Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata

Księga Hioba, rozdział 39

Język

1 Numquid nosti tempus partus ibicum in petris, vel parturientes cervas observasti ?

1 Czy znasz czas rodzenia dzikich kóz na skałach, albo widziałeś, jak łanie rodzą?

2 Dinumerasti menses conceptus earum, et scisti tempus partus earum ?

2 Policzyłeś miesiące poczęcia ich i znasz czas rodzenia ich?

3 Incurvantur ad fœtum, et pariunt, et rugitus emittunt.

3 Skurczają się w porodzie i rodzą, i ryk wypuszczają.

4 Separantur filii earum, et pergunt ad pastum : egrediuntur, et non revertuntur ad eas.

4 Oddzielają się dzieci ich i idą na paszę; wychodzą i nie wracają się do nich.

5 Quis dimisit onagrum liberum, et vincula ejus quis solvit ?

5 Kto wypuścił osła dzikiego wolno? a pęta jego kto rozwiązał?

6 cui dedi in solitudine domum, et tabernacula ejus in terra salsuginis.

6 Jemu dałem dom na puszczy i mieszkanie jego w słonej ziemi.

7 Contemnit multitudinem civitatis : clamorem exactoris non audit.

7 Gardzi zgrają miejską, nie słucha głosu naganiacza.

8 Circumspicit montes pascuæ suæ, et virentia quæque perquirit.

8 Patrzy po górach za paszą swą i wszelkiej zieleni szuka.

9 Numquid volet rhinoceros servire tibi, aut morabitur ad præsepe tuum ?

9 Czy nosorożec będzie chciał tobie służyć, albo zamieszka u żłobu twego?

10 Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo, aut confringet glebas vallium post te ?

10 Czy zwiążesz nosorożca do orki rzemieniem twoim, albo będzie łamał skiby dolin za tobą?

11 Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus, et derelinques ei labores tuos ?

11 Czy będziesz miał ufanie w wielkiej mocy jego, i zostawisz mu roboty twoje?

12 Numquid credes illi quod sementem reddat tibi, et aream tuam congreget ?

12 Czy będziesz mu wierzyć, że ci wróci nasienie twoje i gumno twoje napełni?

13 Penna struthionis similis est pennis herodii et accipitris.

13 Pióro strusiowe podobne jest do piór czapli i jastrzębia.

14 Quando derelinquit ova sua in terra, tu forsitan in pulvere calefacies ea ?

14 Gdy zostawia jaja swoje na ziemi, ty je może w piasku zagrzejesz?

15 Obliviscitur quod pes conculcet ea, aut bestia agri conterat.

15 Zapomina, że je noga podeptać może, albo zwierz polny zetrzeć.

16 Duratur ad filios suos, quasi non sint sui : frustra laboravit, nullo timore cogente.

16 Twardy się okazuje względem dzieci swoich, jakby nie jego były; próżno pracował, gdyż żadna bojaźń nie przymuszała.

17 Privavit enim eam Deus sapientia, nec dedit illi intelligentiam.

17 Bo mu Bóg odjął mądrość i nie dał rozumu.

18 Cum tempus fuerit, in altum alas erigit : deridet equum et ascensorem ejus.

18 Gdy czas przyjdzie, skrzydła ku górze podnosi, śmieje się z konia i z jeźdźca jego.

19 Numquid præbebis equo fortitudinem, aut circumdabis collo ejus hinnitum ?

19 Czy dasz koniowi moc i otoczysz szyję jego rżeniem?

20 Numquid suscitabis eum quasi locustas ? gloria narium ejus terror.

20 Czy go pobudzisz do skoku jak szarańczę? Wspaniałe jego parskanie - jak straszne.

21 Terram ungula fodit ; exsultat audacter : in occursum pergit armatis.

21 Kopie ziemię kopytem, wyskakuje śmiało, pędzi przeciw zbrojnym.

22 Contemnit pavorem, nec cedit gladio.

22 Gardzi strachem i nie ustępuje mieczowi.

23 Super ipsum sonabit pharetra ; vibrabit hasta et clypeus :

23 Nad nim chrzęścić będzie sajdak, błyskać się będzie włócznia i tarcza.

24 fervens et fremens sorbet terram, nec reputat tubæ sonare clangorem.

24 Dysząc i rżąc żre ziemię a nie uważa, że brzmi głos trąby.

25 Ubi audierit buccinam, dicit : Vah ! procul odoratur bellum : exhortationem ducum, et ululatum exercitus.

25 Gdy usłyszy trąbę, mówi: Ach! Z daleka czuje wojnę, wołanie dowódców i okrzyki wojska.

26 Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter, expandens alas suas ad austrum ?

26 Czy twą mądrością obrasta pierzem jastrząb, rozszerzając skrzydła swe na południe?

27 Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila, et in arduis ponet nidum suum ?

27 Czy na twój rozkaz wzbije się orzeł i na stromej górze założy swe gniazdo?

28 In petris manet, et in præruptis silicibus commoratur, atque inaccessis rupibus.

28 Na opokach mieszka i na urwistych krzemieniach przebywa i na nieprzystępnych skałach.

29 Inde contemplatur escam, et de longe oculi ejus prospiciunt.

29 Stamtąd upatruje pokarm, a z daleka oczy jego widzą.

30 Pulli ejus lambent sanguinem : et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.

30 Pisklęta jego zbierać będą krew, a gdziekolwiek będzie ścierwo, wnet przybywa.”

31 Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job :

31 I przydał Pan, i rzekł do Joba:

32 Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit ? utique qui arguit Deum, debet respondere ei.

32 „Czy ten, co spiera się z Bogiem, tak łatwo się uspokaja? Pewno, kto gani Boga, musi mu odpowiedzieć.”

33 Respondens autem Job Domino, dixit :

33 A Job odpowiadając Panu rzekł:

34 Qui leviter locutus sum, respondere quid possum ? manum meam ponam super os meum.

34 „Ja, który lekkomyślnie mówiłem, cóż mogę odpowiedzieć? Rękę moją położę na usta moje.

35 Unum locutus sum, quod utinam non dixissem : et alterum, quibus ultra non addam.

35 Jedną rzecz powiedziałem, której bodajbym był nie mówił, i drugą, a więcej do nich nie przydam.”

Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).

Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.