Eklezjastyk, rozdział 24

1 Sapientia laudabit animam suam, et in Deo honorabitur, et in medio populi sui gloriabitur,

1 Mądrość będzie chwaliła duszę swoją i w Bogu będzie uczczona, i wpośród ludu swego będzie się chlubiła,

2 et in ecclesiis Altissimi aperiet os suum, et in conspectu virtutis illius gloriabitur,

2 a w zgromadzeniach Najwyższego otworzy usta swe i przed oczyma wojska jego będzie się chlubiła,

3 et in medio populi sui exaltabitur, et in plenitudine sancta admirabitur,

3 i wpośród ludu swego będzie wywyższona, a w zgromadzeniu świętym będzie w podziwieniu,

4 et in multitudine electorum habebit laudem, et inter benedictos benedicetur, dicens :

4 i wśród mnóstwa wybranych będzie miała chwałę, a między błogosławionymi będzie błogosławiona, mówiąc:

5 Ego ex ore Altissimi prodivi, primogenita ante omnem creaturam.

5 „Jam wyszła z ust Najwyższego, pierworodna między wszystkim stworzeniem.

6 Ego feci in cælis ut oriretur lumen indeficiens, et sicut nebula texi omnem terram.

6 Ja sprawiłam na niebie, aby wschodziła światłość nieustająca, i jak mgła okryłam wszystką ziemię.

7 Ego in altissimis habitavi, et thronus meus in columna nubis.

7 Ja mieszkałam na wysokości, a stolica moja na słupie obłoku.

8 Gyrum cæli circuivi sola, et profundum abyssi penetravi : in fluctibus maris ambulavi.

8 Sama obeszłam okrąg niebios i przeniknęłam głębokość przepaści, chodziłam po falach morskich,

9 Et in omni terra steti : et in omni populo,

9 i stałam na całej ziemi i między wszelkim ludem,

10 et in omni gente primatum habui :

10 i w każdym narodzie miałam pierwszeństwo,

11 et omnium excellentium et humilium corda virtute calcavi. Et in his omnibus requiem quæsivi, et in hæreditate Domini morabor.

11 a wszystkich wysokich i niskich serca mocą podeptałam; a w tym wszystkim szukałam odpoczynku i w dziedzictwie Pańskim mieszkać będę.

12 Tunc præcepit, et dixit mihi Creator omnium : et qui creavit me, requievit in tabernaculo meo.

12 Wtedy przykazał i rzekł mi Stworzyciel wszechrzeczy, a który mię stworzył odpoczął w przybytku moim.

13 Et dixit mihi : In Jacob inhabita, et in Israël hæreditare, et in electis meis mitte radices.

13 I rzekł mi: „Mieszkaj w Jakubie i w Izraelu weźmij dziedzictwo, a między wybranymi moimi rozpuść korzenie.”

14 Ab initio et ante sæcula creata sum, et usque ad futurum sæculum non desinam : et in habitatione sancta coram ipso ministravi.

14 Od początku i przed wiekami jestem stworzona, i aż do przyszłego wieku nie ustanę, i w mieszkaniu świętym służyłam przed nim.

15 Et sic in Sion firmata sum, et in civitate sanctificata similiter requievi, et in Jerusalem potestas mea.

15 I tak na Syjonie jestem utwierdzona, i w mieście świętym podobnie odpoczywałam, a w Jeruzalem władza moja.

16 Et radicavi in populo honorificato, et in parte Dei mei hæreditas illius, et in plenitudine sanctorum detentio mea.

16 I rozkorzeniłam się w sławnym narodzie, i w dziale Boga mego dziedzictwo jego, i w zgromadzeniu świętych pobyt mój.

17 Quasi cedrus exaltata sum in Libano, et quasi cypressus in monte Sion :

17 Wyniesiona jestem w górę jak drzewo cedrowe na Libanie i jak cyprys na górze Syjon;

18 quasi palma exaltata sum in Cades, et quasi plantatio rosæ in Jericho :

18 wywyższyłam się jak palma w Kades i jak krzew róży w Jerychu;

19 quasi oliva speciosa in campis, et quasi platanus exaltata sum juxta aquam in plateis.

19 jak piękna oliwa na polu i jak jawor jestem wywyższona nad wodą na ulicach.

20 Sicut cinnamomum et balsamum aromatizans odorem dedi ; quasi myrrha electa dedi suavitatem odoris :

20 Jak cynamon i balsam woniejący zapach wydałam, jak mirra wyborna wydałam woń miłą;

21 et quasi storax, et galbanus, et ungula, et gutta, et quasi Libanus non incisus vaporavi habitationem meam, et quasi balsamum non mistum odor meus.

21 a jak storaks, galban, oniks i stakte, i jak kadzidło płynące bez nacięcia, napełniłam wonnością mieszkanie moje, i jak balsam nie mieszany wonność moja.

