Eklezjastyk, rozdział 16

1 Ne jucunderis in filiis impiis, si multiplicentur : nec oblecteris super ipsos, si non est timor Dei in illis.

1 Nie raduj się z bezbożnych synów, jeśli się mnożą, i nie miej w nich upodobania, jeśli nie ma w nich bojaźni Bożej.

2 Non credas vitæ illorum, et ne respexeris in labores eorum.

2 Nie ufaj ich zdrowiu i nie patrz na roboty ich.

3 Melior est enim unus timens Deum, quam mille filii impii :

3 Lepszy bowiem jest jeden bojący się Boga, niźli tysiąc synów bezbożnych.

4 et utile est mori sine filiis, quam relinquere filios impios.

4 I lepiej jest umrzeć bez potomstwa, niźli zostawić synów bezbożnych.

5 Ab uno sensato inhabitabitur patria : tribus impiorum deseretur.

5 Przez jednego roztropnego miasto będzie zaludnione, plemię bezbożnych opustoszeje.

6 Multa talia vidit oculus meus, et fortiora horum audivit auris mea.

6 Wiele takich rzeczy widziało oko moje, a o większych od tych słyszało ucho moje.

7 In synagoga peccantium exardebit ignis, et in gente incredibili exardescet ira.

7 W zgromadzeniu grzeszników zapali się ogień, a w narodzie niewiernym zapali się gniew.

8 Non exoraverunt pro peccatis suis antiqui gigantes, qui destructi sunt confidentes suæ virtuti.

8 Nie uprosili odpuszczenia grzechów swoich starodawni olbrzymi, którzy zostali wygładzeni, bo ufali sile swojej;

9 Et non pepercit peregrinationi Lot, et execratus est eos præ superbia verbi illorum.

9 i nie przepuścił Bóg miejscu gościny Lota, i obrzydził ich sobie dla pychy słowa ich.

10 Non misertus est illis, gentem totam perdens, et extollentem se in peccatis suis.

10 Nie zmiłował się nad nimi, lecz wytracił lud wszystek, wynoszący się w grzechach swoich.

11 Et sicut sexcenta millia peditum, qui congregati sunt in duritia cordis sui : et si unus fuisset cervicatus, mirum si fuisset immunis.

11 Podobnie sześćkroć sto tysięcy pieszych, którzy się byli zgromadzili w uporze serca swego; a gdyby jeden był twardego karku, dziwne by było, gdyby uszedł.

12 Misericordia enim et ira est cum illo : potens exoratio, et effundens iram.

12 Miłosierdzie bowiem i gniew jest u niego. Wiele może ubłaganie - i wylewa gniew.

13 Secundum misericordiam suam, sic correptio illius homines secundum opera sua judicat.

13 Miłosierdziu jego dorównywa karanie jego; sądzi człowieka według uczynków jego.

14 Non effugiet in rapina peccator, et non retardabit sufferentia misericordiam facientis.

14 Nie ujdzie grzesznik z grabieżą i nie przewlecze się oczekiwanie czyniącego miłosierdzie;

15 Omnis misericordia faciet locum unicuique, secundum meritum operum suorum, et secundum intellectum peregrinationis ipsius.

15 wszelkie dzieło miłosierdzia uczyni miejsce każdemu według zasługi uczynków jego i według roztropności pielgrzymowania jego.

16 Non dicas : A Deo abscondar : et ex summo, quis mei memorabitur ?

16 Nie mów: „Skryję się przed Bogiem, a z wysokości kto na mnie wspomni?

17 in populo magno non agnoscar : quæ est enim anima mea in tam immensa creatura ?

17 Między ludem wielkim nie poznają mnie, bo czymże jest dusza moja między tak niezliczonym stworzeniem?”

18 Ecce cælum et cæli cælorum, abyssus, et universa terra, et quæ in eis sunt, in conspectu illius commovebuntur.

18 Oto niebo i niebiosa niebios, głębokość i wszystka ziemia, i wszystko, co w nich jest, poruszą się przed oblicznością jego;

19 Montes simul, et colles, et fundamenta terræ, cum conspexerit illa Deus, tremore concutientur.

19 góry razem i pagórki, i fundamenty ziemi: gdy na nie Bóg spojrzy, zatrzęsą się od strachu.

20 Et in omnibus his insensatum est cor, et omne cor intelligitur ab illo.

20 A w tym wszystkim serce głupie jest, a on rozumie wszelkie serce.

21 Et vias illius quis intelligit, et procellam quam nec oculus videbit hominis ?

21 A drogi jego kto rozumem pojmie, i wicher, którego ani oko ludzkie nie dojrzy?

22 Nam plurima illius opera sunt in absconsis : sed opera justitiæ ejus quis enuntiabit, aut quis sustinebit ? longe enim est testamentum a quibusdam, et interrogatio omnium in consummatione est.

22 Bo najwięcej dzieł jego jest w skrytości. A uczynki sprawiedliwości jego kto wypowie albo kto je zniesie? Przymierze bowiem daleko jest od niektórych, a badanie wszystkich będzie przy końcu.

23 Qui minoratur corde cogitat inania, et vir imprudens et errans cogitat stulta.

23 Kto jest nierozsądny, myśli o błahych rzeczach, a mąż nierozumny i błądzący myśli o głupstwach.

24 Audi me, fili, et disce disciplinam sensus, et in verbis meis attende in corde tuo :

24 Słuchaj mię, synu, a ucz się karności rozumu i na słowa moje uważaj w sercu twoim,

25 et dicam in æquitate disciplinam, et scrutabor enarrare sapientiam : et in verbis meis attende in corde tuo, et dico in æquitate spiritus virtutes quas posuit Deus in opera sua ab initio, et in veritate enuntio scientiam ejus.

25 a powiem naukę dokładną i będę się starał mądrość wypowiedzieć; i słowa moje uważaj w sercu twoim, a powiem w szczerości ducha moce, które włożył Bóg w dzieła swoje od początku, i oznajmię w prawdzie umiejętność jego.

26 In judicio Dei opera ejus ab initio, et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum, et initia eorum in gentibus suis.

26 Z rozsądkiem Bożym dzieła jego od początku, i od stworzenia ich rozdzielił ich części i przełożeństwa ich według rodzajów ich.

27 Ornavit in æternum opera illorum : nec esurierunt, nec laboraverunt, et non destiterunt ab operibus suis.

27 Uporządkował na wieki czynności ich; nie łaknęły ani nie znużyły się, ani nie ustały od czynności swoich.

28 Unusquisque proximum sibi non angustiabit in æternum :

28 Żaden bliskiego swego nie uciśnie aż na wieki.

29 non sis incredibilis verbo illius.

29 Nie bądź nieposłuszny słowu jego.

30 Post hæc Deus in terram respexit, et implevit illam bonis suis :

30 Potem Bóg spojrzał na ziemię i napełnił ją dobrami swymi.

31 anima omnis vitalis denuntiavit ante faciem ipsius, et in ipsam iterum reversio illorum.

31 Dusza wszystkiego, co żyje, oznajmiła przed obliczem jej, i do niej znów powracają.