Eklezjastyk, rozdział 30

1 Qui diligit filium suum assiduat illi flagella, ut lætetur in novissimo suo, et non palpet proximorum ostia.

1 Kto miłuje syna swego, ustawicznie go biczem ćwiczy, aby się cieszył przy swym końcu i nie macał drzwi sąsiedzkich.

2 Qui docet filium suum laudabitur in illo, et in medio domesticorum in illo gloriabitur.

2 Kto ćwiczy syna swego, będzie chwalony dla niego, a między domownikami będzie się z niego chlubił.

3 Qui docet filium suum in zelum mittit inimicum, et in medio amicorum gloriabitur in illo.

3 Kto uczy syna swego, wzbudza zazdrość w nieprzyjacielu, a między przyjaciółmi będzie się z niego chełpił.

4 Mortuus est pater ejus, et quasi non est mortuus : similem enim reliquit sibi post se.

4 Umarł ojciec jego, a jakby nie umarł, bo zostawił po sobie podobnego sobie.

5 In vita sua vidit, et lætatus est in illo : in obitu suo non est contristatus, nec confusus est coram inimicis :

5 Widział za życia swego, i miał pociechę z niego, a umierając, nie zasmucił się, ani się nie zawstydził przed nieprzyjaciółmi.

6 reliquit enim defensorem domus contra inimicos, et amicis reddentem gratiam.

6 Albowiem zostawił obrońcę domu przeciw nieprzyjaciołom, a przyjaciołom oddającego dobrodziejstwa.

7 Pro animabus filiorum colligabit vulnera sua, et super omnem vocem turbabuntur viscera ejus.

7 Dla dusz synów będzie obwiązywał rany swoje, a na każdy głos zatrwożą się wnętrzności jego.

8 Equus indomitus evadit durus, et filius remissus evadet præceps.

8 Koń nieujeżdżony staje się twardoustym, a syn rozpuszczony stanie się samowolnym.

9 Lacta filium, et paventem te faciet : lude cum eo, et contristabit te.

9 Pieść syna, a przestraszy cię; igraj z nim, a zasmuci cię.

10 Non corrideas illi, ne doleas, et in novissimo obstupescent dentes tui.

10 Nie śmiej się z nim, abyś nie żałował, a na końcu aby nie ścierpły zęby twoje.

11 Non des illi potestatem in juventute, et ne despicias cogitatus illius.

11 Nie dawaj mu samowoli za młodu i nie lekceważ sobie myśli jego.

12 Curva cervicem ejus in juventute, et tunde latera ejus dum infans est, ne forte induret, et non credat tibi, et erit tibi dolor animæ.

12 Nachylaj szyję jego za młodu i obijaj boki jego, póki jest dziecięciem, by snadź nie zhardział i nie stał ci się nieposłusznym, i będzie ci boleścią duszy.

13 Doce filium tuum, et operare in illo, ne in turpitudinem illius offendas.

13 Ćwicz syna swego i pracuj około niego, abyś nie doznał hańby z powodu niego.

14 Melior est pauper sanus, et fortis viribus, quam dives imbecillis et flagellatus malitia.

14 Lepszy jest ubogi zdrowy i pełen sił, niż bogacz słaby i utrapiony chorobą.

15 Salus animæ in sanctitate justitiæ melior est omni auro et argento : et corpus validum quam census immensus.

15 Zdrowie duszy w świętości sprawiedliwości lepsze jest nad wszelkie złoto i srebro, a ciało mocne nad niezmierne bogactwa.

16 Non est census super censum salutis corporis, et non est oblectamentum super cordis gaudium.

16 Nie ma bogactwa nad bogactwo zdrowia cielesnego, i nie ma uciechy nad wesołość serca.

17 Melior est mors quam vita amara, et requies æterna quam languor perseverans.

17 Lepsza jest śmierć niźli gorzki żywot, i odpoczynek wieczny niźli niemoc długa.

18 Bona abscondita in ore clauso, quasi appositiones epularum circumpositæ sepulchro.

18 Dobre kąski przy ustach zamkniętych, jak ofiary potraw, postawione dokoła grobu.

19 Quid proderit libatio idolo ? nec enim manducabit, nec odorabit.

19 Co pomoże ofiara bałwanowi? bo ani jeść nie będzie, ani wąchać.

20 Sic qui effugatur a Domino, portans mercedes iniquitatis :

20 Tak ten, którego Bóg prześladuje, zbierający nagrodę nieprawości;

21 videns oculis et ingemiscens, sicut spado complectens virginem, et suspirans.

21 patrzy i wzdycha jak trzebieniec obejmujący pannę i wzdychający.

22 Tristitiam non des animæ tuæ, et non affligas temetipsum in consilio tuo.

22 Nie poddawaj smutkowi serca swego i nie trap sam siebie w myślach twoich.

23 Jucunditas cordis, hæc est vita hominis, et thesaurus sine defectione sanctitatis : et exsultatio viri est longævitas.

23 Wesele serca, to jest życie człowieka i skarb świętości nieprzebrany, a weselem męża jest długi wiek.

24 Miserere animæ tuæ placens Deo, et contine : congrega cor tuum in sanctitate ejus, et tristitiam longe repelle a te.

24 Zmiłuj się nad duszą swoją podobając się Bogu, i wstrzymaj się, skupiaj serce swe w świętości jego i odpędzaj zmartwienie daleko od siebie.

25 Multos enim occidit tristitia, et non est utilitas in illa.

25 Wielu bowiem ludzi smutek pobił, i nie ma w nim pożytku.

26 Zelus et iracundia minuunt dies, et ante tempus senectam adducet cogitatus.

26 Zazdrość i gniew skracają dni, a zbytnia troska starość przed czasem przywiedzie.

27 Splendidum cor et bonum in epulis est : epulæ enim illius diligenter fiunt.

27 Serce jasne, wesołe też jest przy ucztach, uczty bowiem jego przyrządzane są starannie.