La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Job 23
1 Respondens autem Job, ait :
1 Replicando á esto Job, dijo:
2 Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.
2 Todavía mi lenguaje está lleno de amargura: y aún la mano ó violencia de mi dolor sobrepuja mis gemidos.
3 Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus ?
3 ¿Oh, quién me diera el saber cómo encontrar á Dios, y poder llegar hasta su trono?
4 Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus :
4 Expondría ante él mi causa, y llenaría mi boca de amorosas reconvenciones;
5 ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.
5 á fin de oir lo que me respondería, y entender sus razones.
6 Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.
6 No quisiera que contendiese conmigo con todo el poder y rigor de su justicia, ni que me abrumase con la mole de su grandeza.
7 Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.
7 Proponga y emplee contra mí su equidad, que entonces yo ganaré mi causa.
8 Si ad orientem iero, non apparet ; si ad occidentem, non intelligam eum.
8 Si voy hacia el Oriente, no se deja ver; si hacia el Poniente, tampoco le hallaré:
9 Si ad sinistram, quid agam ? non apprehendam eum ; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.
9 Si me vuelvo al Norte, nada adelanto, ¿que haré? no podré dar con él: si al Mediodía, ni aun allí le veré.
10 Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.
10 El, empero, tiene conocidos mis pasos, y me ha acrisolado con trabajos, como se hace con el oro que pasa por el fuego.
11 Vestigia ejus secutus est pes meus : viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.
11 Mis pies han seguido sus huellas: he andado por sus caminos, sin desviarme nunca de ellos.
12 A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.
12 He observado siempre los preceptos que han salido de sus labios, depositando en mi corazón las palabras de su boca.
13 Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus : et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.
13 Mas él es el solo que subsiste por si; y nadie puede trastornar sus designios, y como Señor universal, cuanto le plugo, eso hizo.
14 Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.
14 Cuando habrá hecho de mí aquello que haya querido, aún tiene á mano otras muchas cosas semejantes.
15 Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.
15 Y por esto yo me estremezco en su presencia; y cuando pienso en él, me siento agitado de temor.
16 Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.
16 Dios ha ablandado mi corazón, y hechole dócil; y el Todopoderoso me ha conturbado:
17 Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.
17 Pues no por las tinieblas ó calamidades que tengo sobre mí, me doy por perdido; ni la densa niebla de males me ha tapado el rostro,
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Job 23 · con la app
Recibir el enlace