Księga Hioba, rozdział 15

1 Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit :

1 A odpowiadając Elifaz Temanitczyk rzekł:

2 Numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens, et implebit ardore stomachum suum ?

2 „Czy mądry odpowie jakby na wiatr mówiąc i napełni żarem żołądek swój?

3 Arguis verbis eum qui non est æqualis tibi, et loqueris quod tibi non expedit.

3 Ganisz słowami tego, który nie jest równy tobie, i mówisz, co nie jest ci pożyteczne.

4 Quantum in te est, evacuasti timorem, et tulisti preces coram Deo.

4 Ile od ciebie zależy, wypleniłeś bojaźń i zniszczyłeś prośby przed Bogiem.

5 Docuit enim iniquitas tua os tuum, et imitaris linguam blasphemantium.

5 Nauczyła bowiem nieprawość twoja usta twoje, i naśladujesz język bluźniących.

6 Condemnabit te os tuum, et non ego : et labia tua respondebunt tibi.

6 Potępią cię usta twoje, a nie ja, i wargi twoje odpowiedzą tobie.

7 Numquid primus homo tu natus es, et ante colles formatus ?

7 Czyś się ty pierwszym z ludzi narodził? i przed pagórkami jesteś utworzony?

8 numquid consilium Dei audisti, et inferior te erit ejus sapientia ?

8 Czy słyszałeś plany Boga, a mądrość jego niższa będzie niźli twoja?

9 Quid nosti quod ignoremus ? quid intelligis quod nesciamus ?

9 Cóż umiesz, czego byśmy nie umieli? co rozumiesz, czego byśmy nie wiedzieli?

10 Et senes et antiqui sunt in nobis, multo vetustiores quam patres tui.

10 I sędziwi i starzy są między nami, daleko starsi niż ojcowie twoi.

11 Numquid grande est ut consoletur te Deus ? sed verba tua prava hoc prohibent.

11 Czy wielka to rzecz jest, aby cię Bóg pocieszył? ale słowa twoje przewrotne temu przeszkadzają.

12 Quid te elevat cor tuum, et quasi magna cogitans attonitos habes oculos ?

12 Czemuż cię podnosi serce twoje i jakby o czymś wielkim myśląc zdumiałe masz oczy?

13 Quid tumet contra Deum spiritus tuus, ut proferas de ore tuo hujuscemodi sermones ?

13 Czemu się nadyma przeciw Bogu duch twój, że wypuszczasz z ust twoich takie mowy?

14 Quid est homo ut immaculatus sit, et ut justus appareat natus de muliere ?

14 Czym jest człowiek, żeby miał być nieskalany, i żeby się ukazał sprawiedliwym ten, co jest zrodzony z niewiasty?

15 Ecce inter sanctos ejus nemo immutabilis, et cæli non sunt mundi in conspectu ejus.

15 Oto między świętymi jego nikt nie jest nieodmienny, i niebiosa nie są czyste przed oczyma jego;

16 Quanto magis abominabilis et inutilis homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem ?

16 jakże daleko więcej obrzydły i niepożyteczny człowiek, który jak wodę pije nieprawość!

17 Ostendam tibi : audi me : quod vidi, narrabo tibi.

17 Oznajmię ci, posłuchaj mię; com widział, to ci opowiem.

18 Sapientes confitentur, et non abscondunt patres suos :

18 Mądrzy wyznają i nie zakrywają ojców swych,

19 quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos.

19 którym samym dana została ziemia, a obcy nie przeszedł pośród nich.

20 Cunctis diebus suis impius superbit, et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus.

20 Po wszystkie dni niezbożnik się pyszni, a liczba lat okrucieństwa jego nie jest pewna.

21 Sonitus terroris semper in auribus illius : et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur.

21 Szum strachu zawsze w uszach jego, a choć jest pokój, on zawsze obawia się zdrady.

22 Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem, circumspectans undique gladium.

22 Nie wierzy, aby się mógł wrócić z ciemności do światła, zewsząd na miecz się oglądając:

23 Cum se moverit ad quærendum panem, novit quod paratus sit in manu ejus tenebrarum dies.

23 Gdy się ruszy, by chleba poszukać, wie, iż nagotowany jest w ręce jego dzień ciemności.

24 Terrebit eum tribulatio, et angustia vallabit eum, sicut regem qui præparatur ad prælium.

24 Straszyć go będzie utrapienie, a ucisk otoczy go wałem jak króla, który się gotuje do bitwy.

25 Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est.

25 Wyciągnął bowiem przeciw Bogu rękę swoją i wzmocnił się przeciw Wszechmocnemu.

26 Cucurrit adversus eum erecto collo, et pingui cervice armatus est.

26 Biegł przeciw niemu z wyciągniętą szyją, i tłustym karkiem uzbroił się.

27 Operuit faciem ejus crassitudo, et de lateribus ejus arvina dependet.

27 Okryła tłustość twarz jego, a z boków jego sadło wisi.

28 Habitavit in civitatibus desolatis, et in domibus desertis, quæ in tumulos sunt redactæ.

28 Mieszkał w miastach opustoszałych i w domach pustych, które w kupy gruzów się obróciły.

29 Non ditabitur, nec perseverabit substantia ejus, nec mittet in terra radicem suam.

29 Nie wzbogaci się, i nie będzie trwała majętność jego, nie zapuści w ziemię korzenia swego.

30 Non recedet de tenebris : ramos ejus arefaciet flamma, et auferetur spiritu oris sui.

30 Nie wynijdzie z ciemności; płomień wysuszy gałęzie jego, i zniesiony będzie duchem ust jego.

31 Non credet, frustra errore deceptus, quod aliquo pretio redimendus sit.

31 Nie będzie wierzył, próżno błędem zwiedziony, żeby jaką zapłatą miał być odkupiony.

32 Antequam dies ejus impleantur peribit, et manus ejus arescent.

32 Zanim się dni jego wypełnią, zginie i ręce jego uschną.

33 Lædetur quasi vinea in primo flore botrus ejus, et quasi oliva projiciens florem suum.

33 Porażone będzie, jak winnica w pierwszym kwieciu, grono jego, i jak drzewo oliwne rzucające kwiat swój.

34 Congregatio enim hypocritæ sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt.

34 Bo zgromadzenie obłudnika niepłodne, i ogień pożre domy tych, którzy radzi biorą dary.

35 Concepit dolorem, et peperit iniquitatem, et uterus ejus præparat dolos.

35 Począł boleść i urodził nieprawość, a łono jego gotuje zdrady.”