Nabożeństwa
Szkaplerz (szkaplerz karmelitański)
Co to jest szkaplerz, jak wygląda, jak go nosić i czym jest medalik szkaplerzny. Wyjaśniamy obietnicę daną świętemu Szymonowi Stockowi oraz tradycyjne warunki tego nabożeństwa.

Szkaplerz to dwa kawałki poświęconego sukna połączone tasiemkami, które nosi się na ramionach tak, by jeden spoczywał na piersi, a drugi na plecach — widzialny znak oddania się Najświętszej Maryi Pannie. Najbardziej znany z nich to szkaplerz karmelitański, czyli brązowy szkaplerz Matki Bożej z Góry Karmel, związany z obietnicą daną świętemu Szymonowi Stockowi w 1251 roku. Jeśli przychodzisz tu, by dowiedzieć się, czym szkaplerz jest i jak go prawidłowo nosić, podajemy istotę od razu — szczegóły, obietnica i warunki są poniżej.
Co to jest szkaplerz
Słowo szkaplerz pochodzi od łacińskiego scapulae — "ramiona". W swojej pierwotnej, zakonnej postaci szkaplerz jest długim pasem sukna, który mnisi zarzucają na habit; opada on z ramion na piersi i na plecy niemal do ziemi, niczym fartuch okrywający pracującego. Z czasem stał się on istotną częścią stroju wielu zakonów i znakiem ich poświęcenia Bogu.
Dla wiernych świeckich Kościół ustanowił mały szkaplerz — dwa niewielkie prostokąty sukna połączone dwiema tasiemkami, które przekłada się przez głowę. Noszony pod ubraniem, jest jakby skróconą szatą zakonną: tym, którzy nie żyją w klasztorze, pozwala mieć udział w duchu danego zakonu i w jego patronacie. Najstarszym i najczęściej noszonym z nich jest właśnie szkaplerz karmelitański.
Szkaplerz nie jest ozdobą ani amuletem. Jest znakiem przymierza — tak jak obrączka oznacza wierność małżeńską, tak szkaplerz oznacza, że człowiek oddał się pod opiekę Maryi i chce żyć oraz umrzeć w przyjaźni z Bogiem. Pismo Święte zachęca nas wprost: "Przyobleczcież się zatem jako wybrani boży, święci i umiłowani, w czułe miłosierdzie, w dobroć, w pokorę" (Kol 3, 12). Szkaplerz jest zewnętrznym znakiem tej wewnętrznej szaty łaski.
Jak wygląda szkaplerz karmelitański
Brązowy szkaplerz karmelitański składa się z dwóch małych kawałków brązowego sukna (wełny), połączonych dwiema tasiemkami. Na jednym z kawałków zwykle umieszcza się wizerunek Matki Bożej z Góry Karmel podającej szkaplerz, na drugim — wizerunek Najświętszego Serca Pana Jezusa, choć sam obrazek nie jest wymagany; istotne jest poświęcone, brązowe sukno.
Istnieją także inne szkaplerze zatwierdzone przez Kościół, różniące się kolorem i nabożeństwem: biały (Trójcy Świętej), czarny (Matki Bożej Bolesnej), niebieski (Niepokalanego Poczęcia) czy czerwony (Męki Pańskiej). Wszystkie one mają tę samą naturę — są małą szatą wyrażającą oddanie. Gdy mowa o szkaplerzu bez bliższego określenia, niemal zawsze chodzi o brązowy szkaplerz karmelitański.
Obietnica szkaplerza i święty Szymon Stock
Pobożna tradycja Karmelu głosi, że w nocy z 15 na 16 lipca 1251 roku Najświętsza Maryja Panna ukazała się świętemu Szymonowi Stockowi, generałowi zakonu karmelitów w Anglii, gdy ten gorąco prosił Ją o ratunek dla swej udręczonej wspólnoty. Maryja podała mu szkaplerz i wypowiedziała słowa obietnicy: kto pobożnie nosić go będzie aż do śmierci, ten nie zazna ognia wiecznego, lecz zostanie zachowany i przez Nią doprowadzony do zbawienia.

Trzeba dobrze rozumieć tę obietnicę, by jej nie wypaczyć. Szkaplerz nie zbawia sam przez się. Sukno nie jest talizmanem, a noszenie go nie zwalnia z wierności przykazaniom. Obietnica zakłada to, co zawsze zakłada nabożeństwo katolickie: życie w łasce Bożej, szczerą cześć dla Maryi i wytrwanie w dobrym. Maryja obiecuje, że tak oddanego sługę otoczy szczególną opieką, zwłaszcza w godzinie śmierci, wyjednując mu łaskę ostatecznej pokuty. To Ona ratuje przez wstawiennictwo u Syna — sukno jedynie wyraża nasze przymierze z Nią. O samym tytule i święcie piszemy szerzej we wpisie o Matce Bożej Szkaplerznej.
