2 List do Koryntian, rozdział 6

1 Adjuvantes autem exhortamur ne in vacuum gratiam Dei recipiatis.

1 A jak pomocnicy napominamy, abyście nadaremnie łaski bożej nie przyjmowali.

2 Ait enim : Tempore accepto exaudivi te, et in die salutis adjuvi te. Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis.

2 Albowiem mówi: „W czasie sprzyjającym wysłuchałem cię, i w dzień zbawienia wspomogłem cię.” Oto teraz czas pożądany, oto teraz czas zbawienia.

3 Nemini dantes ullam offensionem, ut non vituperetur ministerium nostrum :

3 Nie dajemy nikomu żadnego zgorszenia, aby nie ganiono posługiwania naszego,

4 sed in omnibus exhibeamus nosmetipsos sicut Dei ministros in multa patientia, in tribulationibus, in necessitatibus, in angustiis,

4 ale we wszystkim okazujmy się jak słudzy boży w wielkiej cierpliwości, w utrapieniach, w niedostatkach, w uciskach,

5 in plagis, in carceribus, in seditionibus, in laboribus, in vigiliis, in jejuniis,

5 w chłostach, w więzieniach, w rozruchach, w pracach, w czuwaniach, w postach,

6 in castitate, in scientia, in longanimitate, in suavitate, in Spiritu Sancto, in caritate non ficta,

6 w czystości, w umiejętności, w wielkoduszności, w łagodności, w Duchu Świętym, w miłości nieobłudnej,

7 in verbo veritatis, in virtute Dei, per arma justitiæ a dextris et a sinistris,

7 w słowie prawdy, w mocy bożej, przez broń sprawiedliwości po prawicy i po lewicy,

8 per gloriam, et ignobilitatem, per infamiam, et bonam famam : ut seductores, et veraces, sicut qui ignoti, et cogniti :

8 przez chwałę i zelżywość, przez zniesławienie i dobrą sławę; jak zwodziciele, a prawdomówni, jak nieznani, a poznani,

9 quasi morientes, et ecce vivimus : ut castigati, et non mortificati :

9 jak umierający, a oto żyjemy, jak karani, a nie uśmierceni,

10 quasi tristes, semper autem gaudentes : sicut egentes, multos autem locupletantes : tamquam nihil habentes, et omnia possidentes.

10 jak smutni, a zawsze weseli, jak ubodzy, a wielu wzbogacający, jak nic nie mający, a wszystko posiadający.

11 Os nostrum patet ad vos, o Corinthii ; cor nostrum dilatatum est.

11 Usta nasze otwarte są ku wam, o Koryntianie, serce nasze rozszerzyło się.

12 Non angustiamini in nobis : angustiamini autem in visceribus vestris :

12 Nie jesteście ściśnieni w nas, lecz ściśnieni jesteście we wnętrzu waszym;

13 eamdem autem habentes remunerationem, tamquam filiis dico, dilatamini et vos.

13 lecz tak samo się odwzajemniając (jak synom mówię), rozprzestrzeńcie się i wy.

14 Nolite jugum ducere cum infidelibus. Quæ enim participatio justitiæ cum iniquitate ? aut quæ societas luci ad tenebras ?

14 Nie ciągnijcie jarzma z niewierzącymi. Cóż bowiem za uczestnictwo sprawiedliwości z nieprawością? Albo co za towarzystwo światłości z ciemnością?

15 quæ autem conventio Christi ad Belial ? aut quæ pars fideli cum infideli ?

15 A co za umowa Chrystusa z Belialem? Albo co za udział wierzącego z niewierzącym?

16 qui autem consensus templo Dei cum idolis ? vos enim estis templum Dei vivi, sicut dicit Deus : Quoniam inhabitabo in illis, et inambulabo inter eos, et ero illorum Deus, et ipsi erunt mihi populus.

16 Lecz jaka zgoda świątyni bożej z bałwanami? Wy bowiem jesteście świątynią Boga żywego, jak mówi Bóg: „będę mieszkał w nich i przechadzał się wśród nich i będę ich Bogiem i oni będą mi ludem.

17 Propter quod exite de medio eorum, et separamini, dicit Dominus, et immundum ne tetigeritis :

17 Dlatego wyjdźcie z pośrodka nich, i odłączcie się, mówi Pan, i nie dotykajcie się nieczystego

18 et ego recipiam vos : et ero vobis in patrem, et vos eritis mihi in filios et filias, dicit Dominus omnipotens.

18 i ja was przyjmę i będę wam ojcem a wy będziecie mi synami i córkami, mówi Pan wszechmogący.”