Eklezjastyk, rozdział 23

1 Domine, pater et dominator vitæ meæ, ne derelinquas me in consilio eorum, nec sinas me cadere in illis.

1 Panie, Ojcze i władco życia mego, nie zostawiaj mnie radzie ich i nie dopuszczaj mi przez nie upaść!

2 Quis superponet in cogitatu meo flagella, et in corde meo doctrinam sapientiæ, ut ignorationibus eorum non parcant mihi, et non appareant delicta eorum,

2 Któż położy na myślach moich bicze, a w sercu moim naukę mądrości, aby w niewiadomościach moich nie oszczędzały mnie i nie pokazały się grzechy ich,

3 et ne adincrescant ignorantiæ meæ, et multiplicentur delicta mea, et peccata mea abundent, et incidam in conspectu adversariorum meorum, et gaudeat super me inimicus meus ?

3 i aby się nie rozrosły niewiadomości moje, i nie rozmnożyły się występki moje, a grzechy moje nie obfitowały, i abym nie upadł przed oczyma przeciwników moich, a nie radował się z powodu mnie nieprzyjaciel mój?

4 Domine, pater et Deus vitæ meæ, ne derelinquas me in cogitatu illorum.

4 Panie, Ojcze i Boże życia mego, nie zostawiaj mnie woli ich!

5 Extollentiam oculorum meorum ne dederis mihi, et omne desiderium averte a me.

5 Wyniosłości oczu moich nie dawaj mi i wszelką żądzę odwróć ode mnie!

6 Aufer a me ventris concupiscentias, et concubitus concupiscentiæ ne apprehendant me, et animæ irreverenti et infrunitæ ne tradas me.

6 Oddal ode mnie pożądliwość brzucha i pożądliwości nierządu niech mnie nie ogarniają, a duszy niewstydliwej i wyuzdanej nie oddawaj mnie!

7 Doctrinam oris audite, filii : et qui custodierit illam non periet labiis, nec scandalizabitur in operibus nequissimis.

7 Słuchajcie, synowie, nauki o ustach, a kto jej strzec będzie, nie zginie przez wargi ani nie upadnie przez uczynki złe.

8 In vanitate sua apprehenditur peccator : et superbus et maledicus scandalizabitur in illis.

8 Przez próżność swą pojmany bywa grzesznik, a pyszny i złorzeczący potknie się przez nie.

9 Jurationi non assuescat os tuum : multi enim casus in illa.

9 Do przysięgania niech nie przywykają usta twoje, bo wiele upadków jest w nim.

10 Nominatio vero Dei non sit assidua in ore tuo, et nominibus sanctorum non admiscearis, quoniam non eris immunis ab eis.

10 A imię Boga niech nie będzie ustawicznie na ustach twoich i imion świętych nie nadużywaj, albowiem przez to nie będziesz wolny od winy.

11 Sicut enim servus interrogatus assidue a livore non minuitur, sic omnis jurans et nominans in toto a peccato non purgabitur.

11 Bo jak niewolnik często męczony nie jest bez sińców, tak wszelki przysięgający i wspominający nie będzie wcale od grzechów oczyszczony.

12 Vir multum jurans implebitur iniquitate, et non discedet a domo illius plaga.

12 Mąż często przysięgający będzie pełen nieprawości i nie wyjdzie z domu jego karanie.

13 Et si frustraverit, delictum illius super ipsum erit : et si dissimulaverit, delinquit dupliciter :

13 Jeśli nie spełni, wina jego na nim zostanie, a jeśli nie zwraca uwagi, podwójnie grzeszy;

14 et si in vacuum juraverit, non justificabitur : replebitur enim retributione domus illius.

14 a jeśli na próżno przysiągł, nie będzie usprawiedliwiony, bo dom jego napełni się pomstą.

15 Est et alia loquela contraria morti : non inveniatur in hæreditate Jacob.

15 Jest i inna mowa, która stoi naprzeciw śmierci; bodaj się nie znalazła w posiadłości Jakubowej!

16 Etenim a misericordibus omnia hæc auferentur, et in delictis non volutabuntur.

16 Bo od miłosiernych wszystko to będzie oddalone i w grzechach walać się nie będą.

17 Indisciplinatæ loquelæ non assuescat os tuum : est enim in illa verbum peccati.

17 Do nieobyczajnej mowy niech nie przywykają usta twoje, albowiem w niej jest słowo grzechu.

18 Memento patris et matris tuæ : in medio enim magnatorum consistis :

18 Pamiętaj na ojca i na matkę twoją, bo wśród możnych się znajdujesz,

19 ne forte obliviscatur te Deus in conspectu illorum, et assiduitate tua infatuatus, improperium patiaris, et maluisses non nasci, et diem nativitatis tuæ maledicas.