Z nabożeństwem łączy się też tradycyjny przywilej sobotni: pobożna tradycja głosi, że Maryja wyrwie z czyśćca tych, którzy nosili szkaplerz, zachowywali czystość według swego stanu i odmawiali wyznaczone modlitwy. Kościół zezwala wiernym na pobożną wiarę w ten przywilej, czyniąc zeń nie dogmat, lecz zachętę do świętego życia.
Jak nosić szkaplerz
By czerpać z tego nabożeństwa, należy zachować jego proste, lecz wiążące warunki:
- Przyjęcie z rąk kapłana. Pierwszy szkaplerz musi pobłogosławić i nałożyć kapłan mający odpowiednie uprawnienie, włączając wiernego do bractwa szkaplerznego. Czyni się to krótkim obrzędem, najczęściej 16 lipca lub podczas misji parafialnych. Późniejsze, zużyte egzemplarze wymienia się już bez ponownego poświęcania.

- Co z przodu, co z tyłu. Szkaplerz wkłada się przez głowę tak, by jeden kawałek sukna spoczywał na piersi, a drugi na plecach, między łopatkami. Tasiemki opadają po obu bokach ramion. Gdy szkaplerz nosi obrazek, zwraca się go ku zewnątrz, lecz nie jest to warunek — żadna część nie jest "ważniejsza" od drugiej.
- Noszenie dniem i nocą. Szkaplerz nosi się stale, jako znak, że oddanie Maryi towarzyszy nam zawsze, a nie tylko w kościele.
- Codzienna modlitwa. Kto przyjął szkaplerz, zwykle zobowiązuje się do codziennej modlitwy — najczęściej do Małych Godzinek o Najświętszej Maryi Pannie, a gdy ich odmówić nie może, przynajmniej części Różańca lub innych modlitw wyznaczonych przez kapłana.
Oto tradycyjne wezwanie, którym przyzywamy Matkę Bożą z Karmelu, nakładając lub całując szkaplerz:
O najpiękniejszy Kwiecie Karmelu, Winnico kwitnąca,
Ozdobo nieba, Panno i Matko niewysłowiona,
otocz nas płaszczem swojej opieki
i przez ten święty znak prowadź nas bezpiecznie do Twojego Syna. Amen.
Jak przyjąć szkaplerz
Szkaplerza nie wystarczy kupić i samemu nałożyć — przyjmuje się go przez krótki obrzęd nałożenia, którego dokonuje kapłan. To moment włączenia do bractwa szkaplerznego Matki Bożej z Góry Karmel. Wystarczy poprosić kapłana w parafii; obrzęd trwa kilka minut. Kapłan błogosławi sukno, nakłada je przez głowę przyjmującego i odmawia ustalone modlitwy, prosząc, by Maryja przyjęła nowego czciciela pod swoją opiekę. Najuroczyściej czyni się to 16 lipca, we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, lub podczas misji parafialnych i rekolekcji.
Po tym pierwszym, jedynym wymaganym nałożeniu wierny nosi już szkaplerz sam; zużyte egzemplarze wymienia bez ponownego poświęcania. Tylko pierwszy szkaplerz musi być nałożony obrzędowo — to on włącza nas do duchowej rodziny Karmelu.
Szkaplerz a medalik szkaplerzny
Papież Pius X w 1910 roku zezwolił, by zamiast sukiennego szkaplerza nosić poświęcony medalik szkaplerzny. Jest to metalowy medalik z wizerunkiem Najświętszego Serca Pana Jezusa z jednej strony, a Matki Bożej — zwykle z Góry Karmel — z drugiej. Medalik zastępuje wszystkie szkaplerze, które dana osoba przyjęła, i daje udział w tych samych przywilejach, pod warunkiem że pierwszy szkaplerz sukienny został wcześniej prawidłowo nałożony przez kapłana.
Medalik bywa wygodniejszy w noszeniu i trwalszy. Tradycja ceni jednak wyżej szkaplerz z sukna, jako wierniejszy i bardziej wymowny znak Maryjnej szaty zarzuconej na ramiona. Wybór między nimi należy do wiernego; jedno i drugie jest prawowite. Medalik szkaplerzny nie jest tym samym co Cudowny Medalik z objawień przy Rue du Bac — to dwa różne nabożeństwa, choć oba maryjne.
