La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Eclesiástico 16
1 Ne jucunderis in filiis impiis, si multiplicentur : nec oblecteris super ipsos, si non est timor Dei in illis.
1 No te alegres de que tus hijos se multipliquen, si son malos; ni te complazcas en ellos, si no tienen temor de Dios.
2 Non credas vitæ illorum, et ne respexeris in labores eorum.
2 No fies en su vida, ni cuentes para tu vejez con sus labores, ó puestos y dignidades;
3 Melior est enim unus timens Deum, quam mille filii impii :
3 porque mejor es tener un solo hijo temeroso de Dios, que mil hijos malos;
4 et utile est mori sine filiis, quam relinquere filios impios.
4 y más cuenta tiene el morir sin hijos, que dejar hijos malos.
5 Ab uno sensato inhabitabitur patria : tribus impiorum deseretur.
5 Un solo hombre cuerdo hará que sea poblada la patria ó el país; despoblada será la nación ó tribu de los impíos.
6 Multa talia vidit oculus meus, et fortiora horum audivit auris mea.
6 Muchas cosas semejantes han visto mis ojos, y más graves que éstas las han oido mis oídos.
7 In synagoga peccantium exardebit ignis, et in gente incredibili exardescet ira.
7 Arderán llamas en la reunión de los pecadores; y la ira de Dios reventará sobre la nación de los incrédulos.
8 Non exoraverunt pro peccatis suis antiqui gigantes, qui destructi sunt confidentes suæ virtuti.
8 Implacable se mostró Dios á los pecados de los antiguos gigantes; los cuales vanamente confiados en sus fuerzas fueron aniquilados con el diluvio.
9 Et non pepercit peregrinationi Lot, et execratus est eos præ superbia verbi illorum.
9 Ni perdonó Dios al lugar donde estaba hospedado Lot; antes bien maldijo á sus habitantes por la soberbia de sus palabras.
10 Non misertus est illis, gentem totam perdens, et extollentem se in peccatis suis.
10 No tuvo lástima de ellos, y destruyó á toda aquella nación que hacía gala de sus delitos.
11 Et sicut sexcenta millia peditum, qui congregati sunt in duritia cordis sui : et si unus fuisset cervicatus, mirum si fuisset immunis.
11 Y lo mismo á los seiscientos mil hombres que, obstinados de corazón, se amotinaron cuando iban por el desierto. Por donde se ve que aunque uno solo fuese contumaz, sería cosa maravillosa que quedase sin castigo.
12 Misericordia enim et ira est cum illo : potens exoratio, et effundens iram.
12 Porque la misericordia y la ira están con el Señor: puede aplacarse, y puede descargar su enojo:
13 Secundum misericordiam suam, sic correptio illius homines secundum opera sua judicat.
13 Así como usa de misericordia, así también castiga: él juzga al hombre según sus obras.
14 Non effugiet in rapina peccator, et non retardabit sufferentia misericordiam facientis.
14 No evitará el pecador el castigo de su latrocinio: y no se retardará al hombre misericordioso el premio que espera.
15 Omnis misericordia faciet locum unicuique, secundum meritum operum suorum, et secundum intellectum peregrinationis ipsius.
15 Todo acto de misericordia prepara el lugar á cada uno según el mérito de sus obras, y según su prudente conducta durante la peregrinación en esta vida.
16 Non dicas : A Deo abscondar : et ex summo, quis mei memorabitur ?
16 No digas: Yo me esconderé de Dios ¿y desde allá arriba quién pensará en mí?
17 in populo magno non agnoscar : quæ est enim anima mea in tam immensa creatura ?
17 Nadie me reconocerá en medio de tan gran muchedumbre: porque ¿qué es mi persona entre tanta infinidad de criaturas?
18 Ecce cælum et cæli cælorum, abyssus, et universa terra, et quæ in eis sunt, in conspectu illius commovebuntur.
18 Hé aquí que el cielo, y los altísimos cielos, y el profundo mar, y la tierra toda, y cuanto en ellos se contiene temblarán á una mirada suya.
19 Montes simul, et colles, et fundamenta terræ, cum conspexerit illa Deus, tremore concutientur.
19 Los montes también, y los collados, y los cimientos de la tierra, sólo con que los mire Dios se estremecerán de terror.
20 Et in omnibus his insensatum est cor, et omne cor intelligitur ab illo.
20 Y en medio de todo esto, es insensato el corazón del hombre: pero Dios está viendo todos los corazones;
21 Et vias illius quis intelligit, et procellam quam nec oculus videbit hominis ?
21 ¿y quién es el que entiende sus caminos? ¿y aquella espantosa tormenta del juicio final, que jamás habrán visto igual ojos humanos?
22 Nam plurima illius opera sunt in absconsis : sed opera justitiæ ejus quis enuntiabit, aut quis sustinebit ? longe enim est testamentum a quibusdam, et interrogatio omnium in consummatione est.
22 Así es que escondidas son é ininteligibles muchísimas de sus obras; mas las obras de su justicia vengadora ¿quién será capaz de explicarlas? ¿ó quién las podrá sufrir? porque los decretos de Dios están muy distantes de las ideas que se forman algunos; pero á todos se ha de tomar residencia al fin del mundo.
23 Qui minoratur corde cogitat inania, et vir imprudens et errans cogitat stulta.
23 El hombre mentecato piensa en cosas vanas; y el insensato y descarriado sólo se ocupa en sandeces.
24 Audi me, fili, et disce disciplinam sensus, et in verbis meis attende in corde tuo :
24 Escúchame, hijo mío, y aprende documentos de prudencia, y medita en tu corazón las palabras que voy á decirte;
25 et dicam in æquitate disciplinam, et scrutabor enarrare sapientiam : et in verbis meis attende in corde tuo, et dico in æquitate spiritus virtutes quas posuit Deus in opera sua ab initio, et in veritate enuntio scientiam ejus.
25 pues yo te daré instrucciones muy acertadas, y te manifestaré la escondida sabiduría: aplícate de corazón á atender á mis palabras, que yo con ánimo sincero te diré las maravillas que esparce Dios en sus obras desde el principio, y te mostraré con toda verdad su Divina ciencia.
26 In judicio Dei opera ejus ab initio, et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum, et initia eorum in gentibus suis.
26 Formó Dios sabiamente desde el principio sus obras, y desde su primera creación las distinguió en partes; y colocó á las principales de ellas, según su naturaleza.
27 Ornavit in æternum opera illorum : nec esurierunt, nec laboraverunt, et non destiterunt ab operibus suis.
27 Dió á sus operaciones virtud perenne; sin que hayan tenido necesidad de ser restauradas, ni se hayan fatigado, ni cesado nunca de obrar.
28 Unusquisque proximum sibi non angustiabit in æternum :
28 Jamás ninguna de ellas embarazará á la otra.
29 non sis incredibilis verbo illius.
29 No seas tú desobediente á su palabra.
30 Post hæc Deus in terram respexit, et implevit illam bonis suis :
30 Después de esto miró Dios la tierra, y la colmó de bienes.
31 anima omnis vitalis denuntiavit ante faciem ipsius, et in ipsam iterum reversio illorum.
31 Eso están demostrando todos los animales vivientes, que están sobre su superficie, y vuelven otra vez á ser tierra,
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Eclesiástico 16 · con la app
Recibir el enlace