Eklezjastyk, rozdział 47

1 Post hæc surrexit Nathan, propheta in diebus David.

1 Potem powstał Natan prorok za dni Dawida.

2 Et quasi adeps separatus a carne, sic David a filiis Israël.

2 A jak tłustość odłączona od mięsa, tak Dawid od synów izraelskich.

3 Cum leonibus lusit quasi cum agnis, et in ursis similiter fecit sicut in agnis ovium, in juventute sua.

3 Ze lwami igrał jak z barankami, a z niedźwiedziami podobnie czynił jak z jagniętami owiec, w młodości swej.

4 Numquid non occidit gigantem, et abstulit opprobrium de gente ?

4 Czyż nie zabił olbrzyma i nie odjął pohańbienia od ludu?

5 In tollendo manum, saxo fundæ dejecit exsultationem Goliæ :

5 Gdy rękę swą podniósł, kamieniem z procy strącił pychę Goliatową;

6 nam invocavit Dominum omnipotentem, et dedit in dextera ejus tollere hominem fortem in bello, et exaltare cornu gentis suæ.

6 bo wzywał Pana wszechmocnego, i dał prawicy jego, aby zgładził człowieka mocnego na wojnie i podwyższył róg ludu swego.

7 Sic in decem millibus glorificavit eum : et laudavit eum in benedictionibus Domini, in offerendo illi coronam gloriæ :

7 Tak za dziesięć tysięcy wysławiano go, i wychwalano go za błogosławieństwa Pańskie, ofiarując mu koronę chwały;

8 contrivit enim inimicos undique, et extirpavit Philisthiim contrarios usque in hodiernum diem : contrivit cornu ipsorum usque in æternum.

8 bo skruszył nieprzyjaciół zewsząd i wykorzenił wrogich Filistynów aż po dzisiejszy dzień, starł róg ich aż na wieki.

9 In omni opere dedit confessionem Sancto, et Excelso in verbo gloriæ.

9 W każdej sprawie oddawał cześć Świętemu i Najwyższemu słowami chwały.

10 De omni corde suo laudavit Dominum : et dilexit Deum, qui fecit illum, et dedit illi contra inimicos potentiam :

10 Ze wszystkiego serca swego chwalił Pana i miłował Boga, który go stworzył, i dał mu moc przeciw nieprzyjaciołom.

11 et stare fecit cantores contra altare, et in sono eorum dulces fecit modos.

11 I ustanowił śpiewaków przed ołtarzem i na głosy ich miłą uczynił muzykę.

12 Et dedit in celebrationibus decus, et ornavit tempora usque ad consummationem vitæ, ut laudarent nomen sanctum Domini, et amplificarent mane Dei sanctitatem.

12 I dodał okazałości świętom, i ozdobił czasy aż do końca życia swego, aby chwalili święte imię Pańskie i wysławiali rano świętość Boga.

13 Dominus purgavit peccata ipsius, et exaltavit in æternum cornu ejus : et dedit illi testamentum regni, et sedem gloriæ in Israël.

13 Pan oczyścił grzechy jego i wywyższył na wieki róg jego, i dał mu przymierze królestwa i stolicę chwały w Izraelu.

14 Post ipsum surrexit filius sensatus, et propter illum dejecit omnem potentiam inimicorum.

14 Po nim nastał syn mądry, i dla niego obalił wszystką moc nieprzyjacielską.

15 Salomon imperavit in diebus pacis, cui subjecit Deus omnes hostes, ut conderet domum in nomine suo, et pararet sanctitatem in sempiternum. Quemadmodum eruditus es in juventute tua,

15 Salomon panował we dni pokoju, a Bóg mu poddał wszystkich nieprzyjaciół, aby zbudował dom w imię jego i by mu przygotował świątynię na wieki. Jakżeś się stał uczonym w młodości twojej

16 et impletus es, quasi flumen, sapientia, et terram retexit anima tua.

16 i napełniony byłeś mądrością jak rzeka i ziemię kryła dusza twoja!

17 Et replesti in comparationibus ænigmata : ad insulas longe divulgatum est nomen tuum, et dilectus es in pace tua.

17 I napełniłeś podobieństwami zagadki; do wysp daleko rozsławiło się imię twoje i umiłowany byłeś w pokoju twoim.

18 In cantilenis, et proverbiis, et comparationibus, et interpretationibus, miratæ sunt terræ :

18 Dla pieśni i przypowieści, i podobieństw, i wykładów zdumiewały się ziemie,

19 et in nomine Domini Dei, cui est cognomen Deus Israël.

19 i dla imienia Pana Boga, który nazwany jest Bogiem Izraela.

20 Collegisti quasi auricalcum aurum, et ut plumbum complesti argentum :

20 Nazbierałeś złota jak mosiądzu i nagromadziłeś srebra jak ołowiu.

21 et inclinasti femora tua mulieribus : potestatem habuisti in corpore tuo.

21 I skłoniłeś biodra twoje do niewiast, i miałeś twą wolę w ciele twoim;

22 Dedisti maculam in gloria tua, et profanasti semen tuum, inducere iracundiam ad liberos tuos, et incitari stultitiam tuam :

22 uczyniłeś zmazę sławie twojej i splugawiłeś potomstwo twoje, przywodząc gniew na dzieci twoje i wzbudzając głupstwo twoje,

23 ut faceres imperium bipartitum, et ex Ephraim imperare imperium durum.

23 aby uczynić królestwo rozdwojonym i żeby z Efraima rozkazywało panowanie ciężkie.

24 Deus autem non derelinquet misericordiam suam : et non corrumpet, nec delebit opera sua, neque perdet a stirpe nepotes electi sui, et semen ejus qui diligit Dominum non corrumpet.

24 Ale Bóg nie zaniecha miłosierdzia swego i nie zepsuje ani zgładzi dzieł swoich, ani nie wytraci z korzenia wnuków wybranego swego i nie zniszczy potomstwa tego, który miłuje Pana,

25 Dedit autem reliquum Jacob, et David de ipsa stirpe.

25 lecz dał Jakubowi ostatki i Dawidowi z tegoż pokolenia.

26 Et finem habuit Salomon cum patribus suis.

26 I miał koniec Salomon z ojcami swymi.

27 Et dereliquit post se de semine suo, gentis stultitiam,

27 I zostawił po sobie z rodu swego głupstwo ludu

28 et imminutum a prudentia, Roboam, qui avertit gentem consilio suo :

28 i małego rozumu, Roboama, który wyrokiem swoim lud odwrócił,

29 et Jeroboam filium Nabat, qui peccare fecit Israël, et dedit viam peccandi Ephraim : et plurima redundaverunt peccata ipsorum.

29 i Jeroboama, syna Nabata, który o grzech przyprawił Izraela i utorował Efraimowi drogę do grzechu, i bardzo wiele grzechów ich wylało,

30 Valde averterunt illos a terra sua.

30 bardzo ich oddaliły od ziemi.

31 Et quæsivit omnes nequitias, usque dum perveniret ad illos defensio, et ab omnibus peccatis liberavit eos.

31 I wynajdywał wszystkie złości, aż na nich przyszła pomsta i wyzwoliła ich od wszystkich grzechów.