2 List do Koryntian, rozdział 8

1 Notam autem facimus vobis, fratres, gratiam Dei, quæ data est in ecclesiis Macedoniæ :

1 A donosimy wam, bracia, o łasce bożej, która była dana kościołom Macedonii,

2 quod in multo experimento tribulationis abundantia gaudii ipsorum fuit, et altissima paupertas eorum, abundavit in divitias simplicitatis eorum :

2 że w wielkiej próbie utrapienia mieli oni obfite wesele, i że bardzo wielkie ich ubóstwo obfitowało w bogactwo ich prostoty,

3 quia secundum virtutem testimonium illis reddo, et supra virtutem voluntarii fuerunt,

3 gdyż według sił - daję im to świadectwo - owszem ponad siły, okazali się chętnymi,

4 cum multa exhortatione obsecrantes nos gratiam, et communicationem ministerii, quod fit in sanctos.

4 z wielkim naleganiem, prosząc nas o łaskę i o udział w posłudze, która się dzieje na rzecz świętych.

5 Et non sicut speravimus, sed semetipsos dederunt primum Domino, deinde nobis per voluntatem Dei,

5 I nie jak spodziewaliśmy się, ale samych siebie oddali najpierw Panu, potem nam za wolą bożą,

6 ita ut rogaremus Titum, ut quemadmodum cœpit, ita et perficiat in vobis etiam gratiam istam.

6 tak że prosiliśmy Tytusa, aby jak zaczął, tak i dokonał u was także tej łaski.

7 Sed sicut in omnibus abundatis fide, et sermone, et scientia, et omni sollicitudine, insuper et caritate vestra in nos, ut et in hac gratia abundetis.

7 Lecz jak we wszystkim obfitujecie w wierze i w mowie i w umiejętności i w wszelkiej gorliwości, nadto i w miłości waszej ku nam, abyście obfitowali i w tej łasce.

8 Non quasi imperans dico : sed per aliorum sollicitudinem, etiam vestræ caritatis ingenium bonum comprobans.

8 Nie mówię, jakby rozkazując, ale przez gorliwość innych doświadczając także rzetelności waszej miłości.

9 Scitis enim gratiam Domini nostri Jesu Christi, quoniam propter vos egenus factus est, cum esset dives, ut illius inopia vos divites essetis.

9 Znacie bowiem łaskę Pana naszego Jezusa Chrystusa, że dla was stał się ubogim, będąc bogatym, abyście wy byli bogatymi jego ubóstwem.

10 Et consilium in hoc do : hoc enim vobis utile est, qui non solum facere, sed et velle cœpistis ab anno priore :

10 I w tym daję radę; to bowiem jest wam pożyteczne, którzyście nie tylko zaczęli czynić, ale i chcieć od przeszłego roku.

11 nunc vero et facto perficite : ut quemadmodum promptus est animus voluntatis, ita sit et perficiendi ex eo quod habetis.

11 Teraz więc i uczynkiem to wykonajcie, żeby, jak w was jest ochotny zamiar woli, takie było i wykonanie z tego, co macie.

12 Si enim voluntas prompta est, secundum id quod habet, accepta est, non secundum id quod non habet.

12 Jeśli bowiem wola jest ochotna, to jest przyjemna według tego, co ma, nie według tego, czego nie ma.

13 Non enim ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio, sed ex æqualitate.

13 Albowiem nie żeby innym była ulga, wam zaś utrapienie, ale według równości.

14 In præsenti tempore vestra abundantia illorum inopiam suppleat : ut et illorum abundantia vestræ inopiæ sit supplementum, ut fiat æqualitas, sicut scriptum est :

14 W obecnym czasie niech wasza obfitość uzupełni ich niedostatek, aby też ich obfitość była uzupełnieniem waszego niedostatku, aby była równość, jak napisano:

15 Qui multum, non abundavit : et qui modicum, non minoravit.

15 „Który wiele, nie miał nazbyt, a kto mało, nie miał mniej.”

16 Gratias autem Deo, qui dedit eamdem sollicitudinem pro vobis in corde Titi,

16 Bogu zaś dzięki, który tę samą troskliwość o was wlał w serce Tytusa,

17 quoniam exhortationem quidem suscepit : sed cum sollicitior esset, sua voluntate profectus est ad vos.

17 bo zachętę przyjął, owszem będąc nader troskliwym, z własnej ochoty udał się do was.

18 Misimus etiam cum illo fratrem, cujus laus est in Evangelio per omnes ecclesias :

18 Posłaliśmy też z nim brata, którego chwała jest w ewangelii po wszystkich kościołach;

19 non solum autem, sed et ordinatus est ab ecclesiis comes peregrinationis nostræ in hanc gratiam, quæ ministratur a nobis ad Domini gloriam, et destinatam voluntatem nostram :

19 a nie tylko, lecz i wybrany został przez kościoły na towarzysza podróży naszej w sprawie tej łaski, którą rozdajemy ku chwale Pańskiej i ze stanowczej woli naszej

20 devitantes hoc, ne quis nos vituperet in hac plenitudine, quæ ministratur a nobis.

20 wystrzegając się tego, żeby nas kto nie zganił z powodu tej obfitości, którą rozdajemy.

21 Providemus enim bona non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus.

21 Staramy się bowiem o dobro nie tylko przed Bogiem, ale także przed ludźmi.

22 Misimus autem cum illis et fratrem nostrum, quem probavimus in multis sæpe sollicitum esse : nunc autem multo sollicitiorem, confidentia multa in vos,

22 Posłaliśmy zaś z nimi brata naszego, którego troskliwości doświadczyliśmy często w wielu rzeczach, a teraz daleko troskliwszego z powodu wielkiego zaufania do was.

23 sive pro Tito, qui est socius meus, et in vos adjutor, sive fratres nostri, Apostoli ecclesiarum, gloria Christi.

23 Co do Tytusa - jest to mój towarzysz i pomocnik u was; co do braci naszych - są to posłańcy kościołów, chwała Chrystusowa.

24 Ostensionem ergo, quæ est caritatis vestræ, et nostræ gloriæ pro vobis, in illos ostendite in faciem ecclesiarum.

24 Dowody więc waszej miłości i naszej chluby z was okażcie względem nich wobec kościołów.