Eklezjastyk, rozdział 46

1 Fortis in bello Jesus Nave, successor Moysi in prophetis, qui fuit magnus secundum nomen suum,

1 Mężny na wojnie Jezus Nawe, który nastąpił po Mojżeszu na proroctwo i był wielki według imienia swego,

2 maximus in salutem electorum Dei, expugnare insurgentes hostes, ut consequeretur hæreditatem Israël.

2 największy ku wybawieniu wybranych Bożych w zwalczaniu nieprzyjaciół powstających, aby osiągnął dziedzictwo Izraela.

3 Quam gloriam adeptus est in tollendo manus suas, et jactando contra civitates rhomphæas !

3 Jakiej chwały dostąpił, podnosząc ręce swoje i rzucając przeciw miastom miecze?

4 Quis ante illum sic restitit ? nam hostes ipse Dominus perduxit.

4 Któż przed nim tak się sprzeciwił? Bo nieprzyjaciół sam Pan podał.

5 An non in iracundia ejus impeditus est sol, et una dies facta est quasi duo ?

5 Czyż na rozgniewanie jego nie zostało zatrzymane słońce, a dzień jeden nie stał się jak dwa?

6 Invocavit Altissimum potentem, in oppugnando inimicos undique : et audivit illum magnus et sanctus Deus, in saxis grandinis virtutis valde fortis.

6 Wzywał Najwyższego, gdy go zewsząd nieprzyjaciele uciskali, a wielki i święty Bóg wysłuchał go przez kamienie gradowe mocy bardzo gwałtownej.

7 Impetum fecit contra gentem hostilem, et in descensu perdidit contrarios :

7 Uderzył na lud nieprzyjacielski i na zstępowaniu pobił przeciwników,

8 ut cognoscant gentes potentiam ejus, quia contra Deum pugnare non est facile. Et secutus est a tergo potentis :

8 aby poznały narody moc jego, iż niełatwo jest walczyć przeciwko Bogu. I szedł z tyłu za Mocarzem,

9 et in diebus Moysi misericordiam fecit, ipse, et Caleb filius Jephone, stare contra hostem, et prohibere gentem a peccatis, et perfringere murmur malitiæ.

9 a za dni Mojżeszowych miłosierdzie uczynił on i Kaleb, syn Jefona, stojąc przeciw nieprzyjacielowi i nie dopuszczając grzeszyć ludowi i przełamując szemranie złośliwe.

10 Et ipsi duo constituti a periculo liberati sunt a numero sexcentorum millium peditum, inducere illos in hæreditatem, in terram quæ manat lac et mel.

10 I ci dwaj z sześćkroć stu tysięcy pieszych wybawieni zostali z niebezpieczeństwa, aby byli wprowadzeni do dziedzictwa, do ziemi, która opływa mlekiem i miodem.

11 Et dedit Dominus ipsi Caleb fortitudinem, et usque in senectutem permansit illi virtus, ut ascenderet in excelsum terræ locum, et semen ipsius obtinuit hæreditatem,

11 I dał Pan temu Kalebowi moc, i aż do starości trwała w nim siła, aby wstąpił na wyżynne okolice ziemi; a potomstwo jego otrzymało dziedzictwo,

12 ut viderent omnes filii Israël quia bonum est obsequi sancto Deo.

12 aby widzieli wszyscy synowie izraelscy, iż dobrze jest być posłusznym Bogu świętemu.

13 Et judices singuli suo nomine, quorum non est corruptum cor, qui non aversi sunt a Domino,

13 I sędziowie, każdy według swego imienia; serce ich nie było skażone i nie odwrócili się od Pana,

14 ut sit memoria illorum in benedictione, et ossa eorum pullulent de loco suo :

14 aby pamięć ich była w błogosławieństwie i kości ich zakwitły z miejsca swego,

15 et nomen eorum permaneat in æternum, permanens ad filios illorum, sanctorum virorum gloria.

15 a imię ich aby trwało na wieki i pozostała na synach ich chwała świętych mężów.

16 Dilectus a Domino Deo suo Samuel, propheta Domini, renovavit imperium, et unxit principes in gente sua.

16 Umiłowany od Pana, Boga swego, Samuel, prorok Pański, odnowił państwo, a nad ludem jego książąt namaszczał.

17 In lege Domini congregationem judicavit, et vidit Deus Jacob : et in fide sua probatus est propheta,

17 Według prawa Pańskiego sądził zgromadzenie, i wejrzał Bóg na Jakuba, i przez wierność swoją był rozpoznany jako prorok.

18 et cognitus est in verbis suis fidelis, quia vidit Deum lucis.

18 I okazał się wiernym w słowach swoich, gdyż widział Boga światłości;

19 Et invocavit Dominum omnipotentem, in oppugnando hostes circumstantes undique, in oblatione agni inviolati.

19 i wzywał Pana wszechmocnego, gdy go zewsząd uciskali nieprzyjaciele jego, przez ofiarę baranka niepokalanego.

20 Et intonuit de cælo Dominus, et in sonitu magno auditam fecit vocem suam :

20 I zagrzmiał z nieba Pan, i dał głos swój słyszeć z wielkim gromem,

21 et contrivit principes Tyriorum, et omnes duces Philisthiim :

21 i poraził książąt Tyryjczyków i wszystkich wodzów Filistynów.

22 et ante tempus finis vitæ suæ et sæculi, testimonium præbuit in conspectu Domini et christi : pecunias et usque ad calceamenta ab omni carne non accepit, et non accusavit illum homo.

22 A przed czasem końca życia swego i wieku oświadczał przed Bogiem i pomazańcem, iż pieniędzy, a nawet obuwia od nikogo nie wziął, i nie obwiniał go człowiek.

23 Et post hoc dormivit : et notum fecit regi, et ostendit illi finem vitæ suæ : et exaltavit vocem suam de terra in prophetia, delere impietatem gentis.

23 A potem zasnął, i oznajmił królowi, i ukazał mu koniec życia jego, i podniósł głos swój z ziemi prorokując, żeby nieprawość ludu była wygładzona.