Eklezjastyk, rozdział 50

1 Simon, Oniæ filius, sacerdos magnus, qui in vita sua suffulsit domum, et in diebus suis corroboravit templum.

1 Szymon, syn Oniasza, kapłan wielki, który za życia swego dom podparł i za dni swoich świątynię umocnił.

2 Templi etiam altitudo ab ipso fundata est, duplex ædificatio, et excelsi parietes templi.

2 Świątyni też wysokość przez niego została ugruntowana, podwójne budowanie i wysokie ściany świątyni.

3 In diebus ipsius emanaverunt putei aquarum, et quasi mare adimpleti sunt supra modum.

3 Za jego dni wypłynęły studnie wód i jak morze napełniły się zbytnio.

4 Qui curavit gentem suam, et liberavit eam a perditione :

4 On miał pieczę o lud swój i wybawił go od zatracenia.

5 qui prævaluit amplificare civitatem, qui adeptus est gloriam in conversatione gentis, et ingressum domus et atrii amplificavit.

5 On zdołał rozprzestrzenić miasto i dostąpił chwały przez obcowanie wśród ludu i rozszerzył wejście do domu i do przedsionka.

6 Quasi stella matutina in medio nebulæ, et quasi luna plena, in diebus suis lucet :

6 Jak gwiazda poranna między mgłami i jak pełny księżyc w dni swoje świeci,

7 et quasi sol refulgens, sic ille effulsit in templo Dei.

7 i jak słońce jaśniejące, tak on świecił w kościele Bożym.

8 Quasi arcus refulgens inter nebulas gloriæ, et quasi flos rosarum in diebus vernis, et quasi lilia quæ sunt in transitu aquæ, et quasi thus redolens in diebus æstatis :

8 Jak tęcza jaśniejąca między jasnymi obłokami, jak kwiat róży w dni wiosny i jak lilie, które są nad ciekącą wodą, i jak kadzidło pachnące w dni letnie,

9 quasi ignis effulgens, et thus ardens in igne :

9 jak ogień błyskający się i kadzidło gorejące w ogniu,

10 quasi vas auri solidum, ornatum omni lapide pretioso :

10 jak naczynie z litego złota, wszelkim drogim kamieniem ozdobione,

11 quasi oliva pullulans, et cypressus in altitudinem se extollens, in accipiendo ipsum stolam gloriæ, et vestiri eum in consummationem virtutis.

11 jak oliwa rodząca i cyprys wznoszący się wysoko - gdy brał na siebie świetną szatę, i ubierał się w pełnię powagi.

12 In ascensu altaris sancti gloriam dedit sanctitatis amictum.

12 Gdy wstępował do ołtarza świętego, ozdoby dodawał świętemu ubiorowi.

13 In accipiendo autem partes de manu sacerdotum, et ipse stans juxta aram : et circa illum corona fratrum : quasi plantatio cedri in monte Libano,

13 A gdy brał części z rąk kapłanów sam stojąc przy ołtarzu, a koło niego zgromadzenie braci, był jak szczepienie cedru na górze Libanie;

14 sic circa illum steterunt quasi rami palmæ : et omnes filii Aaron in gloria sua.

14 tak dokoła niego stali jak gałęzie palmowe, wszyscy synowie Aaronowi w chwale swojej.

15 Oblatio autem Domini in manibus ipsorum coram omni synagoga Israël : et consummatione fungens in ara, amplificare oblationem excelsi Regis,

15 A ofiara Pańska w ręku ich przed wszystkim zgromadzeniem izraelskim. A dopełniając posługi przy ołtarzu, aby pomnożyć ofiarę Króla Najwyższego,

16 porrexit manum suam in libatione, et libavit de sanguine uvæ.

16 wyciągnął rękę swą ku płynnym ofiarom i ofiarował z krwi jagody.

17 Effudit in fundamento altaris odorem divinum excelso Principi.

17 Wylał na podstawę ołtarza wonność boską najwyższemu Książęciu.

18 Tunc exclamaverunt filii Aaron, in tubis productilibus sonuerunt : et auditam fecerunt vocem magnam in memoriam coram Deo.

18 Wtedy synowie Aaronowi zakrzyknęli, na trąbach kutych zatrąbili i podnieśli głos wielki na pamiątkę przed Bogiem.

19 Tunc omnis populus simul properaverunt, et ceciderunt in faciem super terram, adorare Dominum Deum suum, et dare preces omnipotenti Deo excelso.

19 Wtedy wszystek lud razem pospieszył się i upadł na oblicze swe na ziemię, aby chwalić Pana, Boga swego, i zanieśli modlitwy do wszechmocnego Boga najwyższego.

20 Et amplificaverunt psallentes in vocibus suis, et in magna domo auctus est sonus suavitatis plenus.

20 I śpiewacy wysławiali głosami swymi, i w wielkim domu wzmógł się dźwięk, słodyczy pełen.

21 Et rogavit populus Dominum excelsum in prece, usque dum perfectus est honor Domini, et munus suum perfecerunt.

21 I prosił lud Pana najwyższego w modlitwie, aż się dokonała chwała Pańska i dokończyli służby swojej.

22 Tunc descendens, manus suas extulit in omnem congregationem filiorum Israël, dare gloriam Deo a labiis suis, et in nomine ipsius gloriari :

22 Wtedy zstępując podniósł ręce swe na wszystko zgromadzenie synów Izraelowych, aby dać Bogu chwałę ustami swymi i chlubić się imieniem jego;

23 et iteravit orationem suam, volens ostendere virtutem Dei.

23 i powtórzył modlitwę swoją, chcąc pokazać moc Bożą.

24 Et nunc orate Deum omnium, qui magna fecit in omni terra, qui auxit dies nostros a ventre matris nostræ, et fecit nobiscum secundum suam misericordiam :

24 A teraz módlcie się do Boga wszech rzeczy, który uczynił wielkie rzeczy po wszystkiej ziemi, który rozmnożył dni nasze od żywota matki naszej i obszedł się z nami według miłosierdzia swego!

25 det nobis jucunditatem cordis, et fieri pacem in diebus nostris in Israël per dies sempiternos :

25 Niechże nam da wesele serca i aby był pokój za dni naszych w Izraelu po wieczne dni;

26 credere Israël nobiscum esse Dei misericordiam, ut liberet nos in diebus suis.

26 aby wierzył Izrael, że z nami jest miłosierdzie Boże, aby nas wybawił za dni naszych!

27 Duas gentes odit anima mea : tertia autem non est gens quam oderim :

27 Dwa narody ma w nienawiści dusza moja a trzeci, którego nienawidzę, nie jest narodem:

28 qui sedent in monte Seir, et Philisthiim, et stultus populus qui habitat in Sichimis.

28 którzy siedzą na górze Seir, i Filistyni, i lud głupi, który mieszka w Sychem.

29 Doctrinam sapientiæ et disciplinæ scripsit in codice isto Jesus, filius Sirach, Jerosolymita, qui renovavit sapientiam de corde suo.

29 W tej księdze naukę mądrości i umiejętności spisał Jezus, syn Syracha, Jerozolimczyk, który odnowił mądrość z serca swego.

30 Beatus qui in istis versatur bonis : qui ponit illa in corde suo, sapiens erit semper.

30 Błogosławiony, kto się tymi dobrami zajmuje! Kto je kładzie w serce swe, będzie zawsze mądrym.

31 Si enim hæc fecerit, ad omnia valebit, quia lux Dei vestigium ejus est.

31 Bo jeśli to będzie czynił, do wszystkiego zdatny będzie, bo światłość Boża jest ścieżką jego.