La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Sabiduría 8
1 Attingit ergo a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter.
1 Ella, pues, abarca fuertemente de un cabo á otro todas las cosas, y las ordena todas con suavidad,
2 Hanc amavi, et exquisivi a juventute mea, et quæsivi sponsam mihi eam assumere, et amator factus sum formæ illius.
2 A ésta amé yo, y busqué desde mi juventud, y procuré tomarla por esposa mía, y quedé enamorado de su hermosura.
3 Generositatem illius glorificat, contubernium habens Dei ; sed et omnium Dominus dilexit illam.
3 Realza su nobleza la estrecha unión que tiene con Dios: y además el mismo Señor de todas las cosas ha declarado que la ama;
4 Doctrix enim est disciplinæ Dei, et electrix operum illius.
4 siendo, como es, la maestra de la ciencia de Dios y la directora de sus obras.
5 Et si divitiæ appetuntur in vita, quid sapientia locupletius quæ operatur omnia ?
5 Y si en esta vida se codician las riquezas, ¿qué cosa más rica que la sabiduría, criadora de todas las cosas?
6 Si autem sensus operatur, quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex ?
6 Y si la industria es la que produce las obras, ¿quién mejor que la sabiduría mostró el arte, ó ingenio, en estas cosas existentes?
7 Et si justitiam quis diligit, labores hujus magnas habent virtutes : sobrietatem enim et prudentiam docet, et justitiam, et virtutem, quibus utilius nihil est in vita hominibus.
7 Y si alguno ama la justicia ó santidad de vida, frutos son de los trabajos ú obras de esta sabiduría las grandes virtudes: por ser ella la que enseña la templanza, la prudencia, y la justicia, y la fortaleza, que son las cosas más útiles á los hombres en esta vida.
8 Et si multitudinem scientiæ desiderat quis, scit præterita, et de futuris æstimat ; scit versutias sermonum, et dissolutiones argumentorum ; signa et monstra scit antequam fiant, et eventus temporum et sæculorum.
8 Y si alguno desea el mucho saber, ella es la que sabe todo lo pasado, y forma juicio de lo futuro: conoce los artificios maliciosos de los discursos, y las soluciones de los argumentos: adivina los prodigios y maravillas antes que sucedan, y los acontecimientos de los tiempos y de los siglos.
9 Proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum, sciens quoniam mecum communicabit de bonis, et erit allocutio cogitationis et tædii mei.
9 Propuse pues traérmela para que viviera en compañía mía, sabiendo que comunicará conmigo sus bienes, y será el consuelo mío en mis cuidados y penas.
10 Habebo propter hanc claritatem ad turbas, et honorem apud seniores juvenis ;
10 Por ella seré ilustre entre las gentes; y aunque joven seré honrado de los ancianos:
11 et acutus inveniar in judicio, et in conspectu potentium admirabilis ero, et facies principum mirabuntur me :
11 Y me reconocerán por agudo en el juzgar, y seré admirable á los ojos de los grandes, y los príncipes manifestarán en sus semblantes la admiración que les causo.
12 tacentem me sustinebunt, et loquentem me respicient, et sermocinante me plura, manus ori suo imponent.
12 Si callo estarán en expectación, y si hablo me escucharán atentos; y cuando me extendiere en mi discurso, pondrán el dedo en sus labios.
13 Præterea habebo per hanc immortalitatem, et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam.
13 Además de esto, por ella adquiriré yo la inmortalidad, y dejaré memoria eterna de mí á los venideros.
14 Disponam populos, et nationes mihi erunt subditæ :
14 Gobernaré los pueblos, y se sujetarán á mí las naciones.
15 timebunt me audientes reges horrendi. In multitudine videbor bonus, et in bello fortis.
15 Temblarán al oir mi nombre los reyes feroces: con el pueblo me mostraré benigno y valiente en la guerra.
16 Intrans in domum meam, conquiescam cum illa : non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec tædium convictus illius, sed lætitiam et gaudium.
16 Entrando en mi casa hallaré en ella mi reposo: porque ni en su conversación tiene rastro de amargura, ni causa tedio su trato, sino antes bien consuelo y alegría.
17 Hæc cogitans apud me et commemorans in corde meo, quoniam immortalitas est in cognatione sapientiæ,
17 Considerando yo esto para conmigo y revolviendo en mi corazón como en la unión con la sabiduría se halla la inmortalidad,
18 et in amicitia illius delectatio bona, et in operibus manuum illius honestas sine defectione, et in certamine loquelæ illius sapientia, et præclaritas in communicatione sermonum ipsius : circuibam quærens, ut mihi illam assumerem.
18 y un santo placer en su amistad, é inagotables tesoros en las obras de sus manos, y la prudencia en el ejercicio de conversar con ella, y grande gloria en participar de sus razonamientos, andaba por todas partes buscando cómo apropiármela.
19 Puer autem eram ingeniosus, et sortitus sum animam bonam.
19 Ya de niño era yo de buen ingenio, y me cupo por suerte una buena alma.
20 Et cum essem magis bonus, veni ad corpus incoinquinatum.
20 Y creciendo en la bondad pude conservar inmaculado mi cuerpo.
21 Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens, nisi Deus det ; et hoc ipsum erat sapientiæ, scire cujus esset hoc donum : adii Dominum, et deprecatus sum illum, et dixi ex totis præcordiis meis :
21 Y luego que llegué á entender que no podría ser continente, si Dios no me lo otorgaba (y era ya efecto de la sabiduría el saber de quien venía este don), acudí al Señor, y se lo pedí con fervor, diciendo de todo mi corazón:
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Sabiduría 8 · con la app
Recibir el enlace