Przypowieści Salomona, rozdział 10

1 Filius sapiens lætificat patrem, filius vero stultus mœstitia est matris suæ.

1 Mądry syn rozwesela ojca, a syn głupi zgryzotą jest matce swojej.

2 Nil proderunt thesauri impietatis, justitia vero liberabit a morte.

2 Nic nie pomogą skarby niegodziwie zdobyte, lecz sprawiedliwość wybawi od śmierci.

3 Non affliget Dominus fame animam justi, et insidias impiorum subvertet.

3 Nie udręczy Pan głodem duszy sprawiedliwego, a zasadzki bezbożnych wywróci.

4 Egestatem operata est manus remissa ; manus autem fortium divitias parat. Qui nititur mendaciis, hic pascit ventos ; idem autem ipse sequitur aves volantes.

4 Ubóstwo sprawiła ręka leniwa, a ręka mocnych bogactwa gotuje. Kto się wspiera na kłamstwach, ten pasie wiatry, i on też ściga latające ptaki.

5 Qui congregat in messe, filius sapiens est ; qui autem stertit æstate, filius confusionis.

5 Kto zbiera we żniwa, jest synem mądrym, ale synem pohańbienia, kto śpi w lecie.

6 Benedictio Domini super caput justi ; os autem impiorum operit iniquitas.

6 Błogosławieństwo Pańskie nad głową sprawiedliwego, a nieprawość usta bezbożnych pokrywa.

7 Memoria justi cum laudibus, et nomen impiorum putrescet.

7 Pamięć sprawiedliwego chwalebna, ale imię bezbożnych zginie.

8 Sapiens corde præcepta suscipit ; stultus cæditur labiis.

8 Mądry sercem przyjmuje przykazania, głupi bywa bity wargami.

9 Qui ambulat simpliciter ambulat confidenter ; qui autem depravat vias suas manifestus erit.

9 Kto chodzi w prostocie, bezpiecznie chodzi, lecz kto na przewrotne drogi się puszcza, będzie wyjawiony.

10 Qui annuit oculo dabit dolorem ; et stultus labiis verberabitur.

10 Kto mruga okiem, przyniesie żal, a głupi wargami będzie bity.

11 Vena vitæ os justi, et os impiorum operit iniquitatem.

11 Źródłem życia usta sprawiedliwego, a usta bezbożnych nieprawość pokrywają.

12 Odium suscitat rixas, et universa delicta operit caritas.

12 Nienawiść wzbudza swary, a wszystkie występki miłość zakrywa.

13 In labiis sapientis invenitur sapientia, et virga in dorso ejus qui indiget corde.

13 W ustach mądrego znajduje się mądrość, a kij na grzbiecie tego, któremu nie staje serca.

14 Sapientes abscondunt scientiam ; os autem stulti confusioni proximum est.

14 Mądrzy tają umiejętność, lecz usta głupiego są bliskie pohańbienia.

15 Substantia divitis, urbs fortitudinis ejus ; pavor pauperum egestas eorum.

15 Majętność bogatego miastem obronnym jego, strachem dla ubogich niedostatek ich.

16 Opus justi ad vitam, fructus autem impii ad peccatum.

16 Robota sprawiedliwego ku żywotowi, ale urodzaj bezbożnego ku grzechowi.

17 Via vitæ custodienti disciplinam ; qui autem increpationes relinquit, errat.

17 Droga do żywota strzegącemu karności, lecz kto opuszcza przestrogi, błądzi.

18 Abscondunt odium labia mendacia ; qui profert contumeliam, insipiens est.

18 Wargi kłamliwe tają w sobie nienawiść; kto mówi potwarz, głupi jest.

19 In multiloquio non deerit peccatum, qui autem moderatur labia sua prudentissimus est.

19 W wielomówności nie obejdzie się bez grzechu, lecz kto miarkuje swe wargi, bardzo roztropny jest.

20 Argentum electum lingua justi ; cor autem impiorum pro nihilo.

20 Srebrem wybornym język sprawiedliwego, ale serce bezbożnych nie jest nic warte.

21 Labia justi erudiunt plurimos ; qui autem indocti sunt in cordis egestate morientur.

21 Wargi sprawiedliwego nauczają wielu, lecz którzy nieumiejętni są, w niedostatku serca pomrą.

22 Benedictio Domini divites facit, nec sociabitur eis afflictio.

22 Błogosławieństwo Pańskie czyni bogatymi, i nie przyłączy się do nich utrapienie.

23 Quasi per risum stultus operatur scelus, sapientia autem est viro prudentia.

23 Głupi jakby śmiejąc się popełnia zbrodnię, ale mądrością jest u męża przezorność.

24 Quod timet impius veniet super eum ; desiderium suum justis dabitur.

24 Czego się boi bezbożnik, przyjdzie nań; sprawiedliwym dane będzie, czego pragną.

25 Quasi tempestas transiens non erit impius ; justus autem quasi fundamentum sempiternum.

25 Jak chmura przechodząca przeminie bezbożnik, lecz sprawiedliwy jak fundament wieczny.

26 Sicut acetum dentibus, et fumus oculis, sic piger his qui miserunt eum.

26 Jak ocet zębom, a dym oczom, tak leniwy tym, którzy go posłali.

27 Timor Domini apponet dies, et anni impiorum breviabuntur.

27 Bojaźń Pańska dni przyczyni, a lata bezbożnych będą ukrócone.

28 Exspectatio justorum lætitia, spes autem impiorum peribit.

28 Oczekiwaniem sprawiedliwych wesele, lecz nadzieja bezbożnych zginie.

29 Fortitudo simplicis via Domini, et pavor his qui operantur malum.

29 Mocą prostego droga Pańska, a strachem dla tych, którzy źle postępują.

30 Justus in æternum non commovebitur, impii autem non habitabunt super terram.

30 Sprawiedliwy na wieki nie będzie poruszony, a bezbożnicy mieszkać nie będą na ziemi.

31 Os justi parturiet sapientiam ; lingua pravorum peribit.

31 Usta sprawiedliwego zrodzą mądrość, język przewrotnych zginie.

32 Labia justi considerant placita, et os impiorum perversa.

32 Wargi sprawiedliwego upatrują to, co się podoba, a usta bezbożnych rzeczy przewrotne.