Eklezjastyk, rozdział 2

1 Fili, accedens ad servitutem Dei sta in justitia et timore, et præpara animam tuam ad tentationem.

1 Synu, przystępując do służby Bożej, stój w sprawiedliwości i w bojaźni, i przygotuj duszę swą na pokusę.

2 Deprime cor tuum, et sustine : inclina aurem tuam, et suscipe verba intellectus : et ne festines in tempore obductionis.

2 Uniż serce twe i bądź cierpliwy; nakłoń ucha twego i przyjmij słowa rozumne, a nie spiesz się czasu doświadczenia.

3 Sustine sustentationes Dei : conjungere Deo, et sustine, ut crescat in novissimo vita tua.

3 Znoś zwłokę Bożą; złącz się z Bogiem i trwaj, aby wzrosło na końcu życie twoje.

4 Omne quod tibi applicitum fuerit accipe : et in dolore sustine, et in humilitate tua patientiam habe :

4 Wszystko, co na cię przyjdzie, przyjmuj i w boleści trwaj, a w zniżeniu twoim miej cierpliwość

5 quoniam in igne probatur aurum et argentum, homines vero receptibiles in camino humiliationis.

5 bo złoto i srebro w ogniu bywa próbowane, a ludzie przyjemni w piecu utrapienia.

6 Crede Deo, et recuperabit te : et dirige viam tuam, et spera in illum : serva timorem illius, et in illo veterasce.

6 Wierz Bogu, a on cię podźwignie; i prostuj drogę twoją, a miej nadzieję w nim. Zachowaj bojaźń jego i zestarzej się w niej.

7 Metuentes Dominum, sustinete misericordiam ejus : et non deflectatis ab illo, ne cadatis.

7 Którzy się Pana boicie, czekajcie miłosierdzia jego, a nie odstępujcie od niego, abyście nie upadli.

8 Qui timetis Dominum, credite illi, et non evacuabitur merces vestra.

8 Którzy się Pana boicie, wierzcie mu, a nie zginie zapłata wasza.

9 Qui timetis Dominum, sperate in illum, et in oblectationem veniet vobis misericordia.

9 Którzy się Pana boicie, miejcie nadzieję w nim, a przyjdzie wam miłosierdzie ku radości.

10 Qui timetis Dominum, diligite illum, et illuminabuntur corda vestra.

10 Którzy się Pana boicie, miłujcie go, a będą oświecone serca wasze.

11 Respicite, filii, nationes hominum : et scitote quia nullus speravit in Domino et confusus est.

11 Przypatrzcie się, synowie, narodom ludzkim, a wiedzcie, iż nikt nie był zawstydzony, który w Panu nadzieję miał.

12 Quis enim permansit in mandatis ejus, et derelictus est ? aut quis invocavit eum, et despexit illum ?

12 Bo kto trwał w przykazaniach jego, a był opuszczony? albo kto wzywał go, a wzgardził nim?

13 Quoniam pius et misericors est Deus, et remittet in die tribulationis peccata, et protector est omnibus exquirentibus se in veritate.

13 Gdyż dobrotliwy i miłosierny jest Bóg, i odpuści grzechy w dzień utrapienia, i obrońcą jest wszystkich, którzy go w prawdzie szukają.

14 Væ duplici corde, et labiis scelestis, et manibus malefacientibus, et peccatori terram ingredienti duabus viis !

14 Biada człowiekowi dwoistego serca i ustom złośliwym, i rękom źle czyniącym, i grzesznikowi, który po ziemi chodzi dwiema drogami.

15 Væ dissolutis corde, qui non credunt Deo, et ideo non protegentur ab eo !

15 Biada tym, którzy są trwożliwego serca, którzy nie wierzą Bogu, i dlatego też nie będą mieli obrony od niego.

16 Væ his qui perdiderunt sustinentiam, et qui dereliquerunt vias rectas, et diverterunt in vias pravas !

16 Biada tym, którzy utracili cierpliwość i którzy opuścili drogi proste, a zboczyli na drogi krzywe.

17 Et quid facient cum inspicere cœperit Dominus ?

17 I cóż ci uczynią, kiedy pocznie wglądać Pan?

18 Qui timent Dominum non erunt incredibiles verbo illius : et qui diligunt illum conservabunt viam illius.

18 Którzy się boją Pana, nie będą niewierni słowu jego, a którzy go miłują, będą strzec drogi jego.

19 Qui timent Dominum inquirent quæ beneplacita sunt ei, et qui diligunt eum replebuntur lege ipsius.

19 Którzy się Pana boją, będą szukać tego, co mu się podoba, a którzy go miłują, będą napełnieni prawem jego.

20 Qui timent Dominum præparabunt corda sua, et in conspectu illius sanctificabunt animas suas.

20 Którzy się boją Pana, przygotują serca swe, i przed oczyma jego poświęcą duszę swoją.

21 Qui timent Dominum custodiunt mandata illius, et patientiam habebunt usque ad inspectionem illius,

21 Którzy się Pana boją, strzegą przykazań jego i cierpliwość mieć będą aż do wejrzenia jego,

22 dicentes : Si pœnitentiam non egerimus, incidemus in manus Domini, et non in manus hominum.

22 mówiąc: „Jeśli pokutować nie będziemy, wpadniemy w ręce Pańskie, a nie w ręce ludzkie.

23 Secundum enim magnitudinem ipsius, sic et misericordia illius cum ipso est.

23 Bo jaka wielkość jego, takie jest i miłosierdzie jego w nim.”