Szkaplerz na szyi — czy można nosić jak medalik na łańcuszku
Pytanie o szkaplerz na szyi dotyczy zwykle medalika szkaplerznego. Tak — poświęcony medalik szkaplerzny wolno nosić na łańcuszku na szyi, dokładnie jak zwykły medalik; to właśnie dla wygody papież Pius X w 1910 roku dopuścił metalowy medalik zamiast sukna. Sukienny szkaplerz natomiast nosi się przez głowę na własnych tasiemkach, tak by jeden kawałek spoczywał na piersi, a drugi na plecach — nie wiesza się go na łańcuszku ani nie skraca tasiemek do długości naszyjnika. Jeśli więc zależy ci na dyskretnym znaku noszonym na łańcuszku razem z krzyżykiem czy innym medalikiem, właściwym wyborem jest medalik szkaplerzny, nie sukno. W obu wypadkach warunek pozostaje ten sam: pierwszy szkaplerz sukienny musi wcześniej nałożyć kapłan.
Gdzie kupić szkaplerz — sklep i poświęcenie
Szkaplerz karmelitański, jego medalik czy szkaplerze świętego Michała i świętego Józefa można nabyć w sklepie z dewocjonaliami, w księgarni katolickiej, przy klasztorach karmelitańskich oraz w sanktuariach maryjnych. Sukno powinno być brązowe i wełniane, a medalik nosić właściwe wizerunki (Najświętsze Serce Pana Jezusa i Matkę Bożą). Cena, sklep ani producent nie mają znaczenia duchowego — "oryginalny" szkaplerz to po prostu taki, który jest prawdziwie poświęcony i przyjęty według obrzędu Kościoła, a nie kwestia marki czy kruszcu. Pamiętaj o najważniejszym: sam zakup nie wystarcza. Świeżo kupiony szkaplerz trzeba zanieść do kapłana, by go pobłogosławił i — przy pierwszym w życiu — nałożył obrzędowo, włączając cię do bractwa szkaplerznego. Dopiero wtedy staje się on tym, czym ma być: znakiem żywego przymierza z Maryją.
Szkaplerz złoty, srebrny i materiał medalika
Pytanie o szkaplerz złoty czy srebrny dotyczy zwykle medalika szkaplerznego, który — w odróżnieniu od sukna — wykonuje się z metalu. Tu obowiązuje prosta zasada: o przywileju nie decyduje cena ani kruszec, lecz poświęcenie i to, że pierwszy szkaplerz sukienny został wcześniej prawidłowo nałożony przez kapłana. Medalik złoty, srebrny czy z taniego stopu ma tę samą wartość duchową, gdy jest poświęcony. Złoto czy srebro to wybór trwałości i estetyki, nie świętości.
Warto trzymać się dwóch reguł. Po pierwsze, wymagany jest właściwy wizerunek: Najświętsze Serce Pana Jezusa z jednej strony i Matka Boża z drugiej — bez tego medalik nie zastępuje szkaplerza. Po drugie, należy unikać traktowania kosztownego medalika jako biżuterii czy talizmanu: to znak oddania Maryi, a nie ozdoba. "Oryginalny" szkaplerz to po prostu szkaplerz prawdziwie poświęcony i przyjęty według obrzędu Kościoła — nie kwestia marki czy producenta.
Inne szkaplerze zatwierdzone przez Kościół
Choć szkaplerz karmelitański jest najsłynniejszy, Kościół zatwierdził w tradycji kilkanaście innych szkaplerzy, związanych z odrębnymi nabożeństwami. Każdy z nich ma własny kolor, wizerunek i obietnice, a wiele można łączyć w szkaplerz pięciu części. Poniżej te, o które wierni pytają najczęściej.
Szkaplerz świętego Michała Archanioła
Szkaplerz świętego Michała Archanioła wyróżnia się kształtem: jego oba kawałki sukna mają formę małej tarczy, a barwa jest dwukolorowa — czarna i niebieska. Na suknie widnieje wizerunek świętego Michała pokonującego szatana oraz napis "Quis ut Deus?" — "Któż jak Bóg?", czyli zawołanie samego Archanioła. Nabożeństwo to zatwierdził papież Pius IX, a związane jest ze Arcybractwem świętego Michała, mającym ośrodek w sanktuarium na Gargano we Włoszech.
