Przypowieści Salomona, rozdział 19

1 Melior est pauper qui ambulat in simplicitate sua quam dives torquens labia sua, et insipiens.

1 Lepszy jest ubogi, który chodzi w prostocie swojej, niźli bogaty warg przewrotnych a głupi.

2 Ubi non est scientia animæ, non est bonum, et qui festinus est pedibus offendet.

2 Gdzie nie ma umiejętności duszy, nie ma dobra, a kto prędkich jest nóg, potknie się.

3 Stultitia hominis supplantat gressus ejus, et contra Deum fervet animo suo.

3 Głupota człowieka wywraca drogę jego, a przeciw Bogu wre w sercu swym.

4 Divitiæ addunt amicos plurimos ; a paupere autem et hi quos habuit separantur.

4 Bogactwa przysparzają wielu przyjaciół, lecz od ubogiego i ci, których miał, odstępują.

5 Testis falsus non erit impunitus, et qui mendacia loquitur non effugiet.

5 Świadek fałszywy nie ujdzie karania, a kto mówi kłamstwa, nie ucieknie.

6 Multi colunt personam potentis, et amici sunt dona tribuentis.

6 Wielu czci osobę możnego i są przyjaciółmi dającego dary.

7 Fratres hominis pauperis oderunt eum ; insuper et amici procul recesserunt ab eo. Qui tantum verba sectatur nihil habebit ;

7 Bracia człowieka ubogiego nienawidzą go, nadto i przyjaciele daleko odstępują od niego. Kto tylko na słowa się sadzi, nic nie będzie miał,

8 qui autem possessor est mentis diligit animam suam, et custos prudentiæ inveniet bona.

8 lecz kto ma rozum, miłuje duszę swoją, a strzegący roztropności znajdzie dobra.

9 Falsus testis non erit impunitus, et qui loquitur mendacia peribit.

9 Świadek fałszywy nie ujdzie karania, a kto mówi kłamstwa, zginie.

10 Non decent stultum deliciæ, nec servum dominari principibus.

10 Nie przystoi głupiemu rozkosz, ani słudze panować nad książętami.

11 Doctrina viri per patientiam noscitur, et gloria ejus est iniqua prætergredi.

11 Nauka męża po cierpliwości bywa poznana, a chwałą jego jest mijać nieprawość.

12 Sicut fremitus leonis, ita et regis ira, et sicut ros super herbam, ita et hilaritas ejus.

12 Jak ryk lwa tak i gniew króla, a jak rosa na trawie tak wesołość twarzy jego.

13 Dolor patris filius stultus, et tecta jugiter perstillantia litigiosa mulier.

13 Boleścią dla ojca syn głupi, a dachem ustawicznie kapiącym swarliwa niewiasta.

14 Domus et divitiæ dantur a parentibus ; a Domino autem proprie uxor prudens.

14 Dom i majętności dane bywają od rodziców, ale żona roztropna tylko od samego Pana.

15 Pigredo immittit soporem, et anima dissoluta esuriet.

15 Lenistwo przynosi ospałość, a dusza niedbała będzie łaknęła.

16 Qui custodit mandatum custodit animam suam ; qui autem negligit viam suam mortificabitur.

16 Kto strzeże przykazania, strzeże duszy swojej, lecz kto zaniedbuje drogi swej, umorzony będzie.

17 Fœneratur Domino qui miseretur pauperis, et vicissitudinem suam reddet ei.

17 Na lichwę daje Panu, kto ma litość nad ubogim, i nagrodę jego odda mu.

18 Erudi filium tuum ; ne desperes : ad interfectionem autem ejus ne ponas animam tuam.

18 Ćwicz syna twego, nie rozpaczaj, a ku zabiciu jego nie przykładaj duszy twojej.

19 Qui impatiens est sustinebit damnum, et cum rapuerit, aliud apponet.

19 Kto niecierpliwy jest, szkodę poniesie, a gdy wydrze, drugie przyda.

20 Audi consilium, et suscipe disciplinam, ut sis sapiens in novissimis tuis.

20 Słuchaj porady i przyjmuj karcenie, abyś był mądrym na przyszłość.

21 Multæ cogitationes in corde viri ; voluntas autem Domini permanebit.

21 Wiele myśli w sercu męża, a wola Pańska trwać będzie.

22 Homo indigens misericors est, et melior est pauper quam vir mendax.

22 Człowiek potrzebujący jest miłosierny, a lepszy jest ubogi niż mąż kłamliwy.

23 Timor Domini ad vitam, et in plenitudine commorabitur absque visitatione pessima.

23 Bojaźń Pańska (prowadzi) do żywota, i w obfitości mieszkać będzie bez nawiedzenia złego.

24 Abscondit piger manum suam sub ascella, nec ad os suum applicat eam.

24 Kryje leniwy rękę swą pod pachą, ani do ust swoich jej nie przykłada.

25 Pestilente flagellato stultus sapientior erit ; si autem corripueris sapientem, intelliget disciplinam.

25 Gdy zaraźliwego zbijesz, głupi mędrszym będzie, a jeśli skarcisz mądrego, zrozumie karność.

26 Qui affligit patrem, et fugat matrem, ignominiosus est et infelix.

26 Kto zasmuca ojca i wypędza matkę, bezecny jest i nieszczęśliwy.

27 Non cesses, fili, audire doctrinam, nec ignores sermones scientiæ.

27 Nie przestawaj, synu, słuchać nauki, a umiej słowa umiejętności.

28 Testis iniquus deridet judicium, et os impiorum devorat iniquitatem.

28 Świadek nieprawy śmieje się z sądu, a usta niezbożnych pożerają nieprawość.

29 Parata sunt derisoribus judicia, et mallei percutientes stultorum corporibus.

29 Nagotowano na pośmiewców sąd i młoty bijące na ciała głupich.