Die Heilige Schrift · Allioli-Arndt · Biblia Sacra Vulgata

Sprüche 16

Sprache

1 Hominis est animam præparare, et Domini gubernare linguam.

1 Der Mensch mag wohl im Herzen planen, aber des Herrn ist es, die Zunge zu lenken.

2 Omnes viæ hominis patent oculis ejus ; spirituum ponderator est Dominus.

2 Alle Wege des Menschen liegen vor seinen Augen offen da, aber der Herr wägt die Geister.

3 Revela Domino opera tua, et dirigentur cogitationes tuæ.

3 Offenbare dem Herrn dein Tun, so wird dein Vorhaben gelingen.

4 Universa propter semetipsum operatus est Dominus ; impium quoque ad diem malum.

4 Alles hat der Herr um seinetwillen gemacht, so auch den Gottlosen für den Tag des Unglücks.

5 Abominatio Domini est omnis arrogans ; etiamsi manus ad manum fuerit, non est innocens. Initium viæ bonæ facere justitiam ; accepta est autem apud Deum magis quam immolare hostias.

5 Ein Greuel ist für den Herrn jeder Hochmütige, liegt auch Hand an Hand, er bleibt nicht ungestraft. Der Anfang eines guten Wandels ist Gerechtigkeit üben, sie ist bei Gott angenehmer als Schlachtopfer darbringen.

6 Misericordia et veritate redimitur iniquitas, et in timore Domini declinatur a malo.

6 Durch Barmherzigkeit und Treue wird Schuld gesühnt und durch die Furcht des Herrn meidet man das Böse.

7 Cum placuerint Domino viæ hominis, inimicos quoque ejus convertet ad pacem.

7 Wenn der Wandel eines Menschen dem Herrn wohlgefällt, so wird er auch seine Feinde zum Frieden mit ihm bringen.

8 Melius est parum cum justitia quam multi fructus cum iniquitate.

8 Besser ist weniges mit Recht als viel Einkünfte mit Unrecht.

9 Cor hominis disponit viam suam, sed Domini est dirigere gressus ejus.

9 Des Menschen Herz denkt sich seinen Weg aus, aber der Herr lenkt seine Schritte.

10 Divinatio in labiis regis ; in judicio non errabit os ejus.

10 Weisheitsspruch ist auf den Lippen des Königs, sein Mund wird im Gerichte nicht irren.

11 Pondus et statera judicia Domini sunt, et opera ejus omnes lapides sacculi.

11 Gewicht und Waage unterliegen dem Gerichte des Herrn, und alle Gewichtsteine im Beutel sind sein Werk.

12 Abominabiles regi qui agunt impie, quoniam justitia firmatur solium.

12 Ein Greuel sind dem Könige alle, die gottlos handeln, denn durch Gerechtigkeit hat der Thron Festigkeit.

13 Voluntas regum labia justa ; qui recta loquitur diligetur.

13 Der Könige Wohlgefallen sind gerechte Lippen; wer redet, was recht ist, wird geliebt.

14 Indignatio regis nuntii mortis, et vir sapiens placabit eam.

14 Der Zorn des Königs gleicht den Todesboten, doch ein weiser Mann besänftigt ihn.

15 In hilaritate vultus regis vita, et clementia ejus quasi imber serotinus.

15 Im freundlichen Blicke des Königs ist Leben und sein Wohlwollen gleicht dem Spätregen.

16 Posside sapientiam, quia auro melior est, et acquire prudentiam, quia pretiosior est argento.

16 Erwirb dir Weisheit, denn sie ist besser als Gold; und verschaffe dir Klugheit, denn sie ist kostbarer als Silber.

17 Semita justorum declinat mala ; custos animæ suæ servat viam suam.

17 Der Weg der Gerechten meidet das Böse; wer seine Seele hütet, hat acht auf seinen Wandel.

18 Contritionem præcedit superbia, et ante ruinam exaltatur spiritus.

18 Stolz geht dem Sturze vorher und Hochmut dem Falle.

19 Melius est humiliari cum mitibus quam dividere spolia cum superbis.

19 Besser ist es, mit den Sanftmütigen gedemütigt zu werden als mit den Stolzen Beute zu teilen.

20 Eruditus in verbo reperiet bona, et qui sperat in Domino beatus est.

20 Wer geschickt ist in einer Sache, wird Glück finden; und wer auf den Herrn hofft, ist glückselig.

21 Qui sapiens est corde appellabitur prudens, et qui dulcis eloquio majora percipiet.

21 Wer ein weises Herz hat, wird ein Verständiger genannt, und wer annehmlich reden kann, gewinnt noch mehr.

22 Fons vitæ eruditio possidentis ; doctrina stultorum fatuitas.

22 Ein Quell des Lebens ist die Klugheit für den, der sie besitzt; des Toren Lehre ist Torheit.

23 Cor sapientis erudiet os ejus, et labiis ejus addet gratiam.

23 Das Herz des Weisen macht seinen Mund einsichtig und mehrt die Anmut seiner Lippen.

24 Favus mellis composita verba ; dulcedo animæ sanitas ossium.

24 Honigseim sind wohlgeordnete Worte, süß für die Seele, Heilung dem Gebeine.

25 Est via quæ videtur homini recta, et novissima ejus ducunt ad mortem.

25 Mancher Weg dünkt dem Menschen der rechte, aber das Ende davon führt zum Tode.

26 Anima laborantis laborat sibi, quia compulit eum os suum.

26 Das Verlangen des Arbeiters läßt es ihm sauer werden, denn sein Mund drängt ihn.

27 Vir impius fodit malum, et in labiis ejus ignis ardescit.

27 Ein böser Mensch gräbt Unheil und auf seinen Lippen brennt Feuer.

28 Homo perversus suscitat lites, et verbosus separat principes.

28 Ein falscher Mensch richtet Hader an und ein Ohrenbläser entzweit Fürsten.

29 Vir iniquus lactat amicum suum, et ducit eum per viam non bonam.

29 Ein ungerechter Mensch lockt seinen Nächsten und führt ihn auf einen Weg, der nicht gut ist.

30 Qui attonitis oculis cogitat prava, mordens labia sua perficit malum.

30 Wer starren Auges Arges denkt, beißt seine Lippen zusammen und führt das Böse aus.

31 Corona dignitatis senectus, quæ in viis justitiæ reperietur.

31 Eine Krone der Ehre ist das Greisenalter, die auf dem Wege der Gerechtigkeit erlangt wird.

32 Melior est patiens viro forti, et qui dominatur animo suo expugnatore urbium.

32 Besser ist ein Langmütiger als ein Starker, und wer sein Herz beherrscht besser als ein Städte-Eroberer.

33 Sortes mittuntur in sinum, sed a Domino temperantur.

33 Die Lose werden in den Schoß geworfen, aber der Herr lenkt sie.

Latein: Biblia Sacra Vulgata (1592). Deutsch: Allioli-Arndt Bibel (1914).

Die ganze Bibel offline, mit Lesezeichen und markierten Versen: die katholische Bibel in der App.