Eklezjastyk, rozdział 6

1 Noli fieri pro amico inimicus proximo : improperium enim et contumeliam malus hæreditabit : et omnis peccator invidus et bilinguis.

1 Nie stawaj się bliźniemu z przyjaciela nieprzyjacielem; złą sławę bowiem i sromotę odziedziczy zły człowiek i wszelki grzesznik zazdrosny i dwoistego języka.

2 Non te extollas in cogitatione animæ tuæ velut taurus, ne forte elidatur virtus tua per stultitiam :

2 Nie wynoś się w myśli duszy twojej jak byk, aby snadź nie była złamana moc twoja przez głupstwo

3 et folia tua comedat, et fructus tuos perdat, et relinquaris velut lignum aridum in eremo.

3 i nie pożarła liści twoich i nie zniszczyła owoców twoich, i byś nie został jak drzewo suche na puszczy.

4 Anima enim nequam disperdet qui se habet, et in gaudium inimicis dat illum, et deducet in sortem impiorum.

4 Dusza bowiem zła zatraci tego, który ją ma, i da go na uciechę nieprzyjaciołom, i doprowadzi do losu bezbożnych.

5 Verbum dulce multiplicat amicos et mitigat inimicos, et lingua eucharis in bono homine abundat.

5 Łagodne słowo mnoży przyjaciół i ułaskawia nieprzyjaciół, a wdzięczny język dobrego człowieka sprawia wiele dobrego.

6 Multi pacifici sint tibi : et consiliarius sit tibi unus de mille.

6 Miej wielu życzliwych, a do porady miej jednego z tysiąca.

7 Si possides amicum, in tentatione posside eum, et ne facile credas ei.

7 Jeśli nabywasz przyjaciela, przez doświadczenie go nabywaj, a nie zawierzaj mu łatwo.

8 Est enim amicus secundum tempus suum, et non permanebit in die tribulationis.

8 Bo bywa przyjaciel według czasu swego a nie wytrwa w dzień utrapienia.

9 Et est amicus qui convertitur ad inimicitiam, et est amicus qui odium et rixam et convitia denudabit.

9 I jest przyjaciel, który się obraca do nieprzyjaźni, i jest przyjaciel, który nienawiść i swar i hańbę objawi.

10 Est autem amicus socius mensæ, et non permanebit in die necessitatis.

10 Jest też przyjaciel, towarzysz stołu, i nie wytrwa czasu potrzeby.

11 Amicus si permanserit fixus, erit tibi quasi coæqualis, et in domesticis tuis fiducialiter aget.

11 Przyjaciel, jeśli wytrwa statecznie, będzie tobie jak rówieśnik i z domownikami twymi poufale obcować będzie;

12 Si humiliaverit se contra te, et a facie tua absconderit se, unanimem habebis amicitiam bonam.

12 jeśli się uniży przed tobą i skryje się przed tobą, będziesz miał obopólną przyjaźń dobrą.

13 Ab inimicis tuis separare, et ab amicis tuis attende.

13 Odłącz się od nieprzyjaciół twoich, a bądź ostrożny z przyjaciółmi twymi.

14 Amicus fidelis protectio fortis : qui autem invenit illum, invenit thesaurum.

14 Wierny przyjaciel jest mocną obroną, a kto go znalazł, skarb znalazł.

15 Amico fideli nulla est comparatio, et non est digna ponderatio auri et argenti contra bonitatem fidei illius.

15 Z wiernym przyjacielem niczego porównać nie można i nie ma godnej wagi złota i srebra wobec dobroci wiary jego.

16 Amicus fidelis medicamentum vitæ et immortalitatis : et qui metuunt Dominum, invenient illum.

16 Przyjaciel wierny jest lekarstwem dla życia i nieśmiertelności, a którzy się boją Pana, znajdą go.

17 Qui timet Deum æque habebit amicitiam bonam, quoniam secundum illum erit amicus illius.

17 Kto się Boga boi, będzie miał również przyjaźń dobrą, bo jakim on jest, takim będzie i przyjaciel jego.

18 Fili, a juventute tua excipe doctrinam, et usque ad canos invenies sapientiam.

18 Synu, od młodości twojej przyjmuj naukę, a znajdziesz mądrość aż do sędziwości.

19 Quasi is qui arat et seminat accede ad eam, et sustine bonos fructus illius.

19 Jak ten, który orze i sieje, przychodź do niej i czekaj dobrych jej owoców,

20 In opere enim ipsius exiguum laborabis, et cito edes de generationibus illius.

20 niewiele bowiem się spracujesz, robiąc około niej, a rychło będziesz używał jej płodów.

