Przypowieści Salomona, rozdział 20

1 Luxuriosa res vinum, et tumultuosa ebrietas : quicumque his delectatur non erit sapiens.

1 Rozpustna rzecz wino i zwadliwe pijaństwo; ktokolwiek się w nich kocha, nie będzie mądry.

2 Sicut rugitus leonis, ita et terror regis : qui provocat eum peccat in animam suam.

2 Jak ryk lwa tak i postrach króla; kto go drażni, grzeszy przeciw duszy swojej.

3 Honor est homini qui separat se a contentionibus ; omnes autem stulti miscentur contumeliis.

3 Zaszczytem jest dla człowieka stronić od zwady, a wszyscy głupi wdają się w swary.

4 Propter frigus piger arare noluit ; mendicabit ergo æstate, et non dabitur illi.

4 Dla zimna leniwiec orać nie chciał, przeto będzie żebrał w lecie, a nie dadzą mu.

5 Sicut aqua profunda, sic consilium in corde viri ; sed homo sapiens exhauriet illud.

5 Jak woda głęboka tak rada w sercu męża, ale człowiek mądry wyczerpie ją.

6 Multi homines misericordes vocantur ; virum autem fidelem quis inveniet ?

6 Wielu ludzi miłosiernymi zowią, ale męża wiernego kto znajdzie?

7 Justus qui ambulat in simplicitate sua beatos post se filios derelinquet.

7 Sprawiedliwy, który chodzi w prostocie swojej, błogosławionych po sobie synów zostawi.

8 Rex qui sedet in solio judicii dissipat omne malum intuitu suo.

8 Król, który siedzi na stolicy sądowej, rozprasza wszystko złe spojrzeniem swoim.

9 Quis potest dicere : Mundum est cor meum ; purus sum a peccato ?

9 Któż może mówić: „Czyste jest serce moje, jestem wolny od grzechu?”

10 Pondus et pondus, mensura et mensura : utrumque abominabile est apud Deum.

10 Waga i waga, miara i miara: oboje obrzydłe jest u Boga.

11 Ex studiis suis intelligitur puer, si munda et recta sint opera ejus.

11 Po skłonnościach można poznać dziecię, czy czyste i prawe są uczynki jego.

12 Aurem audientem, et oculum videntem : Dominus fecit utrumque.

12 Ucho słuchające i oko widzące, Pan jedno i drugie uczynił.

13 Noli diligere somnum, ne te egestas opprimat : aperi oculos tuos, et saturare panibus.

13 Nie kochaj się w spaniu, aby cię ubóstwo nie przycisnęło; otwórz oczy swoje, a najedz się chleba.

14 Malum est, malum est, dicit omnis emptor ; et cum recesserit, tunc gloriabitur.

14 „Złe jest, złe jest,” mówi każdy kupujący, a odszedłszy, wtedy się będzie chwalił.

15 Est aurum et multitudo gemmarum, et vas pretiosum labia scientiæ.

15 Jest złoto i obfitość pereł, ale naczyniem drogim usta umiejętności.

16 Tolle vestimentum ejus qui fidejussor extitit alieni, et pro extraneis aufer pignus ab eo.

16 Weźmij suknię tego, który ręczył za obcego, i za obcych weź zastaw od niego.

17 Suavis est homini panis mendacii, et postea implebitur os ejus calculo.

17 Słodki jest człowiekowi chleb kłamstwa, a potem napełnią się piaskiem usta jego.

18 Cogitationes consiliis roborantur, et gubernaculis tractanda sunt bella.

18 Myśli utwierdzają się naradami, i dobrym kierownictwem mają być prowadzone wojny.

19 Ei qui revelat mysteria, et ambulat fraudulenter, et dilatat labia sua, ne commiscearis.

19 Z takim, który objawia tajemnice i chodzi zdradliwie i roztwiera wargi swe, nie miej towarzystwa.

20 Qui maledicit patri suo et matri, extinguetur lucerna ejus in mediis tenebris :

20 Kto złorzeczy ojcu swemu i matce, pochodnia jego zgaśnie wpośród ciemności.

21 hæreditas ad quam festinatur in principio, in novissimo benedictione carebit.

21 Dziedzictwo, do którego się na początku spieszą, na końcu błogosławieństwa mieć nie będzie.

22 Ne dicas : Reddam malum : exspecta Dominum, et liberabit te.

22 Nie mów: „Odpłacę złem!” Czekaj na Pana, a wybawi cię.

23 Abominatio est apud Dominum pondus et pondus ; statera dolosa non est bona.

23 Obrzydliwością jest u Pana waga i waga; szala zdradliwa nie jest dobra.

24 A Domino diriguntur gressus viri : quis autem hominum intelligere potest viam suam ?

24 Od Pana bywają kierowane kroki męża; a któryż z ludzi może zrozumieć drogę swoją?

25 Ruina est homini devorare sanctos, et post vota retractare.

25 Zgubą jest dla człowieka pożerać świętych i uczynione śluby odwoływać.

26 Dissipat impios rex sapiens, et incurvat super eos fornicem.

26 Król mądry rozpędza bezbożników i obraca na nich koło.

27 Lucerna Domini spiraculum hominis, quæ investigat omnia secreta ventris.

27 Duch człowieczy jest pochodnią Pańską, która wypatruje wszystkie skrytości wnętrzne.

28 Misericordia et veritas custodiunt regem, et roboratur clementia thronus ejus.

28 Miłosierdzie i prawda strzegą króla, a łaskawością umacnia się stolica jego.

29 Exsultatio juvenum fortitudo eorum, et dignitas senum canities.

29 Weselem młodych moc ich, a ozdobą starych sędziwość.

30 Livor vulneris absterget mala, et plagæ in secretioribus ventris.

30 Siność rany usunie zło i razy we wnętrznościach brzucha.