1 List do Koryntian, rozdział 7

1 De quibus autem scripsistis mihi : Bonum est homini mulierem non tangere :

1 O tym zaś, coście pisali: Dobrze jest człowiekowi nie tykać się niewiasty;

2 propter fornicationem autem unusquisque suam uxorem habeat, et unaquæque suum virum habeat.

2 ale ze względu na rozpustę, niech każdy ma swoją żonę i każda niech ma swego męża.

3 Uxori vir debitum reddat : similiter autem et uxor viro.

3 Mąż żonie niech oddaje powinność, tak samo zaś i żona mężowi.

4 Mulier sui corporis potestatem non habet, sed vir. Similiter autem et vir sui corporis potestatem non habet, sed mulier.

4 Żona nie ma władzy nad swym ciałem, lecz mąż. Tak samo i mąż nie ma władzy nad swym ciałem, lecz żona.

5 Nolite fraudare invicem, nisi forte ex consensu ad tempus, ut vacetis orationi : et iterum revertimini in idipsum, ne tentet vos Satanas propter incontinentiam vestram.

5 Nie odmawiajcie sobie wzajemnie, chyba tylko za wspólną zgodą do czasu, abyście się oddawali modlitwie, i znowu wracajcie do tego samego, aby was szatan nie kusił z powodu waszej niepowściągliwości.

6 Hoc autem dico secundum indulgentiam, non secundum imperium.

6 Mówię zaś to pobłażając, nie rozkazując.

7 Volo enim omnes vos esse sicut meipsum : sed unusquisque proprium donum habet ex Deo : alius quidem sic, alius vero sic.

7 Chcę bowiem, żebyście wy wszyscy byli jak ja sam; ale każdy ma od Boga dar własny: jeden wprawdzie taki, drugi zaś inny.

8 Dico autem non nuptis, et viduis : bonum est illis si sic permaneant, sicut et ego.

8 Mówię zaś nieżonatym i wdowom: Dobrze im jest, jeśli tak pozostaną jak i ja.

9 Quod si non se continent, nubant. Melius est enim nubere, quam uri.

9 Ale jeśli nie mogą się powstrzymać, niech zawrą małżeństwo. Lepiej jest bowiem zawrzeć małżeństwo, niż być palonym.

10 Iis autem qui matrimonio juncti sunt, præcipio non ego, sed Dominus, uxorem a viro non discedere :

10 Tym zaś, co są złączeni małżeństwem, rozkazuję nie ja, ale Pan, żeby żona nie odchodziła od męża.

11 quod si discesserit, manere innuptam, aut viro suo reconciliari. Et vir uxorem non dimittat.

11 A jeśliby odeszła, niech zostanie bez męża, albo niech się pojedna z mężem swoim. I mąż niech żony nie opuszcza.

12 Nam ceteris ego dico, non Dominus. Si quis frater uxorem habet infidelem, et hæc consentit habitare cum illo, non dimittat illam.

12 Gdyż innym mówię ja, nie Pan: Jeśli któryś brat ma żonę niewierzącą i ta godzi się z nim mieszkać, niech jej nie opuszcza.

13 Et si qua mulier fidelis habet virum infidelem, et hic consentit habitare cum illa, non dimittat virum :

13 I jeśli która żona wierząca ma męża niewierzącego i on godzi się z nią mieszkać, niech męża nie opuszcza.

14 sanctificatus est enim vir infidelis per mulierem fidelem, et sanctificata est mulier infidelis per virum fidelem : alioquin filii vestri immundi essent, nunc autem sancti sunt.

14 Albowiem uświęcony jest mąż niewierzący przez żonę wierzącą i żona niewierząca uświęcona jest przez męża wierzącego; bo inaczej dzieci wasze byłyby nieczyste, teraz zaś są święte.

15 Quod si infidelis discedit, discedat : non enim servituti subjectus est frater, aut soror in hujusmodi : in pace autem vocavit nos Deus.

15 Ale jeśli niewierzący odchodzi, niechże odejdzie; albowiem w takich wypadkach brat, albo siostra, nie jest poddany niewoli, wszak do pokoju wezwał nas Bóg.

16 Unde enim scis mulier, si virum salvum facies ? aut unde scis vir, si mulierem salvam facies ?

16 Skądże bowiem wiesz, żono, czy męża zbawisz? Albo skąd wiesz, mężu, czy żonę zbawisz?

17 Nisi unicuique sicut divisit Dominus, unumquemque sicut vocavit Deus, ita ambulet, et sicut in omnibus ecclesiis doceo.

17 Niech tylko każdy tak postępuje, jak mu Pan udzielił, każdy jak go Bóg powołał i jak we wszystkich kościołach nauczam.

18 Circumcisus aliquis vocatus est ? non adducat præputium. In præputio aliquis vocatus est ? non circumcidatur.

18 Jest kto wezwany jako obrzezany? Niechaj nie zaciąga odrzezka. Jest kto wezwany z odrzezkiem? Niechaj się nie obrzezuje.

19 Circumcisio nihil est, et præputium nihil est : sed observatio mandatorum Dei.

19 Obrzezanie jest niczym i odrzezek jest niczym, ale zachowanie przykazań bożych.

20 Unusquisque in qua vocatione vocatus est, in ea permaneat.

20 W jakim stanie jest kto wezwany, niech każdy w nim trwa.

21 Servus vocatus es ? non sit tibi curæ : sed et si potes fieri liber, magis utere.

21 Jesteś wezwany jako niewolnik? Nie trap się; ale i jeśli możesz stać się wolnym, raczej korzystaj.

22 Qui enim in Domino vocatus est servus, libertus est Domini : similiter qui liber vocatus est, servus est Christi.

22 Kto bowiem w Panu jest wezwany jak niewolnik, jest wyzwoleńcem Pańskim; podobnie, kto jak wolny jest wezwany, jest niewolnikiem Chrystusowym.

