Eklezjastyk, rozdział 12

1 Si benefeceris, scito cui feceris, et erit gratia in bonis tuis multa.

1 Jeśli czynisz dobrze, wiedz, komu czynisz, a będzie wielka wdzięczność za dobrodziejstwa twoje.

2 Benefac justo, et invenies retributionem magnam : et si non ab ipso, certe a Domino.

2 Czyń dobrze sprawiedliwemu, a znajdziesz zapłatę wielką, jeśli nie od niego, to na pewno od Pana.

3 Non est enim ei bene qui assiduus est in malis, et eleemosynas non danti : quoniam et Altissimus odio habet peccatores, et misertus est pœnitentibus.

3 Bo nie dzieje się dobrze temu, który trwa w złym i który jałmużny nie daje; ponieważ i Najwyższy ma w nienawiści grzeszników, a lituje się nad pokutującymi.

4 Da misericordi, et ne suscipias peccatorem : et impiis et peccatoribus reddet vindictam, custodiens eos in diem vindictæ.

4 Dawaj miłosiernemu, a nie wspomagaj grzesznika; i bezbożnym i grzesznikom odda pomstę, zachowując ich na dzień pomsty.

5 Da bono, et non receperis peccatorem.

5 Dawaj dobremu, a nie wspomagaj grzesznika.

6 Benefac humili, et non dederis impio : prohibe panes illi dari, ne in ipsis potentior te sit :

6 Czyń dobrze pokornemu, a nie dawaj bezbożnemu; zakaż mu dawać chleba, aby przezeń nie stał się mocniejszy od ciebie;

7 nam duplicia mala invenies in omnibus bonis quæcumque feceris illi, quoniam et Altissimus odio habet peccatores, et impiis reddet vindictam.

7 bo dwa razy tyle zła otrzymasz za wszystko dobre, któreś mu uczynił; gdyż i Najwyższy nienawidzi grzeszników, i bezbożnym odda pomstę.

8 Non agnoscetur in bonis amicus, et non abscondetur in malis inimicus.

8 Nie pozna się przyjaciela czasu szczęśliwego, ani się nie ukryje nieprzyjaciel czasu przeciwnego.

9 In bonis viri, inimici illius in tristitia : et in malitia illius, amicus agnitus est.

9 W szczęściu męża nieprzyjaciele jego w smutku, a w nieszczęściu jego przyjaciela się poznaje.

10 Non credas inimico tuo in æternum : sicut enim æramentum æruginat nequitia illius :

10 Nie wierz na wieki nieprzyjacielowi twemu, bo jak spiż rdzewieje złość jego

11 et si humiliatus vadat curvus, adjice animum tuum, et custodi te ab illo.

11 i choćby upokorzony i skurczony chodził, miej się na pieczy i strzeż się go.

12 Non statuas illum penes te, nec sedeat ad dexteram tuam, ne forte conversus in locum tuum, inquirat cathedram tuam, et in novissimo agnosces verba mea, et in sermonibus meis stimuleris.

12 Nie stawiaj go przy sobie i niech nie siedzi po prawicy twojej, by snadź obróciwszy się do miejsca twego, nie starał się zająć stołka twego, i byś na koniec nie zrozumiał słów moich i nie miał wyrzutów z powodu mów moich.

13 Quis miserebitur incantatori a serpente percusso, et omnibus qui appropiant bestiis ? et sic qui comitatur cum viro iniquo, et obvolutus est in peccatis ejus.

13 Któż się zlituje nad zaklinaczem, którego wąż ukąsi, i nad wszystkimi którzy się do dzikich zwierząt zbliżają? Podobnie nad tym, który się łączy z człowiekiem złym i uwikłał się w grzechy jego.

14 Una hora tecum permanebit : si autem declinaveris, non supportabit.

14 Jedną godzinę będzie trwał przy tobie, a jeśli się zaczniesz pochylać, nie wytrzyma.

15 In labiis suis indulcat inimicus, et in corde suo insidiatur ut subvertat te in foveam.

15 Łagodnie mówi wargami swymi nieprzyjaciel, ale w sercu swym obmyśla, jakby cię w dół wtrącić.

16 In oculis suis lacrimatur inimicus, et si invenerit tempus, non satiabitur sanguine.

16 Oczyma swymi płacze nieprzyjaciel, ale jeśli znajdzie sposobność, nie nasyci się krwią;

17 Et si incurrerint tibi mala, invenies eum illic priorem.

17 a jeśli cię spotka co złego, znajdziesz go tam pierwszego.

18 In oculis suis lacrimatur inimicus, et quasi adjuvans suffodiet plantas tuas.

18 Oczyma swymi płacze nieprzyjaciel, a rzekomo ratując cię będzie podkopywał stopy twoje.

19 Caput suum movebit, et plaudet manu, et multa susurrans commutabit vultum suum.

19 Głową swą będzie potrząsał i głaskał ręką, a wiele szepcąc, odmieni oblicze swoje.