I Księga Paralipomenon, rozdział 14

1 Misit quoque Hiram rex Tyri nuntios ad David, et ligna cedrina, et artifices parietum, lignorumque, ut ædificarent ei domum.

1 Wysłał też Hiram, król Tyru, posłów do Dawida i drzewa cedrowe; i murarzy i cieśli, żeby mu dom zbudowali.

2 Cognovitque David quod confirmasset eum Dominus in regem super Israël, et sublevatum esset regnum suum super populum ejus Israël.

2 I poznał Dawid, że go Pan potwierdził królem nad Izraelem, i że królestwo jego jest wywyższone nad ludem jego izraelskim.

3 Accepit quoque David alias uxores in Jerusalem, genuitque filios et filias.

3 Pojął też Dawid inne żony w Jeruzalem i zrodził synów i córki.

4 Et hæc nomina eorum, qui nati sunt ei in Jerusalem : Samua, et Sobab, Nathan, et Salomon,

4 A te są imiona tych, którzy mu się urodzili w Jeruzalem: Samua i Sobad, Natan i Salomon,

5 Jebahar, et Elisua, et Eliphalet,

5 Jebahar, Elisua i Elifalet,

6 Noga quoque, et Napheg, et Japhia,

6 Noga też, Nafeg i Jafia,

7 Elisama, et Baaliada, et Eliphalet.

7 Elisama, Baaliada i Elifalet.

8 Audientes autem Philisthiim eo quod unctus esset David regem super universum Israël, ascenderunt omnes ut quærerent eum : quod cum audisset David, egressus est obviam eis.

8 A usłyszawszy Filistyni, że namaszczono Dawida królem nad wszystkim Izraelem, wyciągnęli wszyscy, aby go szukać. Gdy to usłyszał Dawid, wyszedł przeciwko nim.

9 Porro Philisthiim venientes, diffusi sunt in valle Raphaim.

9 Lecz Filistyni przyciągnąwszy rozpostarli się w dolinie Refaim.

10 Consuluitque David Dominum, dicens : Si ascendam ad Philisthæos, et si trades eos in manu mea ? Et dixit ei Dominus : Ascende, et tradam eos in manu tua.

10 I radził się Dawid Pana mówiąc: „Czy mam iść na Filistynów i czy podasz ich w ręce moje?” I odpowiedział mu Pan: „Idź, a dam ich w rękę twoją.”

11 Cumque illi ascendissent in Baalpharasim, percussit eos ibi David, et dixit : Divisit Deus inimicos meos per manum meam, sicut dividuntur aquæ : et idcirco vocatum est nomen illius loci Baalpharasim.

11 A gdy oni pociągnęli do Baalfarasim, poraził ich tam Dawid i rzekł: „Rozdzielił Bóg nieprzyjaciół moich przez rękę moją, jak się rozdzielają wody”; i dlatego nazwano to miejsce Baalfarasim.

12 Dereliqueruntque ibi deos suos, quos David jussit exuri.

12 I zostawili tam bogów swych, których Dawid kazał popalić.

13 Alia etiam vice Philisthiim irruerunt, et diffusi sunt in valle.

13 Drugi raz też przypadli Filistyni i rozpostarli się w dolinie.

14 Consuluitque rursum David Deum, et dixit ei Deus : Non ascendas post eos : recede ab eis, et venies contra illos ex adverso pyrorum.

14 I radził się znowu Dawid Boga, i rzekł mu Bóg: „Nie ciągnij za nimi, odjedź od nich, i pociągniesz przeciwko nim naprzeciwko grusz.

15 Cumque audieris sonitum gradientis in cacumine pyrorum, tunc egredieris ad bellum : egressus est enim Deus ante te, ut percutiat castra Philisthiim.

15 A gdy usłyszysz szum idącego po wierzchu grusz, wtedy wynijdziesz do bitwy; bo wyszedł Bóg przed tobą, aby porazić wojska filistyńskie.”

16 Fecit ergo David sicut præceperat ei Deus, et percussit castra Philisthinorum, de Gabaon usque Gazera.

16 Uczynił tedy Dawid, jak mu Bóg rozkazał, i poraził wojska filistyńskie od Gabaonu aż do Gazer.

17 Divulgatumque est nomen David in universis regionibus, et Dominus dedit pavorem ejus super omnes gentes.

17 I rozsławiło się imię Dawida po wszystkich krainach, a Pan rzucił strach przed nim na wszystkie narody.