Przypowieści Salomona, rozdział 21

1 Sicut divisiones aquarum, ita cor regis in manu Domini : quocumque voluerit, inclinabit illud.

1 Jak biegi wód, tak serce królewskie w ręce Pańskiej; dokądkolwiek chce, nachyli je.

2 Omnis via viri recta sibi videtur : appendit autem corda Dominus.

2 Wszelka droga człowieka zda mu się być prawa, ale Pan waży serca.

3 Facere misericordiam et judicium magis placet Domino quam victimæ.

3 Czynić miłosierdzie i sprawiedliwość bardziej się Panu podoba niźli ofiary.

4 Exaltatio oculorum est dilatatio cordis ; lucerna impiorum peccatum.

4 Wyniosłość oczu jest nadętością serca, świecą bezbożnych grzech.

5 Cogitationes robusti semper in abundantia ; omnis autem piger semper in egestate est.

5 Myśli mocnego zawsze w dostatku, lecz każdy leniwy zawsze jest w niedostatku.

6 Qui congregat thesauros lingua mendacii vanus et excors est, et impingetur ad laqueos mortis.

6 Kto zbiera skarby językiem kłamliwym, nikczemny i szalony jest, i wpadnie w sidła śmierci.

7 Rapinæ impiorum detrahent eos, quia noluerunt facere judicium.

7 Drapiestwo niezbożnych porywa ich, gdyż nie chcieli czynić, co prawe jest.

8 Perversa via viri aliena est ; qui autem mundus est, rectum opus ejus.

8 Przewrotna droga człowiecza daleka jest, ale kto jest czysty, szczera sprawa jego.

9 Melius est sedere in angulo domatis, quam cum muliere litigiosa, et in domo communi.

9 Lepiej jest siedzieć w kącie dachu niźli z żoną swarliwą i we wspólnym domu.

10 Anima impii desiderat malum : non miserebitur proximo suo.

10 Dusza bezbożnego pożąda zła, nie zlituje się nad bliźnim swoim.

11 Mulctato pestilente, sapientior erit parvulus, et si sectetur sapientem, sumet scientiam.

11 Po ukaraniu zaraźliwego mędrszy będzie prostaczek, a jeśli naśladuje mądrego, przyjmie naukę.

12 Excogitat justus de domo impii, ut detrahat impios a malo.

12 Myśli sprawiedliwy o domu bezbożnego, aby odciągnąć bezbożnych od złego.

13 Qui obturat aurem suam ad clamorem pauperis, et ipse clamabit, et non exaudietur.

13 Kto zatyka uszy swe na wołanie ubogiego, będzie i sam wołał, a nie wysłuchają go.

14 Munus absconditum extinguit iras, et donum in sinu indignationem maximam.

14 Dar, potajemnie dany, gasi gniewy i upominek w zanadrzu rozgniewanie wielkie.

15 Gaudium justo est facere judicium, et pavor operantibus iniquitatem.

15 Radość sprawiedliwemu jest czynić sąd, a strach działającym nieprawość.

16 Vir qui erraverit a via doctrinæ in cœtu gigantum commorabitur.

16 Człowiek, który zbłądzi z drogi nauki, w zgromadzeniu olbrzymów mieszkać będzie.

17 Qui diligit epulas in egestate erit ; qui amat vinum et pinguia non ditabitur.

17 Kto się kocha w używaniu, w niedostatku będzie; kto miłuje wino i tłuste kąski, nie wzbogaci się.

18 Pro justo datur impius, et pro rectis iniquus.

18 Bezbożny będzie wydany za sprawiedliwego, a nieprawy za prawych.

19 Melius est habitare in terra deserta quam cum muliere rixosa et iracunda.

19 Lepiej jest mieszkać w ziemi pustynnej, niźli z żoną swarliwą i gniewliwą.

20 Thesaurus desiderabilis, et oleum in habitaculo justi : et imprudens homo dissipabit illud.

20 Skarb pożądany i wonny olejek w mieszkaniu sprawiedliwego, a głupi człowiek rozleje go.

21 Qui sequitur justitiam et misericordiam inveniet vitam, justitiam, et gloriam.

21 Kto idzie za sprawiedliwością i miłosierdziem, znajdzie życie, sprawiedliwość i chwałę.

22 Civitatem fortium ascendit sapiens, et destruxit robur fiduciæ ejus.

22 Do miasta mocnych wdarł się mądry i zniszczył moc, której ufało.

23 Qui custodit os suum et linguam suam custodit ab angustiis animam suam.

23 Kto strzeże ust swoich i języka swego, strzeże od ucisków duszę swoją.

24 Superbus et arrogans vocatur indoctus, qui in ira operatur superbiam.

24 Hardego i pysznego zowią niemądrym, który w gniewie pysznie się sprawuje.

25 Desideria occidunt pigrum : noluerunt enim quidquam manus ejus operari.

25 Pragnienia zabijają leniwego, albowiem nie chciały nic robić ręce jego;

26 Tota die concupiscit et desiderat ; qui autem justus est, tribuet, et non cessabit.

26 przez cały dzień pragnie i pożąda, a kto sprawiedliwy jest, daje bez przestanku.

27 Hostiæ impiorum abominabiles, quia offeruntur ex scelere.

27 Ofiary bezbożnych obrzydliwe, gdyż są składane z grzechu.

28 Testis mendax peribit ; vir obediens loquetur victoriam.

28 Świadek kłamliwy zginie, mąż posłuszny będzie opowiadał zwycięstwo.

29 Vir impius procaciter obfirmat vultum suum ; qui autem rectus est corrigit viam suam.

29 Człowiek bezbożny zuchwale zatwardza twarz swoją, ale kto prawy jest, prostuje drogę swoją.

30 Non est sapientia, non est prudentia, non est consilium contra Dominum.

30 Nie ma mądrości, nie ma roztropności, nie ma rady przeciw Panu.

31 Equus paratur ad diem belli ; Dominus autem salutem tribuit.

31 Konia gotują na dzień bitwy, ale Pan daje wybawienie.