Eklezjastyk, rozdział 40

1 Occupatio magna creata est omnibus hominibus, et jugum grave super filios Adam, a die exitus de ventre matris eorum usque in diem sepulturæ in matrem omnium.

1 Wielka troska jest stworzona dla wszystkich ludzi i ciężkie jarzmo jest na synach Adamowych, od dnia wyjścia ich z żywota matki ich, aż do dnia pogrzebania w matkę wszystkich.

2 Cogitationes eorum, et timores cordis, adinventio exspectationis, et dies finitionis,

2 Myśli ich i bojaźni serca, śledzenie oczekiwania i dzień końca;

3 a residente super sedem gloriosam, usque ad humiliatum in terra et cinere :

3 od siedzącego na stolicy chwały aż do poniżonego na ziemi i w popiele,

4 ab eo qui utitur hyacintho et portat coronam, usque ad eum qui operitur lino crudo : furor, zelus, tumultus, fluctuatio, et timor mortis, iracundia perseverans, et contentio :

4 od tego, który używa purpury i nosi koronę, aż do tego, który się okrywa surowym płótnem: zapalczywość, zawiść, rozruch, wątpliwość i bojaźń śmierci, gniew trwały i swar,

5 et in tempore refectionis in cubili, somnus noctis immutat scientiam ejus.

5 a w czasie odpoczynku na łożu nocny sen odmienia poznanie jego.

6 Modicum tamquam nihil in requie, et ab eo in somnis, quasi in die respectus.

6 Mało co, prawie nic nie odpoczywa, a potem jest we śnie jakoby w dzień straży.

7 Conturbatus est in visu cordis sui, tamquam qui evaserit in die belli : in tempore salutis suæ exsurrexit, et admirans ad nullum timorem :

7 Zatrwożony jest w widzeniu serca swego jak ten, który uszedł w dzień bitwy. Czasu wybawienia swego powstał i dziwi się, że strachu żadnego nie ma.

8 cum omni carne, ab homine usque ad pecus, et super peccatores septuplum.

8 Tak jest ze wszelkim ciałem od człowieka aż do bydlęcia, a nad grzesznikami siedemkroć.

9 Ad hæc mors, sanguis, contentio, et rhomphæa, oppressiones, fames, et contritio, et flagella :

9 Nadto śmierć, krew, zwada i miecz, gwałty, głód, zniszczenie i plagi:

10 super iniquos creata sunt hæc omnia : et propter illos factus est cataclysmus.

10 wszystko to na niesprawiedliwych stworzono, i dla nich stał się potop.

11 Omnia quæ de terra sunt in terram convertentur, et omnes aquæ in mare revertentur.

11 Wszystko, co jest z ziemi, do ziemi się wróci, a wszystkie wody powrócą do morza.

12 Omne munus et iniquitas delebitur, et fides in sæculum stabit.

12 Wszelki podarek i niesprawiedliwość będą wygładzone, a wiara na wieki trwać będzie.

13 Substantiæ injustorum sicut fluvius siccabuntur, et sicut tonitruum magnum in pluvia personabunt.

13 Majętności niesprawiedliwych jak rzeka wyschną i jak wielki grom w czasie deszczu zagrzmią.

14 In aperiendo manus suas lætabitur : sic prævaricatores in consummatione tabescent.

14 Gdy ręce swe otwiera, weselić się będzie; podobnie przestępcy do szczętu uschną.

15 Nepotes impiorum non multiplicabunt ramos : et radices immundæ super cacumen petræ sonant.

15 Wnukowie bezbożnych nie rozmnożą gałęzi, i korzenie nieczyste na wierzchu skały trzeszczą.

16 Super omnem aquam viriditas, et ad oram fluminis ante omne fœnum evelletur.

16 Zieleń nad każdą wodą i nad brzegiem rzeki przed wszelką trawą wyrwana będzie.

17 Gratia sicut paradisus in benedictionibus, et misericordia in sæculum permanet.

17 Łaskawość jak raj w błogosławieństwach, a miłosierdzie trwa na wieki.

18 Vita sibi sufficientis operarii condulcabitur, et in ea invenies thesaurum.

18 Życie robotnika, przestającego na swoim będzie pełne słodyczy, i w nim skarb znajdziesz.

19 Filii et ædificatio civitatis confirmabit nomen : et super hæc mulier immaculata computabitur.

19 Synowie i budowanie miasta zapewnią sławę, lecz nad to niewiasta nieskalana wyżej będzie ceniona.

20 Vinum et musica lætificant cor : et super utraque dilectio sapientiæ.

20 Wino i muzyka rozweselają serce, a nad oboje miłość mądrości.

21 Tibiæ et psalterium suavem faciunt melodiam : et super utraque lingua suavis.

21 Piszczałki i harfa wdzięczną czynią melodię, a nad jedno i drugie język łagodny.

22 Gratiam et speciem desiderabit oculus tuus : et super hæc virides sationes.

22 Wdzięku i piękności będzie żądało oko twoje, a ponad to zielonych zasiewów.

23 Amicus et sodalis in tempore convenientes, et super utrosque mulier cum viro.

23 Przyjaciel i towarzysz w czasie swym się schodzą, a nad obydwu niewiasta z mężem.

24 Fratres in adjutorium in tempore tribulationis : et super eos misericordia liberabit.

24 Bracia na poratowanie czasu utrapienia, ale więcej od nich miłosierdzie wybawi.

25 Aurum et argentum est constitutio pedum : et super utrumque consilium beneplacitum.

25 Złoto i srebro jest utwierdzeniem nóg, a nad oboje podoba się rada.

26 Facultates et virtutes exaltant cor, et super hæc timor Domini.

26 Bogactwa i siły wywyższają serce, a nad nie bojaźń Pańska.

27 Non est in timore Domini minoratio : et non est in eo inquirere adjutorium.

27 W bojaźni Pańskiej nie ma niedostatku i nie potrzeba w niej szukać wspomożenia.

28 Timor Domini sicut paradisus benedictionis, et super omnem gloriam operuerunt illum.

28 Bojaźń Pańska jak raj błogosławieństwa i nad wszystką chwałę ozdobiono ją.

29 Fili, in tempore vitæ tuæ ne indigeas : melius est enim mori quam indigere.

29 Synu, czasu żywota twego nie żebraj, bo lepiej jest umrzeć niźli żebrać.

30 Vir respiciens in mensam alienam, non est vita ejus in cogitatione victus : alit enim animam suam cibis alienis :

30 Życie człowieka, który na cudzy stół patrzy, nie jest w obmyślaniu żywności, bo karmi duszę swoją pokarmami cudzymi;

31 vir autem disciplinatus et eruditus custodiet se.

31 ale mąż uczony i roztropny strzec się będzie.

32 In ore imprudentis condulcabitur inopia, et in ventre ejus ignis ardebit.

32 W ustach nierozumnego słodka będzie żebranina, ale w brzuchu jego ogień gorzeć będzie.