Eklezjastyk, rozdział 21

1 Fili, peccasti, non adjicias iterum : sed et de pristinis deprecare, ut tibi dimittantur.

1 Synu, jeśli zgrzeszyłeś, nie przydawaj drugi raz, ale i za dawne proś, aby ci były odpuszczone.

2 Quasi a facie colubri fuge peccata : et si accesseris ad illa, suscipient te.

2 Uciekaj przed grzechami jak przed wężem, bo jeśli się do nich zbliżysz, ukąszą cię.

3 Dentes leonis dentes ejus, interficientes animas hominum.

3 Zęby lwie, zęby ich, zabijające dusze ludzkie.

4 Quasi rhomphæa bis acuta omnis iniquitas : plagæ illius non est sanitas.

4 Wszelki grzech jest jak miecz obosieczny, rany od niego są nieuleczalne.

5 Objurgatio et injuriæ annullabunt substantiam, et domus quæ nimis locuples est annullabitur superbia : sic substantia superbi eradicabitur.

5 Łajanie i krzywdy wniwecz obrócą majętność, a dom, który bardzo bogaty jest, będzie zniszczony pychą; tak majętność pysznego wykorzeniona będzie.

6 Deprecatio pauperis ex ore usque ad aures ejus perveniet, et judicium festinato adveniet illi.

6 Modlitwa z ust ubogiego przyjdzie aż do uszu jego, a sąd prędko nań przyjdzie.

7 Qui odit correptionem vestigium est peccatoris, et qui timet Deum convertetur ad cor suum.

7 Kto nienawidzi napomnienia, znak to jest grzesznika, a kto się Boga boi, nawróci się w sercu swoim.

8 Notus a longe potens lingua audaci, et sensatus scit labi se ab ipso.

8 Możny w śmiałym języku daleko słynie, a mądry wie, że może być oszukany przez niego.

9 Qui ædificat domum suam impendiis alienis, quasi qui colligit lapides suos in hieme.

9 Kto buduje dom swój cudzym nakładem, jest jak ten, co zbiera kamienie swoje w zimie.

10 Stupa collecta synagoga peccantium, et consummatio illorum flamma ignis.

10 Zgromadzenie grzeszników - stos zgrzebi, a końcem ich płomień ognisty.

11 Via peccatorum complanata lapidibus : et in fine illorum inferi, et tenebræ, et pœnæ.

11 Droga grzeszników kamieniem wybrukowana, a na końcu ich otchłań, ciemności i męki.

12 Qui custodit justitiam, continebit sensum ejus.

12 Kto strzeże sprawiedliwości, owładnie myśl jej.

13 Consummatio timoris Dei, sapientia et sensus.

13 Doskonałością bojaźni Bożej jest mądrość i rozum.

14 Non erudietur qui non est sapiens in bono.

14 Nie będzie nauczony, kto nie jest mądry w dobrem.

15 Est autem sapientia quæ abundat in malo, et non est sensus ubi est amaritudo.

15 Jest zaś mądrość, która obfituje w zło; a nie ma rozumu, gdzie jest gorzkość.

16 Scientia sapientis tamquam inundatio abundabit, et consilium illius sicut fons vitæ permanet.

16 Nauka mądrego wzbierze jak powódź, a rada jego trwa jak źródło życia.

17 Cor fatui quasi vas confractum, et omnem sapientiam non tenebit.

17 Serce głupiego jak naczynie rozbite i żadnej mądrości nie zatrzyma.

18 Verbum sapiens quodcumque audierit scius, laudabit, et ad se adjiciet : audivit luxuriosus, et displicebit illi, et projiciet illud post dorsum suum.

18 Jakiekolwiek słowo mądre usłyszy rozumny, pochwali je i jeszcze przyda do niego; usłyszał rozkosznik i nie podoba mu się, i zarzucił je w tył za siebie.

19 Narratio fatui quasi sarcina in via : nam in labiis sensati invenietur gratia.

19 Rozmowa z głupim jest jak tłumok w drodze, a w ustach roztropnego znajdzie się przyjemność.

20 Os prudentis quæritur in ecclesia, et verba illius cogitabunt in cordibus suis.

20 Ust roztropnego szukają w zgromadzeniu, a słowa jego rozważać będą w sercach swoich.

21 Tamquam domus exterminata, sic fatuo sapientia : et scientia insensati inenarrabilia verba.

21 Jak dom zburzony, tak mądrość dla głupiego, a wiedzą nieumiejętnego są niezrozumiałe słowa.

22 Compedes in pedibus, stulto doctrina : et quasi vincula manuum super manum dextram.

22 Nauka dla głupiego jak pęta na nogach i jak okowy rąk na prawej ręce.

23 Fatuus in risu exaltat vocem suam : vir autem sapiens vix tacite ridebit.

23 Szalony śmiejąc się głos swój podnosi, a człowiek mądry zaledwie milczkiem uśmiechać się będzie.

24 Ornamentum aureum prudenti doctrina, et quasi brachiale in brachio dextro.

24 Złotą ozdobą nauka dla mądrego i jak ramiennik na prawym ramieniu.

25 Pes fatui facilis in domum proximi : et homo peritus confundetur a persona potentis.

25 Noga głupiego skora w dom bliźniego, ale człowiek doświadczony wstydzi się osoby możnego.

26 Stultus a fenestra respiciet in domum : vir autem eruditus foris stabit.

26 Głupi przez okno patrzeć będzie do domu, ale mąż dobrze wychowany stać będzie na dworze.

27 Stultitia hominis auscultare per ostium : et prudens gravabitur contumelia.

27 Głupotą człowieka jest słuchać pod drzwiami, a dla mądrego byłoby to ciężką sromotą.

28 Labia imprudentium stulta narrabunt ; verba autem prudentium statera ponderabuntur.

28 Usta nieroztropnych mówić będą głupie rzeczy, a słowa mądrych na wadze będą ważone.

29 In ore fatuorum cor illorum, et in corde sapientium os illorum.

29 W ustach głupich serca ich, a w sercu mądrych usta ich.

30 Dum maledicit impius diabolum, maledicit ipse animam suam.

30 Gdy bezbożny przeklina szatana, sam przeklina duszę swoją.

31 Susurro coinquinabit animam suam, et in omnibus odietur, et qui cum eo manserit odiosus erit : tacitus et sensatus honorabitur.

31 Obmówca splugawi duszę swoją i u wszystkich będzie w nienawiści, a kto z nim przebywa, obmierzły będzie; milczący i roztropny we czci będzie.