Wierni przyzywają przez ten szkaplerz opieki Księcia Wojsk Niebieskich w walce duchowej i obronie przed złym duchem. Często towarzyszy mu krótka modlitwa:
Święty Michale Archaniele, broń nas w walce,
a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź nam obroną.
Niech go Bóg poskromić raczy, pokornie o to prosimy,
a Ty, Wodzu zastępów niebieskich, szatana i inne duchy złe,
które na zgubę dusz po świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła. Amen.
Medalik świętego Michała — złoty, srebrny czy ze zwykłego metalu — bywa noszony zamiast sukna na tej samej zasadzie co medalik szkaplerzny: liczy się poświęcenie i właściwe przyjęcie, nie kruszec ani sklep, w którym go nabyto. Tę modlitwę i nabożeństwo rozwijamy we wpisach o modlitwie do św. Michała Archanioła i koronce do św. Michała.
Szkaplerz świętego Józefa
Szkaplerz świętego Józefa ma zwykle barwę fioletowo-złotą. Na jednym kawałku sukna widnieje wizerunek świętego Józefa z Dzieciątkiem Jezus i lilią — znakiem jego czystości — na drugim zaś gołębica Ducha Świętego z napisem przyzywającym pomocy Opiekuna Kościoła. Nabożeństwo to zatwierdzono w XIX wieku; wierni przyjmują ten szkaplerz, by uprosić sobie czystość, opiekę nad rodziną oraz, nade wszystko, łaskę dobrej śmierci, której święty Józef jest patronem — sam bowiem odszedł z tego świata w ramionach Jezusa i Maryi.
Święty Józefie, Opiekunie Najświętszego Serca Jezusowego i Oblubieńcze Maryi,
wyjednaj nam czystość duszy i ciała,
strzeż naszych rodzin i bądź przy nas w godzinie śmierci. Amen.
Także i tu medalik świętego Józefa może zastąpić sukno, gdy jest poświęcony i przyjęty według obrzędu. Modlitwy do Patriarchy zebraliśmy we wpisach o modlitwie do św. Józefa i litanii do św. Józefa.
Zielony szkaplerz
Zielony szkaplerz różni się od pozostałych — nie jest szatą bractwa ani nie wymaga obrzędu włączenia, lecz pobożnym sakramentaliem. Powstał z objawień, jakie miała otrzymać siostra Justyna Bisqueyburu w roku 1840 we Francji (ze zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia, tego samego, do którego należała św. Katarzyna Labouré). Na jednym kawałku zielonego sukna widnieje Matka Boża, na drugim — Jej Niepokalane Serce przebite mieczem i otoczone płomieniami, z modlitwą: "Niepokalane Serce Maryi, módl się za nami teraz i w godzinę śmierci naszej".
Zielony szkaplerz nadaje się szczególnie do wypraszania nawrócenia osób oddalonych od wiary oraz łaski dobrej śmierci. Wystarczy, by był poświęcony przez kapłana; można go nosić, ale i podrzucić bliskiej osobie czy umieścić w jej mieszkaniu, codziennie odmawiając za nią powyższą modlitwę. Nie ma tu przesądu — to po prostu uporczywa, ufna prośba zanoszona przez ręce Matki Bożej.
Szkaplerz Matki Bożej z Guadalupe
Pod nazwą szkaplerz Matki Bożej z Guadalupe kryją się sukienne szkaplerze z wizerunkiem Matki Bożej z Guadalupe — Tej, która w 1531 roku odbiła swój obraz na płaszczu (tilmie) świętego Juana Diego w Meksyku. Jest to nabożeństwo czci dla Patronki obu Ameryk i Opiekunki życia poczętego; wierni noszą ten szkaplerz, polecając Jej zwłaszcza dzieci nienarodzone i rodziny. Jak każdy szkaplerz, winien być poświęcony, a jego moc płynie nie z sukna, lecz ze wstawiennictwa Maryi.
Szkaplerz Męki Pańskiej (czerwony)
Szkaplerz Męki Pańskiej, zwany też czerwonym szkaplerzem, wywodzi się z objawień św. Katarzyny Labouré (1846) i został zatwierdzony przez papieża Bł. Piusa IX. Wykonuje się go z czerwonego sukna: na jednym kawałku widnieje Ukrzyżowany z narzędziami Męki oraz napis "Święta Męko Pana naszego Jezusa Chrystusa, ratuj nas", na drugim — Najświętsze Serca Jezusa i Maryi. Powierzony pierwotnie księżom misjonarzom, ma rozbudzać nabożeństwo do Męki Pańskiej i pomnażać wiarę, nadzieję i miłość. Czerwone tasiemki przypominają Krew Zbawiciela. Nosi się go, rozważając tajemnice cierpienia Chrystusa.