22 Ego quasi terebinthus extendi ramos meos, et rami mei honoris et gratiæ.

22 Ja jak terebint rozciągnęłam gałęzie moje, a gałęzie moje - gałęzie czci i wdzięku.

23 Ego quasi vitis fructificavi suavitatem odoris : et flores mei fructus honoris et honestatis.

23 Ja jak winny szczep wydałam woń wdzięczną, a kwiaty moje owocami czci i bogactwa.

24 Ego mater pulchræ dilectionis, et timoris, et agnitionis, et sanctæ spei.

24 Jam matka pięknej miłości i bogobojności, i poznania, i nadziei świętej.

25 In me gratia omnis viæ et veritatis : in me omnis spes vitæ et virtutis.

25 We mnie wszelka łaska drogi i prawdy, we mnie wszystka nadzieja żywota i cnoty.

26 Transite ad me, omnes qui concupiscitis me, et a generationibus meis implemini :

26 Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy mnie pragniecie, i nasyćcie się owocami moimi!

27 spiritus enim meus super mel dulcis, et hæreditas mea super mel et favum.

27 Albowiem duch mój słodszy jest nad miód, a dziedzictwo moje nad miód i plastr miodu.

28 Memoria mea in generationes sæculorum.

28 Pamięć moja na pokolenia wieczne.

29 Qui edunt me, adhuc esurient, et qui bibunt me, adhuc sitient.

29 Którzy mię jedzą, jeszcze łaknąć będą, a którzy mię piją, jeszcze pragnąć będą.

30 Qui audit me non confundetur, et qui operantur in me non peccabunt :

30 Kto mnie słucha, nie będzie zawstydzony, a którzy przeze mnie działają, nie zgrzeszą.

31 qui elucidant me, vitam æternam habebunt.

31 Którzy mię objaśniają, będą mieć żywot wieczny.”

32 Hæc omnia liber vitæ, et testamentum Altissimi, et agnitio veritatis.

32 To wszystko jest księgą żywota i przymierzem Najwyższego i poznaniem prawdy.

33 Legem mandavit Moyses in præceptis justitiarum, et hæreditatem domui Jacob, et Israël promissiones.

33 Prawo dał Mojżesz w przykazaniach sprawiedliwości, za dziedzictwo domowi Jakubowemu i obietnice Izraelowi.

34 Posuit David, puero suo, excitare regem ex ipso fortissimum, et in throno honoris sedentem in sempiternum.

34 Przyobiecał Dawidowi, słudze swemu, wzbudzić z niego króla bardzo mocnego i na stolicy majestatu siedzącego na wieki.

35 Qui implet quasi Phison sapientiam, et sicut Tigris in diebus novorum :

35 On wylewa obficie mądrość jak Fison, i jak Tygrys czasu nowych zbóż;

36 qui adimplet quasi Euphrates sensum, qui multiplicat quasi Jordanis in tempore messis :

36 jak Eufrat napełnia rozumem i wzbiera jak Jordan we żniwa.

37 qui mittit disciplinam sicut lucem, et assistens quasi Gehon in die vindemiæ.

37 On wydaje naukę jak światłość i pomaga jak Gehon w czasie zbierania wina.

38 Qui perficit primus scire ipsam, et infirmior non investigabit eam.

38 On ją sam pierwszy poznał doskonale, ale słabszy nie przeniknie jej;

39 A mari enim abundavit cogitatio ejus, et consilium illius ab abysso magna.

39 bo nad morze obfitowało zrozumienie jej, a rada jej nad przepaść wielką.

40 Ego sapientia effudi flumina :

40 „Ja, mądrość, wylałam rzeki.

41 ego quasi trames aquæ immensæ de fluvio : ego quasi fluvii dioryx, et sicut aquæductus exivi de paradiso.

41 Ja jak niezmierny przekop wody z rzeki, jak kanał z rzeki jestem i jak wodociąg wyszłam z raju.

42 Dixi : Rigabo hortum meum plantationum, et inebriabo prati mei fructum.

42 Rzekłam: „Poleję mój ogród roślinny i napoję owoce łąki mojej.”

43 Et ecce factus est mihi trames abundans, et fluvius meus appropinquavit ad mare :

43 A oto stał mi się przekop pełny, a rzeka moja podobna do morza;

44 quoniam doctrinam quasi antelucanum illumino omnibus, et enarrabo illam usque ad longinquum.

44 bo nauką jak świtanie oświecam wszystkich i opowiem ją aż w dalekie strony.

45 Penetrabo omnes inferiores partes terræ, et inspiciam omnes dormientes, et illuminabo omnes sperantes in Domino.

45 Przeniknę wszystkie niższe części ziemi i oglądnę wszystkich śpiących, i oświecę wszystkich ufających w Panu.

46 Adhuc doctrinam quasi prophetiam effundam, et relinquam illam quærentibus sapientiam, et non desinam in progenies illorum usque in ævum sanctum.

46 Jeszcze wyleję naukę jako proroctwo i zostawię ją szukającym mądrości, i nie ustanę w pokoleniach ich aż do wieku świętego.”

47 Videte quoniam non soli mihi laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem.

47 Zobaczcie, że nie dla samego siebie pracowałem, lecz dla wszystkich szukających prawdy.