I Księga Paralipomenon, rozdział 19

1 Accidit autem ut moreretur Naas rex filiorum Ammon, et regnaret filius ejus pro eo.

1 I wydarzyło się, że umarł Naas, król synów Ammona, i królem został syn jego zamiast niego.

2 Dixitque David : Faciam misericordiam cum Hanon filio Naas : præstitit enim mihi pater ejus gratiam. Misitque David nuntios ad consolandum eum super morte patris sui. Qui cum pervenissent in terram filiorum Ammon ut consolarentur Hanon,

2 I rzekł Dawid: „Uczynię miłosierdzie nad Hanonem, synem Naasa, bo mi ojciec jego łaskę okazał.” I posłał Dawid posłów, aby go pocieszyli po śmierci ojca jego. A gdy ci przyjechali do ziemi synów Ammona, aby pocieszyć Hanona,

3 dixerunt principes filiorum Ammon ad Hanon : Tu forsitan putas, quod David honoris causa in patrem tuum miserit qui consolentur te : nec animadvertis quod ut explorent, et investigent, et scrutentur terram tuam, venerint ad te servi ejus.

3 rzekli książęta synów Ammona do Hanona: „Mniemasz ty może, że Dawid dla uczczenia ojca twego posłał takich, co by cię pocieszyli? Nie baczysz, że dlatego przyjechali do ciebie słudzy jego, aby wyszpiegować i wypatrzyć i wyśledzić ziemię twoją?”

4 Igitur Hanon pueros David decalvavit, et rasit, et præcidit tunicas eorum a natibus usque ad pedes, et dimisit eos.

4 Przeto Hanon obłysił i ogolił sługi Dawidowe, i poobcinał im szaty od bioder aż do nóg, i puścił ich.

5 Qui cum abiissent, et hoc mandassent David, misit in occursum eorum (grandem enim contumeliam sustinuerant) et præcepit ut manerent in Jericho, donec cresceret barba eorum, et tunc reverterentur.

5 A gdy odjechali i dali o tym znać Dawidowi, posłał naprzeciwko nich (bo wielkiej zelżywości doznali) i rozkazał, aby mieszkali w Jerychu, aż odrośnie im broda, a wtedy żeby się wrócili.

6 Videntes autem filii Ammon quod injuriam fecissent David, tam Hanon quam reliquus populus, miserunt mille talenta argenti, ut conducerent sibi de Mesopotamia, et de Syria Maacha, et de Soba currus et equites.

6 A widząc synowie Ammona, że krzywdę uczynili Dawidowi, tak Hanon jak i cały lud posłali tysiąc talentów srebra, aby sobie nająć z Mezopotamii i z Syrii Maachy, i z Soby wozy i jezdnych.

7 Conduxeruntque triginta duo millia curruum, et regem Maacha cum populo ejus. Qui cum venissent, castrametati sunt e regione Medaba. Filii quoque Ammon congregati de urbibus suis venerunt ad bellum.

7 I najęli trzydzieści dwa tysiące wozów, i króla Maachy z ludem jego. Ci przyciągnąwszy położyli się obozem naprzeciw Medaby; synowie też Ammona, zebrawszy się z miast swoich, wyciągnęli na wojnę.

8 Quod cum audisset David, misit Joab, et omnem exercitum virorum fortium :

8 Gdy to usłyszał Dawid, posłał Joaba i wszystko wojsko mężów mocnych.

9 egressique filii Ammon, direxerunt aciem juxta portam civitatis ; reges autem, qui ad auxilium ejus venerant, separatim in agro steterunt.

9 A wyszedłszy synowie Ammona uszykowali się u bramy miejskiej, królowie zaś, którzy mu na pomoc przyjechali, osobno w polu stanęli.

10 Igitur Joab, intelligens bellum ex adverso et post tergum contra se fieri, elegit viros fortissimos de universo Israël, et perrexit contra Syrum.

10 Joab tedy bacząc, że miał przeciw sobie wojnę i z przodu i z tyłu, wybrał mężów najmocniejszych ze wszystkiego Izraela i wyszedł przeciw Syryjczykom.

11 Reliquam autem partem populi dedit sub manu Abisai fratris sui : et perrexerunt contra filios Ammon.

11 A resztę ludu dał pod rękę Abisaja, brata swego, i wyszli przeciw synom Ammona.

12 Dixitque : Si vicerit me Syrus, auxilio eris mihi : si autem superaverint te filii Ammon, ero tibi in præsidium.

12 I rzekł: „Jeśliby mnie przemagali Syryjczycy, dasz mi ratunek, a jeśli ciebie przemagać będą synowie Ammona, przyjdę ci z pomocą.

13 Confortare, et agamus viriliter pro populo nostro, et pro urbibus Dei nostri : Dominus autem, quod in conspectu suo bonum est, faciet.

13 Wzmacniaj się i mężnie sobie poczynajmy za lud nasz i za miasta Boga naszego, a Pan uczyni, co w oczach jego dobre jest!”

14 Perrexit ergo Joab et populus qui cum eo erat, contra Syrum ad prælium : et fugavit eos.

14 Ruszył tedy Joab i lud, który był z nim, przeciwko Syryjczykom do bitwy i zmusił ich do ucieczki.

15 Porro filii Ammon videntes quod fugisset Syrus, ipsi quoque fugerunt Abisai fratrem ejus, et ingressi sunt civitatem : reversusque est etiam Joab in Jerusalem.

15 A synowie Ammonowi ujrzawszy, że uciekli Syryjczycy, uciekli też sami przed Abisajem, bratem jego, i wpadli do miasta; a Joab też wrócił się do Jeruzalem.

16 Videns autem Syrus quod cecidisset coram Israël, misit nuntios, et adduxit Syrum, qui erat trans fluvium : Sophach autem princeps militiæ Adarezer erat dux eorum.

16 A widząc Syryjczycy, iż zostali pobici przez Izraela, wyprawili posłów i przywiedli Syryjczyków, którzy byli za rzeką, a wodzem ich był Sofach, hetman wojska Adarezera.

17 Quod cum nuntiatum esset David, congregavit universum Israël, et transivit Jordanem, irruitque in eos et direxit ex adverso aciem, illis contra pugnantibus.

17 Gdy to dano znać Dawidowi, zebrał wszystkiego Izraela i przeprawił się przez Jordan, i przypadł na nich, i uszykował się przeciwko nim, a oni przeciw niemu walczyli.

18 Fugit autem Syrus Israël, et interfecit David de Syris septem millia curruum, et quadraginta millia peditum, et Sophach exercitus principem.

18 I uciekli Syryjczycy przed Izraelem, i pobił Dawid Syryjczyków, siedem tysięcy wozów i czterdzieści tysięcy piechoty, i Sofacha, hetmana wojska.

19 Videntes autem servi Adarezer se ab Israël esse superatos, transfugerunt ad David, et servierunt ei : noluitque ultra Syria auxilium præbere filiis Ammon.

19 A widząc słudzy Adarezera, iż byli przez Izraela zwyciężeni, zbiegli do Dawida i służyli mu. I nie chciała więcej Syria dawać pomocy synom Ammona.