Eklezjastyk, rozdział 17

1 Deus creavit de terra hominem, et secundum imaginem suam fecit illum :

1 Bóg stworzył z ziemi człowieka, według obrazu swego uczynił go,

2 et iterum convertit illum in ipsam, et secundum se vestivit illum virtute.

2 i znowu obrócił go w nią, i na kształt swój przyodział go mocą.

3 Numerum dierum et tempus dedit illi, et dedit illi potestatem eorum quæ sunt super terram.

3 Liczbę dni i czas dał mu, i dał mu moc nad tymi rzeczami, które są na ziemi.

4 Posuit timorem illius super omnem carnem, et dominatus est bestiarum et volatilium.

4 Położył strach przed nim nad wszystkim ciałem, i zapanował nad zwierzętami i nad ptactwem.

5 Creavit ex ipso adjutorium simile sibi : consilium, et linguam, et oculos, et aures, et cor dedit illis excogitandi, et disciplina intellectus replevit illos.

5 Stworzył z niego pomoc jemu podobną, i dał im radę i język, i oczy, i uszy, i serce ku myśleniu i nauką rozumu napełnił ich.

6 Creavit illis scientiam spiritus, sensu implevit cor illorum, et mala et bona ostendit illis.

6 Stworzył w nich umiejętność ducha, rozumem napełnił serca ich, i zło i dobro ukazał im.

7 Posuit oculum suum super corda illorum, ostendere illis magnalia operum suorum :

7 Przyłożył oko swe do serca ich, aby im ukazać wielkość dzieł swoich,

8 ut nomen sanctificationis collaudent, et gloriari in mirabilibus illius ; ut magnalia enarrent operum ejus.

8 aby chwalili imię święte i wielbili cuda jego, i opowiadali wielkość dzieł jego.

9 Addidit illis disciplinam, et legem vitæ hæreditavit illos.

9 Przydał im umiejętność, i zakon żywota dał im w dziedzictwo.

10 Testamentum æternum constituit cum illis, et justitiam et judicia sua ostendit illis.

10 Uczynił z nimi przymierze wieczne i ukazał im sprawiedliwość i sądy swoje.

11 Et magnalia honoris ejus vidit oculus illorum, et honorem vocis audierunt aures illorum. Et dixit illis : Attendite ab omni iniquo.

11 I wielkość chwały jego widziało oko ich, a uszy ich słyszały majestat głosu jego; i rzekł im: „Strzeżcie się wszelkiej nieprawości.”

12 Et mandavit illis unicuique de proximo suo.

12 I każdemu z osobna dał przykazanie o bliźnim jego.

13 Viæ illorum coram ipso sunt semper : non sunt absconsæ ab oculis ipsius.

13 Drogi ich zawsze są przed nim, nie są zakryte przed oczyma jego.

14 In unamquamque gentem præposuit rectorem :

14 Nad każdym narodem postawił przełożonego,

15 et pars Dei Israël facta est manifesta.

15 a Izrael stał się jawną częścią Bożą.

16 Et omnia opera illorum velut sol in conspectu Dei : et oculi ejus sine intermissione inspicientes in viis eorum.

16 I wszystkie dzieła ich są jak słońce przed obliczem Bożym, a oczy jego bez przestanku patrzą na ich drogi.

17 Non sunt absconsa testamenta per iniquitatem illorum, et omnes iniquitates eorum in conspectu Dei.

17 Nie zostało zakryte przymierze przez złości ich, a wszystkie nieprawości ich są przed obliczem Bożym.

18 Eleemosyna viri quasi signaculum cum ipso, et gratiam hominis quasi pupillam conservabit.

18 Jałmużna męża jak pieczęć u niego, a uczynność człowieka zachowa jak źrenicę.

19 Et postea resurget, et retribuet illis retributionem, unicuique in caput ipsorum, et convertet in interiores partes terræ.

19 A potem powstanie i odda im zapłatę, każdemu na głowę jego, i ześle ich do wewnętrznych części ziemi.

20 Pœnitentibus autem dedit viam justitiæ, et confirmavit deficientes sustinere, et destinavit illis sortem veritatis.

20 Ale pokutującym dał drogę sprawiedliwości i utwierdził ustających w cierpieniu i przeznaczył im dział prawdy.

21 Convertere ad Dominum, et relinque peccata tua :

21 Nawróć się do Pana i opuść grzechy twoje;

22 precare ante faciem Domini, et minue offendicula.

22 módl się przed obliczem Pańskim, a umniejszaj obrażenia!

23 Revertere ad Dominum, et avertere ab injustitia tua, et nimis odito execrationem :

23 Nawróć się do Pana, a odwróć się od niesprawiedliwości twojej i bardzo znienawidź obrzydłości;

24 et cognosce justitias et judicia Dei, et sta in sorte propositionis, et orationis altissimi Dei.

24 a poznaj sprawiedliwości i sądy Boże, i stój w dziale tobie wyznaczonym i w modlitwie do Boga Najwyższego.

25 In partes vade sæculi sancti, cum vivis et dantibus confessionem Deo.

25 Wejdź w dział wieku świętego z żyjącymi i dającymi chwałę Bogu.

26 Non demoreris in errore impiorum : ante mortem confitere : a mortuo, quasi nihil, perit confessio.

26 Nie trwaj w błędzie bezbożnych, przed śmiercią wysławiaj Boga; od umarłego, który podobny jest nicości, ginie pochwała.

27 Confiteberis vivens, vivus et sanus confiteberis : et laudabis Deum, et gloriaberis in miserationibus illius.

27 Będziesz wysławiał żyjący, żywy i zdrowy, będziesz wysławiał i chwalił Boga, i będziesz się chlubił miłosierdziem jego.

28 Quam magna misericordia Domini, et propitiatio illius convertentibus ad se !

28 Jakże wielkie jest miłosierdzie Pańskie, a litość jego nad tymi, którzy się do niego nawracają!

29 Nec enim omnia possunt esse in hominibus, quoniam non est immortalis filius hominis, et in vanitate malitiæ placuerunt.

29 Wszystko bowiem nie może być w ludziach, gdyż nie jest nieśmiertelny syn człowieczy, a w próżności zła upodobanie mieli.

30 Quid lucidius sole ? et hic deficiet ; aut quid nequius quam quod excogitavit caro et sanguis ? et hoc arguetur.

30 Co jaśniejszego nad słońce? A ono ustaje. Albo co gorszego nad to, co wymyśliło ciało i krew? I to będzie karane.

31 Virtutem altitudinis cæli ipse conspicit : et omnes homines terra et cinis.

31 Moc wysokości nieba ono przegląda, a wszyscy ludzie - to ziemia i popiół.