Fulton Sheen błogosławiony: modlił się o wolność swoich prześladowców

24 września 2026 roku w Saint Louis, pod sklepieniem America Center, arcybiskup Fulton J. Sheen został ogłoszony błogosławionym. Odsłonięto tam jego portret beatyfikacyjny, a na wielkich ekranach ponownie wyświetlono jego telewizyjne kazania z lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych. W dniach 25 i 26 września w katedrze w Peorii odśpiewano siedem mszy dziękczynnych; 26 września biskup Robert M. Pipta z ruskiej eparchii Parma odprawił tam bizantyjską Boską Liturgię.

Sheen był bowiem birytualistą, a więź ta nie była ozdobna. 3 września 1955 roku, podczas maryjnej pielgrzymki w Uniontown w Pensylwanii, po raz pierwszy odprawił bizantyjską Boską Liturgię, za pozwoleniem, które otrzymał od papieża Piusa XII. Kazał tę liturgię nagrać i nadawać za żelazną kurtyną, po angielsku, a nie po cerkiewnosłowiańsku: był to jeden z pierwszych przypadków, gdy Boska Liturgia w ten sposób docierała do uszu Kościołów uwięzionych. Do ich ciemięzców mówił: «Nie nienawidzimy was. Nie chcemy was zniszczyć. Modlimy się o waszą wolność». Ikonę napisaną przez ojca Thomasa Loyę intronizowano w Peorii na świadectwo jego stanu birytualisty: przedstawia go zarazem w rzymskiej mitrze i w bizantyjskiej koronie biskupiej, z tablicą u boku, i nosi słowa: «W tych niespokojnych czasach musimy stawać się świętymi».

Zasada ta nie pochodzi z tego miesiąca. Pan nakazał: «Orate pro persequentibus et calumniantibus vos» — módlcie się za prześladujących i potwarzających was. Modlić się o wolność prześladowcy, a nie o jego zgubę, to być posłusznym co do litery. I nigdy Kościół nie uważał swoich obrządków wschodnich za dekorację: uważa je za własne, jedna wiara pod rozmaitymi liturgiami. Pius XII w encyklice Orientales omnes Ecclesias (1945) opłakiwał katolicką Ruś wydaną na ucisk i przypomniał, że te Kościoły należą do całego ciała Chrystusa.

Tą miarą mierzy się człowieka. To, co uczynił w 1955 roku, zaniósłszy Boską Liturgię w języku żywym aż do uwięzionych, było aktem miłości względem Kościoła cierpiącego, a nie kalkulacją oglądalności. «Dlatego zrównał się z nami, dlatego stał się jednym z nas, birytualistą» — powiedział ojciec Loya. A biskup Pipta w Peorii: «Myśli z nami, czuje z nami, modli się z nami, płacze z nami. Lepiej niż my rozpoznaje wzburzenie naszych czasów i nieustannie wzywa nas, byśmy przyjęli pełnię naszego chrzcielnego powołania i byli świętymi; tak, byśmy byli świętymi». Świętość nie jest stanem zastrzeżonym: to wspólne przykazanie, i wciąż obowiązuje.

Źródła. Ewangelia według św. Mateusza, V, 44 (Wulgata; Biblia Wujka); Katechizm Soboru Trydenckiego (1566), o piątym przykazaniu, o miłości nieprzyjaciół; Pius XII, encyklika Orientales omnes Ecclesias (1945), o katolickich Kościołach wschodnich w prześladowaniu.