19 by snadź o tobie Bóg przed oczyma ich nie zapomniał, abyś wskutek przyzwyczajenia twego zgłupiawszy hańby nie doznał, i wolałbyś się nie narodzić i przeklinałbyś dzień narodzenia twego.

20 Homo assuetus in verbis improperii in omnibus diebus suis non erudietur.

20 Człowiek, który przywykł do słów obelżywych, przez wszystkie dni swoje nie poprawi się.

21 Duo genera abundant in peccatis, et tertium adducit iram et perditionem.

21 Dwa rodzaje obfitują w grzechy, a trzeci przywodzi gniew i zatracenie.

22 Anima calida quasi ignis ardens, non extinguetur donec aliquid glutiat :

22 Dusza gorąca jak ogień pałający, nie będzie ugaszona, aż co połknie;

23 et homo nequam in ore carnis suæ non desinet donec incendat ignem.

23 a człowiek, dopuszczający się nierządu na swym własnym ciele, nie ustanie, aż ogień podpali.

24 Homini fornicario omnis panis dulcis : non fatigabitur transgrediens usque ad finem.

24 Człowiekowi nieczystemu każdy chleb jest słodki, nie utrudzi się występkami aż do końca.

25 Omnis homo qui transgreditur lectum suum, contemnens in animam suam, et dicens : Quis me videt ?

25 Każdy człowiek, który przestępuje łoże swoje, gardzi duszą swoją i mówi: „Któż mię widzi?

26 Tenebræ circumdant me, et parietes cooperiunt me, et nemo circumspicit me : quem vereor ? delictorum meorum non memorabitur Altissimus.

26 Ciemności ogarnęły mię a ściany mię okryły, i nikt mnie nie widzi; kogóż się obawiam? Grzechów moich nie będzie pamiętał Najwyższy.”

27 Et non intelligit quoniam omnia videt oculus illius, quoniam expellit a se timorem Dei hujusmodi hominis timor, et oculi hominum timentes illum :

27 A nie rozumie, iż wszystko widzi oko jego, albowiem wypędza od niego bojaźń Bożą taka bojaźń człowieka iż oczy ludzi bojące się go;

28 et non cognovit quoniam oculi Domini multo plus lucidiores sunt super solem, circumspicientes omnes vias hominum, et profundum abyssi, et hominum corda, intuentes in absconditas partes.

28 i nie baczy, iż oczy Pańskie daleko są jaśniejsze od słońca, wypatrujące wszystkie drogi człowiecze i głębokość przepaści, i ludzkie serca przeglądające aż do najskrytszych części.

29 Domino enim Deo antequam crearentur omnia sunt agnita : sic et post perfectum respicit omnia.

29 Albowiem Panu Bogu, pierwej niżeli były stworzone, wszystkie rzeczy znajome były także i po dokończeniu na wszystkie patrzy.

30 Hic in plateis civitatis vindicabitur, et quasi pullus equinus fugabitur, et ubi non speravit apprehendetur.

30 Ten na ulicach miejskich ukarany będzie, i jak źrebiec koński goniony będzie, a gdzie nie oczekiwał, będzie pojmany.

31 Et erit dedecus omnibus, eo quod non intellexerit timorem Domini.

31 I będzie sromotą wszystkim, dlatego iż nie rozumiał bojaźni Pańskiej.

32 Sic et mulier omnis relinquens virum suum, et statuens hæreditatem ex alieno matrimonio :

32 Tak i każda niewiasta, która opuszcza męża swego i daje dziedzica z nieprawego łoża;

33 primo enim in lege Altissimi incredibilis fuit : secundo in virum suum deliquit : tertio in adulterio fornicata est, et ex alio viro filios statuit sibi.

33 naprzód bowiem była niewierna prawu Najwyższego, następnie zgrzeszyła przeciw mężowi swemu, po trzecie przez cudzołóstwo nierząd popełniła, a z innego męża dzieci podrzuciła.

34 Hæc in ecclesiam adducetur, et in filios ejus respicietur :

34 Ta będzie wywiedziona do zgromadzenia i o dzieciach jej dochodzenie się uczyni.

35 non tradent filii ejus radices, et rami ejus non dabunt fructum :

35 Nie rozkorzenią się dziatki jej, a gałązki jej nie dadzą owocu;

36 derelinquet in maledictum memoriam ejus, et dedecus illius non delebitur.

36 zostawi pamięć swą na przekleństwo, a sromota jej nie będzie zgładzona.

37 Et agnoscent qui derelicti sunt, quoniam nihil melius est quam timor Dei, et nihil dulcius quam respicere in mandatis Domini.

37 I poznają, którzy pozostali, iż nie ma nic lepszego jak bojaźń Boża, i nic wdzięczniejszego jak pilnować przykazań Pańskich.

38 Gloria magna est sequi Dominum : longitudo enim dierum assumetur ab eo.

38 Wielką jest chwałą iść za Panem, bo przedłużenie życia będzie wzięte od niego.