21 Quam aspera est nimium sapientia indoctis hominibus ! et non permanebit in illa excors.

21 Jakże niezmiernie przykra jest mądrość nierozumnym ludziom, i nie wytrwa w niej głupi!

22 Quasi lapidis virtus probatio erit in illis : et non demorabuntur projicere illam.

22 Jak ciężar kamienia będzie na nich doświadczeniem, i bez odwłoki odrzucą ją.

23 Sapientia enim doctrinæ secundum nomen est ejus, et non est multis manifestata : quibus autem cognita est, permanet usque ad conspectum Dei.

23 Mądrość bowiem nauki jest wedle imienia swego i nie jest wielu znajoma, lecz w tych, którym jest znana, trwa aż do widzenia Bożego.

24 Audi, fili, et accipe consilium intellectus, et ne abjicias consilium meum.

24 Słuchaj, synu, i przyjmij radę rozumu, a nie odrzucaj rady mojej.

25 Injice pedem tuum in compedes illius, et in torques illius collum tuum.

25 Podaj nogę w pęta jej i szyję twoją w jej łańcuch;

26 Subjice humerum tuum, et porta illam, et ne acedieris vinculis ejus.

26 podłóż ramię twoje i noś ją, a niech ci się nie przykrzą jej więzy.

27 In omni animo tuo accede ad illam, et in omni virtute tua conserva vias ejus.

27 Z całej duszy twojej garnij się do niej i ze wszystkiej mocy twej strzeż dróg jej.

28 Investiga illam, et manifestabitur tibi : et continens factus, ne derelinquas eam :

28 Szukaj jej a objawi się tobie, a dostawszy, nie opuszczaj jej;

29 in novissimis enim invenies requiem in ea, et convertetur tibi in oblectationem.

29 bo na końcu znajdziesz w niej odpocznienie i obróci ci się w wesele.

30 Et erunt tibi compedes ejus in protectionem fortitudinis et bases virtutis, et torques illius in stolam gloriæ :

30 I będą tobie pęta jej obroną mocną i silną podstawą, a łańcuchy jej szatą chwały;

31 decor enim vitæ est in illa, et vincula illius alligatura salutaris.

31 bo ubiór żywota jest w niej, a więzy jej pętami zbawienia.

32 Stolam gloriæ indues eam, et coronam gratulationis superpones tibi.

32 Jak szatę chwały obleczesz ją i jak koronę chwały włożysz na siebie.

33 Fili, si attenderis mihi, disces : et si accommodaveris animum tuum, sapiens eris.

33 Synu, jeśli będziesz mię słuchał nauczysz się, a jeśli przyłożysz umysł twój, mądrym zostaniesz.

34 Si inclinaveris aurem tuam, excipies doctrinam : et si dilexeris audire, sapiens eris.

34 Jeśli nakłonisz ucha twego, pojmiesz naukę, a jeśli ci miło będzie słuchać, mądrym zostaniesz.

35 In multitudine presbyterorum prudentium sta, et sapientiæ illorum ex corde conjungere, ut omnem narrationem Dei possis audire, et proverbia laudis non effugiant a te.

35 Stawaj w gromadzie starców roztropnych i przyłączaj się z serca do mądrości ich, abyś wszystko, co o Bogu mówią, mógł słyszeć, i aby godne chwały przypowieści nie były ci tajne.

36 Et si videris sensatum, evigila ad eum, et gradus ostiorum illius exterat pes tuus.

36 A jeśli ujrzysz mądrego, to spiesz do niego od rana, a noga twoja niech wyciera progi drzwi jego.

37 Cogitatum tuum habe in præceptis Dei, et in mandatis illius maxime assiduus esto : et ipse dabit tibi cor, et concupiscentia sapientiæ dabitur tibi.

37 Myśl twoją miej w przykazaniach Bożych i zajmuj się pilnie przepisami jego, a on tobie da serce, i pożądanie mądrości będzie dane tobie.