Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata

Eklezjastyk, rozdział 3

Język

1 Filii sapientiæ ecclesia justorum, et natio illorum obedientia et dilectio.

1 Synowie mądrości są zgromadzeniem sprawiedliwych, a plemię ich to posłuszeństwo i miłość.

2 Judicium patris audite, filii, et sic facite, ut salvi sitis.

2 Wyroku ojca słuchajcie, synowie, i tak czyńcie, abyście zbawieni byli!

3 Deus enim honoravit patrem in filiis : et judicium matris exquirens, firmavit in filios.

3 Bóg bowiem ojcu dał cześć u synów, a prawa matki dochodząc utwierdził je nad synami.

4 Qui diligit Deum exorabit pro peccatis, et continebit se ab illis, et in oratione dierum exaudietur.

4 Kto miłuje Boga, uprosi odpuszczenie grzechów i powściągnie się od nich, a na modlitwie codziennej wysłuchany będzie.

5 Et sicut qui thesaurizat, ita et qui honorificat matrem suam.

5 A jak ten, co skarby zbiera, tak i ten, co szanuje matkę swoją.

6 Qui honorat patrem suum jucundabitur in filiis, et in die orationis suæ exaudietur.

6 Kto czci ojca swego, doczeka się pociechy z dziatek, a w dzień modlitwy swej wysłuchany będzie.

7 Qui honorat patrem suum vita vivet longiore, et qui obedit patri refrigerabit matrem.

7 Kto czci ojca swego, będzie długo żył, a kto jest posłuszny ojcu, będzie pociechą matki swojej.

8 Qui timet Dominum honorat parentes, et quasi dominis serviet his qui se genuerunt.

8 Kto się boi Pana, ten czci rodziców i jak panom służyć będzie tym, którzy go zrodzili.

9 In opere, et sermone, et omni patientia, honora patrem tuum,

9 Uczynkiem i mową i wszelką cierpliwością czcij ojca twego,

10 ut superveniat tibi benedictio ab eo, et benedictio illius in novissimo maneat.

10 aby na cię przyszło błogosławieństwo od niego i aby błogosławieństwo jego aż do końca trwało.

11 Benedictio patris firmat domos filiorum : maledictio autem matris eradicat fundamenta.

11 Błogosławieństwo ojca utwierdza domy dziatek, a przekleństwo matki wywraca je od podstaw.

12 Ne glorieris in contumelia patris tui : non enim est tibi gloria ejus confusio.

12 Nie chlub się z zelżywości ojca twego, bo nie jest tobie ku sławie zelżywość jego;

13 Gloria enim hominis ex honore patris sui, et dedecus filii pater sine honore.

13 sława bowiem człowieka z świetności ojca jego, a sromotą syna jest ojciec bez czci.

14 Fili, suscipe senectam patris tui, et non contristes eum in vita illius :

14 Synu, wspomagaj w starości ojca twego i nie zasmucaj go za życia jego;

15 et si defecerit sensu, veniam da, et ne spernas eum in virtute tua : eleemosyna enim patris non erit in oblivione.

15 a jeśli na rozumie osłabnie, znoś go, a nie pogardzaj nim w sile twojej, bo miłosierdzie ojcu okazane nie pójdzie w zapomnienie.

16 Nam pro peccato matris restituetur tibi bonum :

16 Albowiem za grzech matki będzie ci oddane dobro

17 et in justitia ædificabitur tibi, et in die tribulationis commemorabitur tui, et sicut in sereno glacies, solventur peccata tua.

17 i będzie ci zbudowane w sprawiedliwości, a czasu utrapienia wspomną na cię i jak lód w pogodę rozpłyną się grzechy twoje.

18 Quam malæ famæ est qui derelinquit patrem, et est maledictus a Deo qui exasperat matrem !

18 O, jak złą sławę ma, który opuszcza ojca. I przeklęty jest od Boga, który drażni matkę.

19 Fili, in mansuetudine opera tua perfice, et super hominum gloriam diligeris.

19 Synu, dzieła twe spełniaj w cichości, a będziesz miłowany ponad pochwałę ludzką.

20 Quanto magnus es, humilia te in omnibus, et coram Deo invenies gratiam :

20 Im większy jesteś, tym pokorniej się we wszystkim zachowuj, a znajdziesz łaskę przed Bogiem;

21 quoniam magna potentia Dei solius, et ab humilibus honoratur.

21 bo wielka jest moc Boga samego, a od pokornych cześć odbiera.

22 Altiora te ne quæsieris, et fortiora te ne scrutatus fueris : sed quæ præcepit tibi Deus, illa cogita semper, et in pluribus operibus ejus ne fueris curiosus.

22 Nie szukaj tego, co jest za wysokie dla ciebie, i nie badaj tego, co ponad twe siły; ale co ci Bóg rozkazał, to rozmyślaj zawsze, a w wielu dziełach jego nie bądź ciekawy;

23 Non est enim tibi necessarium ea, quæ abscondita sunt, videre oculis tuis.

23 bo nie potrzeba tobie, abyś skryte rzeczy oglądał oczyma twymi.

24 In supervacuis rebus noli scrutari multipliciter, et in pluribus operibus ejus non eris curiosus.

24 Rzeczami niepotrzebnymi nie zajmuj się wiele i w wielu dziełach jego nie bądź ciekawy.

25 Plurima enim super sensum hominum ostensa sunt tibi :

25 Pokazano ci bowiem wiele rzeczy, które przewyższają rozum ludzki.

26 multos quoque supplantavit suspicio illorum, et in vanitate detinuit sensus illorum.

26 Wielu też ludzi omyliło mniemanie ich, i myśli ich w próżności zatrzymało.

27 Cor durum habebit male in novissimo, et qui amat periculum in illo peribit.

27 Serce twarde na końcu źle się będzie miało, a kto miłuje niebezpieczeństwo, w nim zginie.

28 Cor ingrediens duas vias non habebit successus, et pravus corde in illis scandalizabitur.

28 Serce, które chodzi dwiema drogami, nie będzie miało szczęścia, a człowiek złego serca potknie się na nich.

29 Cor nequam gravabitur in doloribus, et peccator adjiciet ad peccandum.

29 Serce złośliwe będzie obciążone boleściami, a grzesznik przyda grzech do grzechu.

30 Synagogæ superborum non erit sanitas, frutex enim peccati radicabitur in illis, et non intelligetur.

30 Dla zboru pysznych nie ma zdrowia, szczep bowiem grzechu rozkorzeni się w nich, a oni go nie spostrzegą.

31 Cor sapientis intelligitur in sapientia, et auris bona audiet cum omni concupiscentia sapientiam.

31 Serce mądrego bywa poznane po mądrości, a ucho dobre słuchać będzie mądrości ze wszystką pilnością.

32 Sapiens cor et intelligibile abstinebit se a peccatis, et in operibus justitiæ successus habebit.

32 Mądre serce i rozumne wstrzyma się od grzechów, a w uczynkach sprawiedliwości będzie miało szczęście.

33 Ignem ardentem extinguit aqua, et eleemosyna resistit peccatis :

33 Ogień gorejący gasi woda, a jałmużna grzechom się sprzeciwia;

34 et Deus prospector est ejus qui reddit gratiam : meminit ejus in posterum, et in tempore casus sui inveniet firmamentum.

34 a Bóg patrzy na tego, który miłosierdzie czyni, pamięta o nim na przyszłość, a czasu upadku swego znajdzie podporę.

Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).

Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.