Przypowieści Salomona, rozdział 13

1 Filius sapiens doctrina patris ; qui autem illusor est non audit cum arguitur.

1 Syn mądry - nauka ojcowska; a kto jest naśmiewcą, nie słucha, kiedy się go napomina.

2 De fructu oris sui homo satiabitur bonis : anima autem prævaricatorum iniqua.

2 Z owocu ust swoich człowiek będzie nasycony dobrami, ale dusza przestępców złośliwa.

3 Qui custodit os suum custodit animam suam ; qui autem inconsideratus est ad loquendum, sentiet mala.

3 Kto strzeże ust swoich, strzeże duszy swojej, lecz kto nierozważny jest w mówieniu, dozna szkody.

4 Vult et non vult piger ; anima autem operantium impinguabitur.

4 Chce i nie chce leniwiec, a dusza pracujących utyje.

5 Verbum mendax justus detestabitur ; impius autem confundit, et confundetur.

5 Słowem kłamliwym będzie się brzydził sprawiedliwy, lecz bezbożnik zawstydza i zawstydzony będzie.

6 Justitia custodit innocentis viam, impietas autem peccatorem supplantat.

6 Sprawiedliwość strzeże drogi niewinnego, lecz bezbożność podchodzi grzesznika.

7 Est quasi dives, cum nihil habeat, et est quasi pauper, cum in multis divitiis sit.

7 Jest jakoby bogaty, choć nic nie ma, i jest jakoby ubogi, choć ma wiele bogactw.

8 Redemptio animæ viri divitiæ suæ ; qui autem pauper est, increpationem non sustinet.

8 Okupem duszy męża bogactwa jego, lecz ubogi nie doznaje groźby.

9 Lux justorum lætificat : lucerna autem impiorum extinguetur.

9 Światłość sprawiedliwych uwesela, ale świeca bezbożnych zgaśnie.

10 Inter superbos semper jurgia sunt ; qui autem agunt omnia cum consilio, reguntur sapientia.

10 Między pysznymi zawsze są swary, a którzy wszystko czynią z poradą, rządzą się mądrością.

11 Substantia festinata minuetur ; quæ autem paulatim colligitur manu, multiplicabitur.

11 Majętność prędko nabyta umniejszy się, a która powoli bywa ręką zbierana, rozmnoży się.

12 Spes quæ differtur affligit animam ; lignum vitæ desiderium veniens.

12 Nadzieja, która się odwłóczy, trapi duszę; drzewem żywota pożądanie wypełnione.

13 Qui detrahit alicui rei, ipse se in futurum obligat ; qui autem timet præceptum, in pace versabitur. Animæ dolosæ errant in peccatis : justi autem misericordes sunt, et miserantur.

13 Kto uwłacza jakiej rzeczy, sam się na przyszły czas zobowiązuje, a kto się boi przykazania, w pokoju będzie mieszkał. Dusze zdradliwe błądzą w grzechach, ale sprawiedliwi są miłosierni i litują się.

14 Lex sapientis fons vitæ, ut declinet a ruina mortis.

14 Zakon mądrego zdrojem żywota, aby uniknąć upadku śmierci.

15 Doctrina bona dabit gratiam ; in itinere contemptorum vorago.

15 Nauka dobra da łaskę; na drodze gardzących przepaść.

16 Astutus omnia agit cum consilio ; qui autem fatuus est aperit stultitiam.

16 Roztropny czyni wszystko z rozwagą, ale kto głupi jest, pokazuje głupotę.

17 Nuntius impii cadet in malum ; legatus autem fidelis, sanitas.

17 Poseł bezbożnego wpadnie w nieszczęście, ale poseł wierny jest zdrowiem.

18 Egestas et ignominia ei qui deserit disciplinam ; qui autem acquiescit arguenti glorificabitur.

18 Nędza i sromota temu, który odrzuca przestrogę, ale kto słucha karcącego, wsławiony będzie.

19 Desiderium si compleatur delectat animam ; detestantur stulti eos qui fugiunt mala.

19 Pragnienie, jeśli się spełni, rozkoszuje duszę; brzydzą się głupi tymi, którzy się strzegą złego.

20 Qui cum sapientibus graditur sapiens erit ; amicus stultorum similis efficietur.

20 Kto chodzi z mądrym, mądry będzie, przyjaciel głupich stanie się im podobnym.

21 Peccatores persequitur malum, et justis retribuentur bona.

21 Grzeszników goni nieszczęście, a sprawiedliwy otrzyma dobra.

22 Bonus reliquit hæredes filios et nepotes, et custoditur justo substantia peccatoris.

22 Dobry zostawia dziedzicami synów i wnuków, a dla sprawiedliwego przechowuje się majętność grzesznego.

23 Multi cibi in novalibus patrum, et aliis congregantur absque judicio.

23 Obfita żywność na nowinach ojców, ale dla innych bywa zbierana bez rozsądku.

24 Qui parcit virgæ odit filium suum ; qui autem diligit illum instanter erudit.

24 Kto oszczędza rózgi, nienawidzi syna swego, lecz kto go miłuje, ustawicznie go ćwiczy.

25 Justus comedit et replet animam suam ; venter autem impiorum insaturabilis.

25 Sprawiedliwy je i nasyca duszę swoją, lecz brzuch bezbożnych nienasycony.