Kościół w Hiszpanii przedstawia « przewodnik opieki nad sprawcą » nadużyć

Biura ochrony małoletnich Kościoła w Hiszpanii przedstawiły, podczas swojego dziewiątego spotkania odbytego w Madrycie w dniach 18 i 19 września 2026 roku, dwa nowe narzędzia: „Przewodnik opieki nad sprawcą wykorzystywania seksualnego małoletnich lub bezbronnych dorosłych wewnątrz Kościoła" oraz „Słownik Odbudowy i Uzdrowienia". Przewodnik, wciąż opracowywany redakcyjnie, został przygotowany przez zespół studyjny złożony z dziesięciu osób — świeckich, zakonników, zakonnic i kapłanów — i jest skierowany do diecezji, instytutów życia konsekrowanego oraz stowarzyszeń życia apostolskiego, dla towarzyszenia tym, którzy dopuścili się nadużyć lub wykazują czynniki ryzyka ich popełnienia.

Pan wyznaczył miarę tej zbrodni w jednym zdaniu: „Pożyteczniej by mu było, gdyby kamień młyński zawieszono na szyi jego, i wrzucono go w morze, niż żeby miał zgorszyć jednego z tych malutkich". Wobec grzechu, który gubi niewinnego, tradycja nie zna najpierw ani psychodiagnozy, ani rokowania, lecz sprawiedliwość: ukaranie winnego, należne zadośćuczynienie, obronę trzody przed wilkiem. Katechizm Soboru Trydenckiego naucza, że karanie winnego według prawa nie jest naruszeniem piątego przykazania, lecz jego zachowaniem, ponieważ publiczna kara pomści naruszony porządek i chroni niewinnych. Miłość względem grzesznika jest prawdziwa, lecz nie zawiesza sprawiedliwości ani nie zwraca owcy na pastwisko drapieżnika.

Centralnym wkładem przewodnika jest „Pakt Instytucjonalny ze sprawcą", przedstawiony jako „narzędzie kolegialne pozwalające skonkretyzować, nadzorować i oceniać środki uzgodnione w każdym procesie towarzyszenia", a nie decyzja jednego przełożonego czy biskupa. Według projektu tekstu „pakt ten obejmuje psychodiagnozę, leczenie lub proces terapeutyczny, ukierunkowanie rokownicze oraz plan bezpieczeństwa i opieki", wszystko „w perspektywie odpowiedzialności, zapobiegania i troski". Spotkanie zarezerwowało również czas na świadectwa ofiar, które doprowadziły do końca procesy integralnego zadośćuczynienia. Widać przesunięcie: diagnoza i rokowanie sprawcy zajmują centrum tego układu tam, gdzie otrzymana dyscyplina stawiała najpierw odpokutowanie zbrodni i bezpieczeństwo maluczkich. Leksykon „odbudowy" i „uzdrowienia" nazywa ten proces w rejestrze opieki; sprawiedliwości pozostaje nazwać swój.

Źródła. Katechizm Soboru Trydenckiego (1566), o piątym przykazaniu i o karze publicznej; Ewangelia według świętego Łukasza (XVII, 2) i świętego Mateusza (XVIII, 6), według Wulgaty.