Przypowieści Salomona, rozdział 6

1 Fili mi, si spoponderis pro amico tuo, defixisti apud extraneum manum tuam :

1 Synu mój, jeśli poręczyłeś za przyjaciela twego, uwiązałeś u obcego rękę twoją:

2 illaqueatus es verbis oris tui, et captus propriis sermonibus.

2 usidliłeś się słowami ust twoich i pojmany jesteś własnymi mowami.

3 Fac ergo quod dico, fili mi, et temetipsum libera, quia incidisti in manum proximi tui. Discurre, festina, suscita amicum tuum.

3 Uczyńże tedy, co mówię, synu mój, i wyzwól się sam, bo wpadłeś w rękę bliźniego twego: biegaj, spiesz się, zbudź przyjaciela twego;

4 Ne dederis somnum oculis tuis, nec dormitent palpebræ tuæ.

4 nie dawaj snu oczom twoim i niech nie drzemią powieki twoje.

5 Eruere quasi damula de manu, et quasi avis de manu aucupis.

5 Wyrwij się jak sarna z ręki i jak ptak z ręki ptasznika!

6 Vade ad formicam, o piger, et considera vias ejus, et disce sapientiam.

6 Idź do mrówki, o leniwcze, a przypatruj się drogom jej i ucz się mądrości!

7 Quæ cum non habeat ducem, nec præceptorem, nec principem,

7 Ona nie mając wodza ani nauczyciela ani przełożonego,

8 parat in æstate cibum sibi, et congregat in messe quod comedat.

8 gotuje w lecie pokarm dla siebie i gromadzi we żniwa, co by jadła.

9 Usquequo, piger, dormies ? quando consurges e somno tuo ?

9 A dokądże, leniwcze, spać będziesz? Kiedy powstaniesz ze snu swego?

10 Paululum dormies, paululum dormitabis, paululum conseres manus ut dormias ;

10 Trochę pośpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, aby spać:

11 et veniet tibi quasi viator egestas, et pauperies quasi vir armatus. Si vero impiger fueris, veniet ut fons messis tua, et egestas longe fugiet a te.

11 i przyjdzie na cię jak przechodzień niedostatek, a ubóstwo jak mąż zbrojny. Lecz jeśli będziesz nieleniwy, przyjdzie jak źródło żniwo twoje, a niedostatek daleko ucieknie od ciebie.

12 Homo apostata, vir inutilis, graditur ore perverso ;

12 Człowiek odstępca, mąż nieużyteczny, chodzi z przewrotnymi ustami,

13 annuit oculis, terit pede, digito loquitur,

13 mruga oczyma, pociera nogą, palcem mówi,

14 pravo corde machinatur malum, et omni tempore jurgia seminat.

14 przewrotnym sercem wymyśla zło, a na każdy czas swary rozsiewa.

15 Huic extemplo veniet perditio sua, et subito conteretur, nec habebit ultra medicinam.

15 Temu nagle przyjdzie zatracenie jego i niespodzianie skruszony będzie, a nie będzie dlań więcej lekarstwa.

16 Sex sunt quæ odit Dominus, et septimum detestatur anima ejus :

16 Sześć rzeczy jest, których nienawidzi Pan, siódmą brzydzi się dusza jego:

17 oculos sublimes, linguam mendacem, manus effundentes innoxium sanguinem,

17 oczu wyniosłych, języka kłamliwego, rąk przelewających krew niewinną,

18 cor machinans cogitationes pessimas, pedes veloces ad currendum in malum,

18 serca knującego zamysły złośliwe, nóg prędkich, by biec ku złemu,

19 proferentem mendacia testem fallacem, et eum qui seminat inter fratres discordias.

19 świadka fałszywego, który mówi kłamstwo, i tego, który sieje rozterki między braćmi.

20 Conserva, fili mi, præcepta patris tui, et ne dimittas legem matris tuæ.

20 Zachowaj, synu mój, przykazania ojca twego, a nie opuszczaj wskazań matki twojej.

21 Liga ea in corde tuo jugiter, et circumda gutturi tuo.

21 Uwiąż je na zawsze u serca twego i obwiń około szyi twojej.

22 Cum ambulaveris, gradiantur tecum ; cum dormieris, custodiant te : et evigilans loquere cum eis.

22 Gdy będziesz chodził, niechaj idą z tobą, gdy będziesz spał, niech cię strzegą, a gdy się ocucisz, rozmawiaj z nimi,

23 Quia mandatum lucerna est, et lex lux, et via vitæ increpatio disciplinæ :

23 bo przykazanie pochodnią jest, a wskazania światłością, i drogą do życia jest napomnienie karności;

24 ut custodiant te a muliere mala, et a blanda lingua extraneæ.

24 aby cię strzegły od złej niewiasty, od łagodnego języka obcej.

25 Non concupiscat pulchritudinem ejus cor tuum, nec capiaris nutibus illius :

25 Niechaj nie pożąda piękności jej serce twoje, i nie daj się pojmać mruganiu jej;

26 pretium enim scorti vix est unius panis, mulier autem viri pretiosam animam capit.

26 cena bowiem nierządnicy ledwie za jeden chleb stoi, a niewiasta zamężna drogą duszę chwyta.

27 Numquid potest homo abscondere ignem in sinu suo, ut vestimenta illius non ardeant ?

27 Czyż człowiek może skryć ogień w zanadrzu swoim, tak aby nie gorzały szaty jego?

28 aut ambulare super prunas, ut non comburantur plantæ ejus ?

28 albo chodzić po rozpalonym węglu, tak aby się nie poparzyły nogi jego?

29 sic qui ingreditur ad mulierem proximi sui, non erit mundus cum tetigerit eam.

29 Tak ten, który wnijdzie do żony bliźniego swego, nie będzie czysty, kiedy się jej dotknie.

30 Non grandis est culpa cum quis furatus fuerit : furatur enim ut esurientem impleat animam ;

30 Niewielka jest wina, kiedy kto ukradnie, bo kradnie, aby duszę łaknącą nasycić

31 deprehensus quoque reddet septuplum, et omnem substantiam domus suæ tradet.

31 gdy go też zdybią, nagrodzi siedmiorako i odda wszystką majętność domu swego.

32 Qui autem adulter est, propter cordis inopiam perdet animam suam ;

32 Ale kto cudzołożnikiem jest, przez głupotę serca straci duszę swoją;

33 turpitudinem et ignominiam congregat sibi, et opprobrium illius non delebitur :

33 zelżywość i sromotę zbiera sobie, a hańba jego nie będzie zgładzona,

34 quia zelus et furor viri non parcet in die vindictæ,

34 bo zawistna miłość i zapalczywość męża nie przepuści w dzień pomsty,

35 nec acquiescet cujusquam precibus, nec suscipiet pro redemptione dona plurima.

35 i nie przystanie on na niczyje prośby, i nie przyjmie za okup nawet licznych darów.