Przypowieści Salomona, rozdział 11

1 Statera dolosa abominatio est apud Dominum, et pondus æquum voluntas ejus.

1 Waga zdradliwa obrzydliwością jest u Pana; a ciężar sprawiedliwy upodobaniem jego.

2 Ubi fuerit superbia, ibi erit et contumelia ; ubi autem est humilitas, ibi et sapientia.

2 Gdzie będzie pycha, tam będzie i hańba, a gdzie jest pokora, tam i mądrość.

3 Simplicitas justorum diriget eos, et supplantatio perversorum vastabit illos.

3 Prostota sprawiedliwych poprowadzi ich, ale podstępność przewrotnych spustoszy ich.

4 Non proderunt divitiæ in die ultionis ; justitia autem liberabit a morte.

4 Nie pomogą bogactwa w dzień pomsty, ale sprawiedliwość wybawi od śmierci.

5 Justitia simplicis diriget viam ejus, et in impietate sua corruet impius.

5 Sprawiedliwość prostego naprostuje drogę jego, a bezbożnik upadnie w swojej bezbożności.

6 Justitia rectorum liberabit eos, et in insidiis suis capientur iniqui.

6 Sprawiedliwość prawych wyzwoli ich, a niesprawiedliwi w zasadzkach swoich pojmani będą.

7 Mortuo homine impio, nulla erit ultra spes, et exspectatio sollicitorum peribit.

7 Gdy umrze człowiek bezbożny, ustanie wszystka nadzieja i oczekiwanie stroskanych zginie.

8 Justus de angustia liberatus est, et tradetur impius pro eo.

8 Sprawiedliwy z ucisku bywa wyrwany, a zamiast niego bezbożnik wydany będzie.

9 Simulator ore decipit amicum suum ; justi autem liberabuntur scientia.

9 Obłudnik ustami zdradza przyjaciela swego, ale sprawiedliwi umiejętnością będą wybawieni.

10 In bonis justorum exsultabit civitas, et in perditione impiorum erit laudatio.

10 Ze szczęścia sprawiedliwych będzie się radowało miasto, a w zatraceniu bezbożnych będzie pochwała.

11 Benedictione justorum exaltabitur civitas, et ore impiorum subvertetur.

11 Błogosławieństwem sprawiedliwych wywyższy się miasto, a ustami bezbożnych wywróci się.

12 Qui despicit amicum suum indigens corde est ; vir autem prudens tacebit.

12 Kto gardzi przyjacielem swoim, jest ubogiego serca, a człowiek rozumny milczy.

13 Qui ambulat fraudulenter, revelat arcana ; qui autem fidelis est animi, celat amici commissum.

13 Kto zdradliwie chodzi, objawia tajemnice, ale kto jest wiernego serca, tai to, z czym mu się przyjaciel zwierzył.

14 Ubi non est gubernator, populus corruet ; salus autem, ubi multa consilia.

14 Gdzie nie masz rządcy, lud upadnie, a zbawienie tam, gdzie wiele rady.

15 Affligetur malo qui fidem facit pro extraneo ; qui autem cavet laqueos securus erit.

15 Nieszczęście spadnie na tego, co za obcego ręczy, lecz kto się strzeże sideł, bezpieczny będzie.

16 Mulier gratiosa inveniet gloriam, et robusti habebunt divitias.

16 Niewiasta nadobna dostąpi sławy, a mocarze będą mieć bogactwa.

17 Benefacit animæ suæ vir misericors ; qui autem crudelis est, etiam propinquos abjicit.

17 Dobrze czyni duszy swej człowiek miłosierny, a kto okrutny jest, odpędza i krewnych.

18 Impius facit opus instabile, seminanti autem justitiam merces fidelis.

18 Bezbożnik czyni dzieło nietrwałe, a siejącemu sprawiedliwość zapłata wierna.

19 Clementia præparat vitam, et sectatio malorum mortem.

19 Łaskawość gotuje życie, a szukanie złego - śmierć.

20 Abominabile Domino cor pravum, et voluntas ejus in iis qui simpliciter ambulant.

20 Obrzydliwe jest Panu serce przewrotne, a upodobanie jego w tych, którzy w prostocie chodzą.

21 Manus in manu non erit innocens malus ; semen autem justorum salvabitur.

21 Ręka w ręce, nie ujdzie zły karania, ale potomstwo sprawiedliwych będzie zachowane.

22 Circulus aureus in naribus suis, mulier pulchra et fatua.

22 Kolczyk złoty w pysku świni: niewiasta piękna a głupia.

23 Desiderium justorum omne bonum est ; præstolatio impiorum furor.

23 Pragnieniem sprawiedliwych jest wszelkie dobro; oczekiwaniem bezbożników zapalczywość.

24 Alii dividunt propria, et ditiores fiunt ; alii rapiunt non sua, et semper in egestate sunt.

24 Jedni udzielają z własnego i bogatszymi się stają, a drudzy wydzierają nie swoje, a zawsze są w niedostatku.

25 Anima quæ benedicit impinguabitur, et qui inebriat, ipse quoque inebriabitur.

25 Dusza, która błogosławi, utyje, a kto upaja, i sam też upojony będzie.

26 Qui abscondit frumenta maledicetur in populis ; benedictio autem super caput vendentium.

26 Kto kryje zboże, przeklnie go pospólstwo, lecz błogosławieństwo nad głową sprzedających.

27 Bene consurgit diluculo qui quærit bona ; qui autem investigator malorum est, opprimetur ab eis.

27 Dobrze wstaje rano, kto szuka dobra, ale kto szuka zła, przygniecie go.

28 Qui confidit in divitiis suis corruet : justi autem quasi virens folium germinabunt.

28 Kto ma ufność w bogactwach swoich, upadnie, a sprawiedliwi jak zielony liść zakwitną.

29 Qui conturbat domum suam possidebit ventos, et qui stultus est serviet sapienti.

29 Kto zamieszanie wnosi w dom swój, odziedziczy wiatry, a kto głupi jest, będzie służył mądremu.

30 Fructus justi lignum vitæ, et qui suscipit animas sapiens est.

30 Owoc sprawiedliwego jest drzewem żywota, a kto ma staranie o dusze, mądry jest.

31 Si justus in terra recipit, quanto magis impius et peccator !

31 Jeśli sprawiedliwy na ziemi ma odpłatę, o ileż bardziej bezbożny i grzeszny?