23 Pretio empti estis : nolite fieri servi hominum.

23 Za cenę kupieni jesteście, nie czyńcie się niewolnikami ludzi.

24 Unusquisque in quo vocatus est, fratres, in hoc permaneat apud Deum.

24 Każdy, w czym jest wezwany, bracia, w tym niech trwa przed Bogiem.

25 De virginibus autem præceptum Domini non habeo : consilium autem do, tamquam misericordiam consecutus a Domino, ut sim fidelis.

25 A co do panien, nie mam rozkazania Pańskiego, daję zaś radę jak ten, co od Pana miłosierdzia dostąpił, abym był wierny.

26 Existimo ergo hoc bonum esse propter instantem necessitatem, quoniam bonum est homini sic esse.

26 Sądzę więc, że dobra to rzecz, z powodu dojmującej potrzeby, bo dobrze jest człowiekowi tak być.

27 Alligatus es uxori ? noli quærere solutionem. Solutus es ab uxore ? noli quærere uxorem.

27 Związany jesteś z żoną? Nie szukaj rozwiązania. Wolny jesteś od żony? Nie szukajże żony.

28 Si autem acceperis uxorem, non peccasti. Et si nupserit virgo, non peccavit : tribulationem tamen carnis habebunt hujusmodi. Ego autem vobis parco.

28 Jeśli zaś wziąłeś żonę, nie zgrzeszyłeś. I jeśliby panna wyszła za mąż, nie zgrzeszyła. Jednakże utrapienie ciała będą mieć tacy. Ja zaś was oszczędzam.

29 Hoc itaque dico, fratres : tempus breve est : reliquum est, ut et qui habent uxores, tamquam non habentes sint :

29 To więc powiadam, bracia: Czas jest krótki; to nam pozostaje; aby i ci co mają żony, byli jakby nie mieli;

30 et qui flent, tamquam non flentes : et qui gaudent, tamquam non gaudentes : et qui emunt, tamquam non possidentes :

30 i ci co płaczą, jakby nie płakali; i ci co się weselą, jakby się nie weselili; i ci co kupują, jakby nie posiadali;

31 et qui utuntur hoc mundo, tamquam non utantur : præterit enim figura hujus mundi.

31 i ci co używają tego świata, jakby nie używali; bo przemija postać tego świata.

32 Volo autem vos sine sollicitudine esse. Qui sine uxore est, sollicitus est quæ Domini sunt, quomodo placeat Deo.

32 Chcę zaś, abyście byli bez troski. Kto jest bez żony, troszczy się o to, co jest Pańskie, jakby się podobał Bogu.

33 Qui autem cum uxore est, sollicitus est quæ sunt mundi, quomodo placeat uxori, et divisus est.

33 Kto zaś jest żonaty, troszczy się o rzeczy świata, jakby się żonie podobać i rozdzielony jest.

34 Et mulier innupta, et virgo, cogitat quæ Domini sunt, ut sit sancta corpore, et spiritu. Quæ autem nupta est, cogitat quæ sunt mundi, quomodo placeat viro.

34 I niewiasta niezamężna i panna myśli o tym, co jest Pańskie, aby być świętą ciałem i duchem. Ta zaś, co wyszła za mąż, myśli o rzeczach świata, jakby się podobała mężowi.

35 Porro hoc ad utilitatem vestram dico : non ut laqueum vobis injiciam, sed ad id, quod honestum est, et quod facultatem præbeat sine impedimento Dominum obsecrandi.

35 Lecz znowu to mówię ku pożytkowi waszemu, nie żebym na was zastawiał sidło, ale pobudzając ku temu, co jest szlachetne i co by dawało możność do modlenia się Panu bez przeszkody.

36 Si quis autem turpem se videri existimat super virgine sua, quod sit superadulta, et ita oportet fieri : quod vult faciat : non peccat, si nubat.

36 Jeśli zaś kto uważa, że spadłby nań wstyd dla jego panny, że lata jej przeszły, a tak być musi: niech czyni co chce; nie grzeszy, jeśli pójdzie za mąż.

37 Nam qui statuit in corde suo firmus, non habens necessitatem, potestatem autem habens suæ voluntatis, et hoc judicavit in corde suo, servare virginem suam, bene facit.

37 Kto zaś postanowił mocno w sercu swym, nie z konieczności, lecz będąc panem swojej woli i to uznał w sercu swym, żeby zachować pannę swą, dobrze czyni.

38 Igitur et qui matrimonio jungit virginem suam, bene facit : et qui non jungit, melius facit.

38 Tak więc i ten, co wydaje za mąż pannę swoją, dobrze czyni, i ten, co nie wydaje, lepiej czyni.

39 Mulier alligata est legi quanto tempore vir ejus vivit, quod si dormierit vir ejus, liberata est : cui vult nubat, tantum in Domino.

39 Żona związana jest prawem, dopóki żyje jej mąż; ale jeśliby umarł mąż jej, wolna jest; niech idzie za kogo chce, byle w Panu.

40 Beatior autem erit si sic permanserit secundum meum consilium : puto autem quod et ego Spiritum Dei habeam.

40 Szczęśliwsza jednak będzie, jeśli tak pozostanie według mojej rady. Sądzę zaś, że i ja mam Ducha Bożego.