Karmel i Maryja w Piśmie Świętym
Cześć dla Matki Bożej z Karmelu sięga korzeniami samego Pisma. Na Górze Karmel prorok Eliasz, po długiej suszy, ujrzał zapowiedź deszczu: "za siódmym razem oto obłoczek mały jako stopa człowiecza występował z morza" (3 Krl 18, 44). Ojcowie Karmelu widzieli w tym małym obłoku, który przyniósł życiodajny deszcz spalonej ziemi, figurę Maryi — Tej, która z ludzkości wyniszczonej grzechem wzeszła czysta i przyniosła światu Zbawiciela.

Czcząc Maryję przez szkaplerz, czcimy tę samą Niewiastę, którą sam Chrystus dał nam za Matkę z wysokości krzyża: "Niewiasto, oto syn twój… Oto matka twoja" (J 19, 26-27). Szkaplerz jest nicią, która wiąże naszą codzienność z tą niebieską Matką — drobny, lecz wierny znak, że pragniemy do końca pozostać Jej dziećmi.
Często zadawane pytania
Co to jest szkaplerz?
To dwa kawałki poświęconego sukna połączone tasiemkami, noszone na ramionach (jeden na piersi, drugi na plecach), będące znakiem oddania się Najświętszej Maryi Pannie. Najczęściej spotykany jest brązowy szkaplerz karmelitański Matki Bożej z Góry Karmel.
Jak nosić szkaplerz — co z przodu?
Szkaplerz wkłada się przez głowę tak, by jeden kawałek sukna spoczywał na piersi z przodu, a drugi na plecach. Gdy szkaplerz ma obrazek, zwraca się go ku zewnątrz, ale żadna ze stron nie jest "ważniejsza" — istotne jest samo poświęcone sukno na ramionach.
Jak wygląda medalik szkaplerzny?
To metalowy medalik z wizerunkiem Najświętszego Serca Pana Jezusa z jednej strony i Matki Bożej (zwykle z Góry Karmel) z drugiej. Od 1910 roku, za zezwoleniem papieża Piusa X, może on zastąpić sukienny szkaplerz, dając udział w tych samych przywilejach.
Czy szkaplerz można zdejmować na noc?
Tradycja zachęca, by nosić szkaplerz stale — dniem i nocą — jako nieustanny znak oddania Maryi. Nie jest to jednak grzech zdjąć go np. na czas kąpieli; przywilej dotyczy tych, którzy noszą go pobożnie i wytrwale, a nie mechanicznie. Jeśli sukno przeszkadza w nocy, dobrym rozwiązaniem jest poświęcony medalik szkaplerzny.
Czy szkaplerz zapewnia zbawienie sam przez się?
Nie. Szkaplerz jest znakiem oddania Maryi, a nie amuletem. Obietnica dotyczy tych, którzy noszą go pobożnie, żyją w łasce Bożej i zachowują wierność przykazaniom. Sukno jedynie wyraża nasze przymierze z Matką Bożą, która ratuje przez wstawiennictwo u Syna.
Jak przyjąć szkaplerz?
Pierwszy szkaplerz musi być nałożony przez kapłana w krótkim obrzędzie, który włącza wiernego do bractwa szkaplerznego. Wystarczy poprosić kapłana w parafii; najuroczyściej czyni się to 16 lipca. Tylko ten pierwszy raz wymaga obrzędu — później zużyte szkaplerze wymienia się bez ponownego poświęcania.
Czym jest szkaplerz świętego Michała Archanioła?
To dwukolorowy (czarno-niebieski) szkaplerz w kształcie małych tarcz, z wizerunkiem św. Michała i napisem "Quis ut Deus?" — "Któż jak Bóg?". Zatwierdzony przez Piusa IX, przyzywa opieki Archanioła w walce duchowej. Może go zastąpić poświęcony medalik św. Michała.
Czym jest szkaplerz świętego Józefa?
Fioletowo-złoty szkaplerz z wizerunkiem św. Józefa z Dzieciątkiem i lilią. Wierni przyjmują go, prosząc o czystość, opiekę nad rodziną i łaskę dobrej śmierci, której św. Józef jest patronem. Również tu poświęcony medalik może zastąpić sukno.
Czym jest zielony szkaplerz?
