Fulton Sheen wyniesiony na ołtarze: pierwszy urodzony w USA biskup ogłoszony błogosławionym

24 września w Saint Louis Kościół wyniósł na ołtarze abp. Fultona J. Sheena (1895–1979), ogłaszając go błogosławionym. Staje się on pierwszym biskupem urodzonym w Stanach Zjednoczonych, który dostąpił tego zaszczytu. Jego proces, otwarty przed około dwudziestu laty, na początku 2026 roku pokonał ostatnią rzymską przeszkodę; wenerabilnym ogłoszono go dekretem z 28 czerwca 2012 roku.

Czego Kościół uczy o świętych

Kościół czci tych, którzy już królują z Chrystusem. Święty Sobór Trydencki naucza, że dobrą i pożyteczną rzeczą jest wzywać świętych i czcić ich relikwie, ponieważ ofiarują oni Bogu swoje modlitwy za ludzi. Wynieść sługę Bożego na ołtarze nie znaczy schlebiać człowiekowi: znaczy wyznać, że łaska zwyciężyła w śmiertelnym ciele. «Mamy zaś ten skarb w naczyniach glinianych» (II Kor. IV, 7): świętość nie usuwa słabości, lecz przez nią przechodzi.

Miara biskupa

Jedyną miarą, która się liczy, jest wierność Chrystusowi głoszonemu bez domieszki. Sheen został ukształtowany przez Kościół sprzed soboru: doktor teologii rzymskiej Angelicum w 1924 roku, w 1935 otrzymał od Piusa XI zadanie studiowania Marksa i Lenina, aby ostrzec Amerykanów przed błędem komunizmu. Jest to ten sam błąd, który Pius XI potępił jako z gruntu zły i z którym nie może współpracować nikt, kto chce ocalić cywilizację chrześcijańską.

Mianowany biskupem pomocniczym Nowego Jorku przez Piusa XII w 1951 roku, został konsekrowany w Rzymie, w bazylice Świętych Jana i Pawła; później był biskupem Rochester (1966), a następnie arcybiskupem tytularnym Newport (1969). Dyrektor krajowy Dzieła Rozkrzewiania Wiary w latach 1950–1966, niósł jedno słowo — ze studia jak z ambony. Bp John Barres, którego ochrzcił jako dziecko w 1960 roku, ujął to tak: «Czy abp Sheen mówił ze studia radiowego, przed kamerą telewizyjną, w sali wykładowej, czy z ambony, jego przesłanie pozostawało to samo: Jezus Chrystus.»

Co wierny ma z tego zapamiętać

To, co Tradycja tu zachowuje, nie jest najpierw uroczystością dnia, lecz przedmiotem chwały: kapłanem, który głosił Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego i przestrzegał przed błędem, który zaprzecza Bogu. «Nie sądziłem bowiem, że cośkolwiek wiem wśród was, tylko Jezusa Chrystusa i to ukrzyżowanego» (I Kor. II, 2). Oto miara pasterza i to, co wierny jest wezwany naśladować.

Źródła. Sobór Trydencki (1566), sesja XXV, O wzywaniu, czci i relikwiach świętych; Pius XI, encyklika Divini Redemptoris (1937), o bezbożnym komunizmie; Pismo Święte według Wulgaty, I Kor. II, 2 i II Kor. IV, 7.