Eklezjastyk, rozdział 41

1 O mors, quam amara est memoria tua homini pacem habenti in substantiis suis :

1 O śmierci! jakże jest gorzka pamięć o tobie dla człowieka, mającego pokój w dobrach swoich,

2 viro quieto, et cujus viæ directæ sunt in omnibus, et adhuc valenti accipere cibum !

2 dla człowieka spokojnego, którego drogi są we wszystkim szczęśliwe i który jeszcze może jeść!

3 O mors, bonum est judicium tuum homini indigenti, et qui minoratur viribus,

3 O śmierci! dobry jest sąd twój dla człowieka ubogiego i któremu na siłach zbywa,

4 defecto ætate, et cui de omnibus cura est, et incredibili, qui perdit patientiam !

4 w latach podeszłemu, i który o wszystko się troska, nie mającemu nadziei i który cierpliwość traci.

5 Noli metuere judicium mortis : memento quæ ante te fuerunt, et quæ superventura sunt tibi : hoc judicium a Domino omni carni.

5 Nie lękaj się sądu śmierci! Pamiętaj, co przed tobą było i co po tobie będzie; ten sąd jest od Pana na wszelkie ciało.

6 Et quid superveniet tibi in beneplacito Altissimi ? sive decem, sive centum, sive mille anni :

6 A cóż ci się może zdarzyć nad to, co się podoba Najwyższemu? choćby dziesięć albo sto, albo tysiąc lat:

7 non est enim in inferno accusatio vitæ.

7 w otchłani bowiem nie ma skargi na życie.

8 Filii abominationum fiunt filii peccatorum, et qui conversantur secus domos impiorum.

8 Synami obrzydliwości stają się synowie grzeszników i którzy mieszkają blisko domów bezbożników.

9 Filiorum peccatorum periet hæreditas, et cum semine illorum assiduitas opprobrii.

9 Dziedzictwo synów ludzi grzesznych zginie, a w potomstwie ich ustawiczne pohańbienie.

10 De patre impio queruntur filii, quoniam propter illum sunt in opprobrio.

10 Na niepobożnego ojca skarżą się synowie, bo dla niego są w pohańbieniu.

11 Væ vobis, viri impii, qui dereliquistis legem Domini Altissimi !

11 Biada wam, ludzie bezbożni, którzyście opuścili zakon Pana Najwyższego!

12 Et si nati fueritis, in maledictione nascemini : et si mortui fueritis, in maledictione erit pars vestra.

12 Bo jeśli się narodzicie, w przekleństwie się narodzicie, a jeśli umrzecie, w przekleństwie będzie dział wasz.

13 Omnia quæ de terra sunt in terram convertentur : sic impii a maledicto in perditionem.

13 Wszystko, co jest z ziemi, w ziemię się obróci; tak bezbożni z przekleństwa na zgubę.

14 Luctus hominum in corpore ipsorum : nomen autem impiorum delebitur.

14 Żal ludzi nad ciałem ich, ale imię bezbożnych będzie zgładzone.

15 Curam habe de bono nomine : hoc enim magis permanebit tibi quam mille thesauri pretiosi et magni.

15 Staraj się o dobrą sławę, bo ta dłużej trwać będzie tobie, niż tysiące skarbów drogich i wielkich.

16 Bonæ vitæ numerus dierum : bonum autem nomen permanebit in ævum.

16 Dobrego żywota poczet dni, a dobra sława trwać będzie na wieki.

17 Disciplinam in pace conservate, filii : sapientia enim abscondita, et thesaurus invisus, quæ utilitas in utrisque ?

17 Zachowajcie, synowie, karność w pokoju. Mądrość bowiem zakryta i skarb niewidziany, cóż za pożytek z obojga?

18 Melior est homo qui abscondit stultitiam suam, quam homo qui abscondit sapientiam suam.

18 Lepszy jest człowiek, który tai głupotę swoją, niż człowiek, który kryje mądrość swoją.

19 Verumtamen reveremini in his quæ procedunt de ore meo :

19 A przeto wstydźcie się tych rzeczy, które wymienią usta moje.

20 non est enim bonum omnem reverentiam observare, et non omnia omnibus bene placent in fide.

20 Bo nie jest rzeczą dobrą we wszystkim się wstydzić, i nie wszystkim się wszystko podoba, co się wiernie dzieje.

21 Erubescite a patre et a matre de fornicatione : et a præsidente et a potente de mendacio :

21 Wstydźcie się nieczystości przed ojcem i matką, a kłamstwa przed przełożonym i możnym;

22 a principe et a judice de delicto : a synagoga et plebe de iniquitate :

22 występku przed książęciem i sędzią, bezprawia przed zgromadzeniem i pospólstwem;

23 a socio et amico de injustitia, et de loco in quo habitas :

23 niesprawiedliwości przed towarzyszem i przyjacielem; dla miejsca, na którym mieszkasz,

24 de furto, de veritate Dei, et testamento : de discubitu in panibus, et ab obfuscatione dati et accepti :

24 kradzieży, dla prawdy Bożej i przymierza; wspierania się łokciem na chlebie i pohańbienia przy wydawaniu i odbieraniu;

25 a salutantibus de silentio, a respectu mulieris fornicariæ, et ab aversione vultus cognati.

25 milczenia przed pozdrawiającymi, patrzenia na niewiastę nierządną i odwrócenia twarzy od krewnego.

26 Ne avertas faciem a proximo tuo, et ab auferendo partem et non restituendo.

26 Nie odwracaj twarzy od bliźniego twego, i wstydź się odbierania części, a nie wracania.

27 Ne respicias mulierem alieni viri, et ne scruteris ancillam ejus, neque steteris ad lectum ejus.

27 Nie patrz na żonę innego męża i nie bądź poufały ze służebnicą jego, ani nie stój u łoża jej.

28 Ab amicis de sermonibus improperii : et cum dederis, ne improperes.

28 Przed przyjaciółmi wstydź się słów urągających, a gdy dasz, nie wymawiaj.