To pobożny sakramentalny znak (nie szata bractwa), z objawień s. Justyny Bisqueyburu (1840), noszący wizerunek Matki Bożej i Jej Niepokalanego Serca. Służy szczególnie do wypraszania nawrócenia bliskich i łaski dobrej śmierci; wystarczy, by był poświęcony przez kapłana.
Czy medalik szkaplerzny musi być złoty?
Nie. O przywileju nie decyduje kruszec ani cena, lecz poświęcenie i to, że pierwszy szkaplerz sukienny został prawidłowo nałożony. Medalik złoty, srebrny czy ze zwykłego metalu ma tę samą wartość duchową, gdy nosi właściwe wizerunki (Najświętsze Serce i Matkę Bożą) i jest poświęcony.
Czy szkaplerz można nosić na szyi na łańcuszku?
Sukienny szkaplerz nosi się przez głowę na jego własnych tasiemkach, nie na łańcuszku. Jeśli chcesz nosić znak na łańcuszku razem z krzyżykiem, użyj poświęconego medalika szkaplerznego — właśnie po to Pius X dopuścił go w 1910 roku. W obu wypadkach pierwszy szkaplerz sukienny musi wcześniej nałożyć kapłan.
Gdzie kupić szkaplerz?
W sklepie z dewocjonaliami, w księgarni katolickiej, przy klasztorach karmelitańskich i w sanktuariach maryjnych. Sukno powinno być brązowe i wełniane, a medalik nosić wizerunki Najświętszego Serca i Matki Bożej. Po zakupie szkaplerz trzeba zanieść kapłanowi do poświęcenia — a pierwszy w życiu do obrzędowego nałożenia. Cena, marka czy kruszec nie mają znaczenia duchowego.
Co to znaczy "oryginalny" szkaplerz?
To nie kwestia marki ani producenta. Oryginalny szkaplerz to po prostu taki, który jest prawdziwie poświęcony i przyjęty według obrzędu Kościoła: brązowe wełniane sukno (lub medalik z właściwymi wizerunkami), pobłogosławione przez kapłana i — przy pierwszym — obrzędowo nałożone.
Czym jest szkaplerz Męki Pańskiej (czerwony)?
To czerwony szkaplerz z wizerunkiem Ukrzyżowanego i narzędzi Męki oraz Najświętszych Serc Jezusa i Maryi, wywodzący się z objawień św. Katarzyny Labouré (1846), zatwierdzony przez Piusa IX. Rozbudza nabożeństwo do Męki Pańskiej i pomnaża wiarę, nadzieję i miłość; czerwone tasiemki przypominają Krew Zbawiciela.
Czym jest szkaplerz Matki Bożej z Guadalupe?
To sukienny szkaplerz z wizerunkiem Matki Bożej z Guadalupe, odbitym w 1531 roku na tilmie św. Juana Diego. Wierni noszą go, polecając Patronce obu Ameryk dzieci nienarodzone i rodziny. Jak każdy szkaplerz, winien być poświęcony.
Jaką modlitwę odmawia się przy szkaplerzu?
Tradycyjnie odmawia się wezwanie "O najpiękniejszy Kwiecie Karmelu…" przy nakładaniu lub całowaniu szkaplerza. Kto przyjął szkaplerz, zwykle zobowiązuje się też do codziennej modlitwy — najczęściej Małych Godzinek o Najświętszej Maryi Pannie, a gdy nie może, części Różańca lub innych modlitw wyznaczonych przez kapłana.
Jeśli chcesz pogłębić swoją pobożność maryjną, zajrzyj do naszych innych wpisów:
- Matka Boża Szkaplerzna — tytuł i święto 16 lipca
- Cudowny Medalik — dar Matki Bożej dla św. Katarzyny Labouré
- Różaniec — modlitwa wielu czcicieli szkaplerza
- Litania Loretańska — wezwania do Matki Bożej
- Matka Boża Częstochowska — Królowa Polski z Jasnej Góry
- Niepokalane Poczęcie — przywilej Matki Bożej
Aplikacja Iter Fidei zawiera modlitwy, psalmy i kalendarz, po łacinie i po polsku, z audio. Pobierz tutaj.
Źródła. Pismo Święte w przekładzie ks. Jakuba Wujka (Trzecia Księga Królewska, List do Kolosan, Ewangelia wg św. Jana). Tradycja zakonu karmelitów; objawienie świętego Szymona Stocka (1251); przywilej sobotni; rozporządzenia papieża Piusa X dotyczące medalika szkaplerznego (1910).