Przypowieści Salomona, rozdział 31

1 Verba Lamuelis regis. Visio qua erudivit eum mater sua.

1 Słowa Lamuela króla. Widzenie, którym go pouczała matka jego.

2 Quid, dilecte mi ? quid, dilecte uteri mei ? quid, dilecte votorum meorum ?

2 Cóż miły mój, cóż, miły żywota mego, cóż, miły ślubów moich?

3 Ne dederis mulieribus substantiam tuam, et divitias tuas ad delendos reges.

3 Nie dawaj niewiastom majętności twojej, i bogactw twoich na zniszczenie królów.

4 Noli regibus, o Lamuel, noli regibus dare vinum, quia nullum secretum est ubi regnat ebrietas ;

4 Nie dawaj królom, o Lamuelu, nie dawaj królom wina, bo tam nie ma żadnej tajemnicy, gdzie panuje opilstwo;

5 et ne forte bibant, et obliviscantur judiciorum, et mutent causam filiorum pauperis.

5 by snadź nie pili i nie zapomnieli sądów, a nie spaczyli sprawy synów ubogiego.

6 Date siceram mœrentibus, et vinum his qui amaro sunt animo.

6 Dawajcie sycery smutnym i wino tym, których serce jest w gorzkości:

7 Bibant, et obliviscantur egestatis suæ, et doloris sui non recordentur amplius.

7 niech piją i zapomną o nędzy swojej, a boleści swojej więcej niech nie wspominają.

8 Aperi os tuum muto, et causis omnium filiorum qui pertranseunt.

8 Otwórz usta swe dla niemego i dla spraw wszystkich synów przemijących!

9 Aperi os tuum, decerne quod justum est, et judica inopem et pauperem.

9 Otwórz usta twoje, wskaż, co jest sprawiedliwego, a sądź biednego i ubogiego!

10 Mulierem fortem quis inveniet ? procul et de ultimis finibus pretium ejus.

10 Niewiastę mężną któż znajdzie? Daleko i od ostatecznych granic cena jej.

11 Confidit in ea cor viri sui, et spoliis non indigebit.

11 Ufa jej serce męża jej, a zdobyczy nie będzie potrzebował.

12 Reddet ei bonum, et non malum, omnibus diebus vitæ suæ.

12 Odda mu dobrem, a nie złem, po wszystkie dni żywota swojego.

13 Quæsivit lanam et linum, et operata est consilio manuum suarum.

13 Szukała wełny i lnu, i robiła zręcznością rąk swoich.

14 Facta est quasi navis institoris, de longe portans panem suum.

14 Stała się jak okręt kupiecki, z daleka przywożąc żywność swoją.

15 Et de nocte surrexit, deditque prædam domesticis suis, et cibaria ancillis suis.

15 I w nocy wstawała i dała zdobycz domownikom swoim i pokarmy służebnikom swoim.

16 Consideravit agrum, et emit eum ; de fructu manuum suarum plantavit vineam.

16 Obejrzała rolę i kupiła ją, z zarobku rąk swoich zasadziła winnicę.

17 Accinxit fortitudine lumbos suos, et roboravit brachium suum.

17 Przepasała mocą biodra swoje i wzmocniła ramiona swoje:

18 Gustavit, et vidit quia bona est negotiatio ejus ; non extinguetur in nocte lucerna ejus.

18 Skosztowała i ujrzała, że dobre jest kupiectwo jej, nie zgaśnie w nocy kaganiec jej.

19 Manum suam misit ad fortia, et digiti ejus apprehenderunt fusum.

19 Rękę swą przyłożyła do mocnych rzeczy, a palce jej ujęły wrzeciono.

20 Manum suam aperuit inopi, et palmas suas extendit ad pauperem.

20 Rękę swą otworzyła ubogiemu, a dłonie swe wyciągnęła ku biednemu.

21 Non timebit domui suæ a frigoribus nivis ; omnes enim domestici ejus vestiti sunt duplicibus.

21 Nie będzie się bała dla domu swego zimna śnieżnego, bo wszyscy domownicy jej mają po dwie suknie.

22 Stragulatam vestem fecit sibi ; byssus et purpura indumentum ejus.

22 Obicie sprawiła sobie, bisior i szkarłat odzieniem jej.

23 Nobilis in portis vir ejus, quando sederit cum senatoribus terræ.

23 Poważany jest mąż jej w radzie, gdy usiądzie między starszymi ziemi.

24 Sindonem fecit, et vendidit, et cingulum tradidit Chananæo.

24 Płótno delikatne zrobiła i sprzedała, i pas podała Chananejczykowi.

25 Fortitudo et decor indumentum ejus, et ridebit in die novissimo.

25 Moc i uroda ubiorem jej, i śmiać się będzie w czas ostatni.

26 Os suum aperuit sapientiæ, et lex clementiæ in lingua ejus.

26 Usta swe otwiera mądrości, a uprzejme pouczenie na języku jej.

27 Consideravit semitas domus suæ, et panem otiosa non comedit.

27 Upatrywała ścieżki domu swego, a chleba próżnując nie jadła.

28 Surrexerunt filii ejus, et beatissimam prædicaverunt ; vir ejus, et laudavit eam.

28 Powstali synowie jej, i szczęśliwą sławili, mąż jej, i chwalił ją:

29 Multæ filiæ congregaverunt divitias ; tu supergressa es universas.

29 „Wiele córek zebrało bogactwa; tyś przewyższyła wszystkie.”

30 Fallax gratia, et vana est pulchritudo : mulier timens Dominum, ipsa laudabitur.

30 Zwodnicze wdzięki i marna jest piękność: niewiasta bojąca się Boga, ta będzie chwalona.

31 Date ei de fructu manuum suarum, et laudent eam in portis opera ejus.

31 Dajcie jej z owoców rąk jej, i niech ją chwalą w bramach uczynki jej!