Przypowieści Salomona, rozdział 12

1 Qui diligit disciplinam diligit scientiam ; qui autem odit increpationes insipiens est.

1 Kto miłuje karność, miłuje umiejętność, ale kto nienawidzi przygany, głupi jest.

2 Qui bonus est hauriet gratiam a Domino ; qui autem confidit in cogitationibus suis impie agit.

2 Kto dobry jest, wyczerpie łaskę u Pana, ale kto ma ufność w myślach swoich, bezbożnie czyni.

3 Non roborabitur homo ex impietate, et radix justorum non commovebitur.

3 Nie wzmocni się człowiek z bezbożności, a korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony.

4 Mulier diligens corona est viro suo ; et putredo in ossibus ejus, quæ confusione res dignas gerit.

4 Niewiasta pilna jest koroną dla męża swego, a zgnilizną w kościach jego ta, która czyni rzeczy godne sromoty.

5 Cogitationes justorum judicia, et consilia impiorum fraudulenta.

5 Myśli sprawiedliwych są słuszne, a rady bezbożnych zdradliwe.

6 Verba impiorum insidiantur sanguini ; os justorum liberabit eos.

6 Słowa bezbożników czyhają na krew, usta sprawiedliwych wybawiają ich.

7 Verte impios, et non erunt ; domus autem justorum permanebit.

7 Obróć bezbożnych, a nie będzie ich, lecz dom sprawiedliwych stać będzie.

8 Doctrina sua noscetur vir ; qui autem vanus et excors est patebit contemptui.

8 Z nauki swojej mąż będzie poznany, ale kto jest próżny i głupi, wzgardę zbierać będzie.

9 Melior est pauper et sufficiens sibi quam gloriosus et indigens pane.

9 Lepszy jest ubogi, wystarczający sobie, aniżeli chełpliwy, który potrzebuje chleba.

10 Novit justus jumentorum suorum animas ; viscera autem impiorum crudelia.

10 Zna sprawiedliwy dusze bydła swego, a wnętrzności bezbożnych okrutne.

11 Qui operatur terram suam satiabitur panibus ; qui autem sectatur otium stultissimus est. Qui suavis est in vini demorationibus, in suis munitionibus relinquit contumeliam.

11 Kto uprawia ziemię swoją, będzie nasycony chlebem, ale kto się próżnowaniem bawi, bardzo głupi jest. Kto wesoły jest w zasiadaniu przy winie, w zamkach swoich zostawi sromotę.

12 Desiderium impii munimentum est pessimorum ; radix autem justorum proficiet.

12 Pragnienie bezbożnika jest wzmocnieniem niecnotliwych, lecz korzeń sprawiedliwych róść będzie.

13 Propter peccata labiorum ruina proximat malo ; effugiet autem justus de angustia.

13 Dla grzechów warg zbliża się upadek złośliwego, lecz sprawiedliwy ujdzie ucisku.

14 De fructu oris sui unusquisque replebitur bonis, et juxta opera manuum suarum retribuetur ei.

14 Z owocu ust swoich każdy będzie napełniony dobrami i według uczynków rąk jego będzie mu oddane.

15 Via stulti recta in oculis ejus ; qui autem sapiens est audit consilia.

15 Droga głupiego słuszna w oczach jego, lecz kto mądry jest, słucha porady.

16 Fatuus statim indicat iram suam ; qui autem dissimulat injuriam callidus est.

16 Głupi natychmiast gniew swój pokazuje, lecz kto krzywdę pokrywa, jest roztropny.

17 Qui quod novit loquitur, index justitiæ est ; qui autem mentitur, testis est fraudulentus.

17 Kto mówi, co wie, jest świadkiem sprawiedliwym, ale kto kłamie, jest świadkiem zdradliwym.

18 Est qui promittit, et quasi gladio pungitur conscientiæ : lingua autem sapientium sanitas est.

18 Niejeden obiecuje i jak mieczem sumienia kłuty jest, a język mądrych daje zdrowie.

19 Labium veritatis firmum erit in perpetuum ; qui autem testis est repentinus, concinnat linguam mendacii.

19 Warga prawdy trwać będzie na wieki, lecz kto jest świadkiem nagłym, gotuje sobie język kłamstwa.

20 Dolus in corde cogitantium mala ; qui autem pacis ineunt consilia, sequitur eos gaudium.

20 Oszustwo jest w sercu tych, co myślą o złem, ale którzy radzą o pokoju, idzie za nimi wesele.

21 Non contristabit justum quidquid ei acciderit : impii autem replebuntur malo.

21 Nie zasmuci sprawiedliwego, cokolwiek nań przypadnie, lecz bezbożnicy będą pełni nieszczęścia.

22 Abominatio est Domino labia mendacia ; qui autem fideliter agunt placent ei.

22 Obrzydliwością są Panu wargi kłamliwe, a którzy wiernie postępują, podobają mu się.

23 Homo versatus celat scientiam, et cor insipientium provocat stultitiam.

23 Człowiek roztropny tai umiejętność, a serce głupich obwołuje głupstwo.

24 Manus fortium dominabitur ; quæ autem remissa est, tributis serviet.

24 Ręka mocnych panować będzie, a która leniwa jest, pod hołdem będzie.

25 Mœror in corde viri humiliabit illum, et sermone bono lætificabitur.

25 Smutek w sercu męża przygnębi go, a słowem dobrym uweselony bywa.

26 Qui negligit damnum propter amicum, justus est ; iter autem impiorum decipiet eos.

26 Kto nie zważa na szkodę z powodu przyjaciela, jest sprawiedliwy, lecz droga bezbożnych oszuka ich.

27 Non inveniet fraudulentus lucrum, et substantia hominis erit auri pretium.

27 Oszukujący nie znajdzie zysku, a majętność człowieka będzie warta złota.

28 In semita justitiæ vita ; iter autem devium ducit ad mortem.

28 Na ścieżce sprawiedliwości życie, a droga błędna wiedzie do śmierci.