Eklezjastyk, rozdział 20

1 Quam bonum est arguere, quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere !

1 O ileż lepiej jest skarcić, aniżeli się gniewać, a wyznającemu nie przerywać mowy.

2 Concupiscentia spadonis devirginabit juvenculam :

2 Natarczywość trzebieńca pozbawi dziewictwa pannę;

3 sic qui facit per vim judicium iniquum.

3 tak i ten który przez gwałt wydaje sąd niesprawiedliwy.

4 Quam bonum est correptum manifestare pœnitentiam ! sic enim effugies voluntarium peccatum.

4 O, jak dobra jest rzecz, gdy skarcony pokazuje żal! bo tak ujdziesz grzechu dobrowolnego.

5 Est tacens qui invenitur sapiens : et est odibilis qui procax est ad loquendum.

5 Jest milczący, którego się uważa za mądrego; i jest znienawidzony, który prędki jest ku mówieniu.

6 Est tacens non habens sensum loquelæ : et est tacens sciens tempus aptum.

6 Jest milczący, a nie ma rozumu do mówienia, a jest milczący, który zna czas stosowny.

7 Homo sapiens tacebit usque ad tempus : lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.

7 Człowiek mądry będzie milczał aż do czasu słusznego, ale lekkomyślny i głupi nie będą patrzeć czasu.

8 Qui multis utitur verbis lædet animam suam : et qui potestatem sibi sumit injuste, odietur.

8 Kto wielu słów używa, obrazi duszę swoją, a kto sobie moc przywłaszcza niesłuszne, będzie w nienawiści.

9 Est processio in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum.

9 Jest powodzenie w złem dla człowieka niekarnego, i jest wymysł ku szkodzie.

10 Est datum quod non est utile, et est datum cujus retributio duplex.

10 Jest datek, który nie jest pożyteczny, i jest datek, za który podwójna jest nagroda.

11 Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levabit caput.

11 Jest umniejszenie ku chwale, i niejeden podniesie głowę z uniżenia.

12 Est qui multa redimat modico pretio, et restituens ea in septuplum.

12 Niejeden wiele kupuje tanio, lecz siedmiorako to zwraca.

13 Sapiens in verbis seipsum amabilem facit : gratiæ autem fatuorum effundentur.

13 Mądry przez słowa czyni samego siebie przyjemnym, a wdzięki głupich rozleją się.

14 Datus insipientis non erit utilis tibi : oculi enim illius septemplices sunt.

14 Dar od głupiego nie będzie ci pożyteczny, bo oczy jego siedmiorakie są.

15 Exigua dabit, et multa improperabit : et apertio oris illius inflammatio est.

15 Da mało, a wiele ci wymówi i otwarcie ust jego to wybuch płomienia.

16 Hodie fœneratur quis, et cras expetit : odibilis est homo hujusmodi.

16 Dziś pożyczy kto, a jutro się upomina, obrzydły jest taki człowiek.

17 Fatuo non erit amicus, et non erit gratia bonis illius :

17 Głupi nie będzie miał przyjaciela i nie będzie wdzięczności za dobrodziejstwa jego;

18 qui enim edunt panem illius, falsæ linguæ sunt. Quoties et quanti irridebunt eum !

18 bo którzy jedzą chleb jego, fałszywy język mają. Ileż razy i jak wielu śmiać się z niego będzie!

19 neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit ; similiter et quod non erat habendum.

19 Bo ani tym, co powinien był mieć, dobrze nie szafuje, a podobnie tym, czego mieć był nie powinien.

20 Lapsus falsæ linguæ quasi qui in pavimento cadens : sic casus malorum festinanter veniet.

20 Upadek fałszywego języka, jak gdy kto na posadzkę upadnie; tak prędko złych upadek przyjdzie.

21 Homo acharis quasi fabula vana, in ore indisciplinatorum assidua erit.

21 Człowiek niemiły jak bajka próżna, ustawicznie będzie w ustach nieuków.

22 Ex ore fatui reprobabitur parabola : non enim dicit illam in tempore suo.

22 Z ust głupiego nie jest przyjemna przypowieść, bo jej nie powiada czasu swego.

23 Est qui vetatur peccare præ inopia, et in requie sua stimulabitur.

23 Niejeden nie może grzeszyć dla niedostatku, a w swym odpoczynku będzie pobudzany.

24 Est qui perdet animam suam præ confusione, et ab imprudenti persona perdet eam : personæ autem acceptione perdet se.

24 Niejeden dla wstydu utraci duszę swoją i dla nieroztropnej osoby straci ją, a mając wzgląd na cudzą osobę straci sam siebie.

25 Est qui præ confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis.

25 Niejeden dla wstydu obiecuje przyjacielowi i zrobił go sobie bez potrzeby nieprzyjacielem.

26 Opprobrium nequam in homine mendacium : et in ore indisciplinatorum assidue erit.

26 Skazą bardzo złą w człowieku jest kłamstwo, a w ustach niekarnych będzie zawsze.

27 Potior fur quam assiduitas viri mendacis : perditionem autem ambo hæreditabunt.

27 Lepszy jest złodziej niż mąż ustawicznie kłamiący, a obaj odziedziczą zatracenie.

28 Mores hominum mendacium sine honore, et confusio illorum cum ipsis sine intermissione.

28 Obyczaje ludzi kłamliwych są bezecne, a sromota ich jest z nimi bez ustanku.

29 Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis.

29 Mądry słowami swymi okaże sam siebie, a człowiek roztropny spodoba się panom.

30 Qui operatur terram suam inaltabit acervum frugum, et qui operatur justitiam, ipse exaltabitur : qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem.

30 Kto uprawia ziemię swoją, wyniesie wysoko bróg zboża, a kto czyni sprawiedliwość, ten wywyższony będzie, a kto się podoba panom, ujdzie nieprawości.

31 Xenia et dona excæcant oculos judicum, et quasi mutus, in ore avertit correptiones eorum.

31 Dary i upominki zaślepiają oczy sędziom, i jakby byli niemi, powściągają w ich ustach wymiary kary.

32 Sapientia absconsa, et thesaurus invisus, quæ utilitas in utrisque ?

32 Mądrość zatajona i skarb niewidziany, co za pożytek z obojga?

33 Melior est qui celat insipientiam suam, quam homo qui abscondit sapientiam suam.

33 Lepszy jest ten, który tai głupotę swoją niż człowiek, który kryje mądrość swoją.