia tua conservent. Ne attendas fallaciæ mulieris ;

2 abyś strzegł myśli, a wargi twe by zachowały naukę. Nie słuchaj chytrości niewieściej,

3 favus enim distillans labia meretricis, et nitidius oleo guttur ejus :

3 kapiącym bowiem plastrem miodu wargi nierządnicy, a gardło jej gładsze niż oliwa,

4 novissima autem illius amara quasi absinthium, et acuta quasi gladius biceps.

4 lecz koniec jej gorzki jak piołun, i ostry jak miecz obosieczny.

5 Pedes ejus descendunt in mortem, et ad inferos gressus illius penetrant.

5 Nogi jej zstępują do śmierci, a kroki jej dochodzą do otchłani.

6 Per semitam vitæ non ambulant ; vagi sunt gressus ejus et investigabiles.

6 Po ścieżce żywota nie chodzą, błędne są kroki jej i niewybadane.

7 Nunc ergo fili mi, audi me, et ne recedas a verbis oris mei.

7 Teraz tedy, synu mój, słuchaj mię, a nie odstępuj od słów ust moich.

8 Longe fac ab ea viam tuam, et ne appropinques foribus domus ejus.

8 Oddal od niej drogę twoją, a nie zbliżaj się do drzwi domu jej,

9 Ne des alienis honorem tuum, et annos tuos crudeli :

9 abyś nie wydał obcym czci twojej, a lat twoich okrutnemu;

10 ne forte impleantur extranei viribus tuis, et labores tui sint in domo aliena,

10 by się snadź nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twe nie były w cudzym domu,

11 et gemas in novissimis, quando consumpseris carnes tuas et corpus tuum, et dicas :

11 i abyś na końcu, kiedy zniszczysz mięśnie twoje i ciało twoje, nie musiał wzdychać i mówić:

12 Cur detestatus sum disciplinam, et increpationibus non acquievit cor meum,

12 „Czemuż się brzydziłem nauką, a serce moje nie przyjęło karcenia,

13 nec audivi vocem docentium me, et magistris non inclinavi aurem meam ?

13 i nie słuchałem głosu uczących mię, i ku nauczycielom nie nachyliłem ucha mego?

14 pene fui in omni malo, in medio ecclesiæ et synagogæ.

14 Byłbym prawie w każde nieszczęście popadł w pośrodku zgromadzenia i zboru.”

15 Bibe aquam de cisterna tua, et fluenta putei tui ;

15 Pij wodę z cysterny twojej i wody płynące studni twojej;

16 deriventur fontes tui foras, et in plateis aquas tuas divide.

16 niech ściekają źródła twoje z domu, a na ulicach wody twe rozdzielaj.

17 Habeto eas solus, nec sint alieni participes tui.

17 Miej je sam, a obcy niech nie będą uczestnikami twymi.

18 Sit vena tua benedicta, et lætare cum muliere adolescentiæ tuæ.

18 Niech będzie zdrój twój błogosławiony, i wesel się z żoną młodości twojej:

19 Cerva carissima, et gratissimus hinnulus : ubera ejus inebrient te in omni tempore ; in amore ejus delectare jugiter.

19 łania to najmilsza i jelonek najwdzięczniejszy; piersi jej niech cię upajają na każdy czas, a miłością jej rozkoszuj się ustawicznie.

20 Quare seduceris, fili mi, ab aliena, et foveris in sinu alterius ?

20 Czemu, synu mój, dajesz się uwodzić obcej i odpoczywasz na łonie cudzej?

21 Respicit Dominus vias hominis, et omnes gressus ejus considerat.

21 Pan patrzy na drogi człowieka, i uważa na wszystkie kroki jego.

22 Iniquitates suas capiunt impium, et funibus peccatorum suorum constringitur.

22 Własne nieprawości chwytają niegodziwca, a powrozami grzechów swych związany bywa.

23 Ipse morietur, quia non habuit disciplinam, et in multitudine stultitiæ suæ decipietur.

23 On umrze, przeto że nie miał karności, a w wielkości głupoty swojej oszukany będzie.