Księga Judyty, rozdział 16

1 Tunc cantavit canticum hoc Domino Judith, dicens :

1 Śpiewała tedy Judyta tę pieśń Panu, mówiąc:

2 Incipite Domino in tympanis ; cantate Domino in cymbalis ; modulamini illi psalmum novum : exaltate, et invocate nomen ejus.

2 „Zanućcie Panu na bębnach, śpiewajcie Panu na cymbałach, śpiewajcie mu psalm nowy, wywyższajcie i wzywajcie imienia jego.

3 Dominus conterens bella, Dominus nomen est illi.

3 Pan kruszący wojny, Pan jest imię jego.

4 Qui posuit castra sua in medio populi sui, ut eriperet nos de manu omnium inimicorum nostrorum.

4 On położył obóz swój pośród ludu swego, aby nas wyrwać z ręki wszystkich nieprzyjaciół naszych.

5 Venit Assur ex montibus ab aquilone in multitudine fortitudinis suæ : cujus multitudo obturavit torrentes, et equi eorum cooperuerunt valles.

5 Przyciągnął Asur z gór od północy w wielkości mocy swej; jego mnóstwo zastawiło potoki, a konie ich okryły doliny.

6 Dixit se incensurum fines meos, et juvenes meos occisurum gladio ; infantes meos dare in prædam, et virgines in captivitatem.

6 Mówił, że wypali kraj mój, a młodzieńców moich wybije mieczem, niemowlęta moje da na łup, a panny w niewolę.

7 Dominus autem omnipotens nocuit eum, et tradidit eum in manus feminæ, et confodit eum.

7 A Pan wszechmogący przeszkodził mu, i dał go w ręce niewieście, i poraził go.

8 Non enim cecidit potens eorum a juvenibus, nec filii Titan percusserunt eum, nec excelsi gigantes opposuerunt se illi : sed Judith filia Merari in specie faciei suæ dissolvit eum.

8 Bo mocarz ich nie poległ od młodzieńców, ani go zabili synowie Tytana, ani wysocy olbrzymi oparli się mu; ale Judyta, córka Merariego, zwątliła go pięknością twarzy swojej.

9 Exuit enim se vestimento viduitatis, et induit se vestimento lætitiæ in exsultatione filiorum Israël.

9 Zwlekła się bowiem z szat wdowieństwa i oblokła się w szaty wesela na rozradowanie synów izraelskich.

10 Unxit faciem suam unguento, et colligavit cincinnos suos mitra ; accepit stolam novam ad decipiendum illum.

10 Pomazała oblicze swe olejkiem i ściągnęła kędziorki swe koronką, wzięła szatę nową, aby go uwieść.

11 Sandalia ejus rapuerunt oculos ejus ; pulchritudo ejus captivam fecit animam ejus : amputavit pugione cervicem ejus.

11 Sandały jej uchwyciły oczy jego, piękność jej usidliła duszę jego, ucięła kordem szyję jego.

12 Horruerunt Persæ constantiam ejus, et Medi audaciam ejus.

12 Ulękli się Persowie stałości jej, i Medowie śmiałości jej.

13 Tunc ululaverunt castra Assyriorum, quando apparuerunt humiles mei, arescentes in siti.

13 Wtedy zawyły wojska asyryjskie, gdy się pokazali uniżeni moi, schnący od pragnienia.

14 Filii puellarum compunxerunt eos, et sicut pueros fugientes occiderunt eos : perierunt in prælio a facie Domini Dei mei.

14 Synowie dziewcząt pokłóli ich, a jako chłopięta uciekające pobili ich; poginęli w bitwie od oblicza Pana, Boga mego.

15 Hymnum cantemus Domino ; hymnum novum cantemus Deo nostro.

15 Pieśń śpiewajmy Panu, pieśń nową śpiewajmy Bogu naszemu!

16 Adonai Domine, magnus es tu, et præclarus in virtute tua : et quem superare nemo potest.

16 Adonaj, Panie, wielkiś ty i przesławny w mocy twojej, i którego nikt zwyciężyć nie może.

17 Tibi serviat omnis creatura tua, quia dixisti, et facta sunt ; misisti spiritum tuum, et creata sunt : et non est qui resistat voci tuæ.

17 Tobie niech służy wszelkie twe stworzenie; boś rzekł, i stały się, posłałeś ducha twego, i stworzone są, i nie masz, kto by się sprzeciwił głosowi twemu.

18 Montes a fundamentis movebuntur cum aquis ; petræ, sicut cera, liquescent ante faciem tuam.

18 Góry z gruntu się poruszą z wodami; skały jak wosk rozpłyną się przed obliczem twoim.

19 Qui autem timent te, magni erunt apud te per omnia.

19 A którzy się ciebie boją, wielcy będą u ciebie we wszystkim.

20 Væ genti insurgenti super genus meum : Dominus enim omnipotens vindicabit in eis ; in die judicii visitabit illos.

20 Biada narodowi, powstającemu na naród mój! Bo Pan wszechmogący będzie się mścił na nich, w dzień sądu nawiedzi ich.

21 Dabit enim ignem et vermes in carnes eorum, ut urantur et sentiant usque in sempiternum.

21 Bo da ogień i robaki na ciała ich, aby byli paleni i czuli aż na wieki!”

22 Et factum est post hæc, omnis populus post victoriam venit in Jerusalem adorare Dominum : et mox ut purificati sunt, obtulerunt omnes holocausta, et vota, et repromissiones suas.

22 I stało się potem wszystek lud po zwycięstwie przyszedł do Jeruzalem pokłonić się Panu; i zaraz, skoro się oczyścili, ofiarowali wszyscy całopalenia i śluby i obietnice swoje.

23 Porro Judith universa vasa bellica Holofernis, quæ dedit illi populus, et conopeum quod ipsa sustulerat de cubili ipsius, obtulit in anathema oblivionis.

23 A Judyta wszystek sprzęt wojenny Holofernesa, który jej dał lud, i namiotek, który sama wzięła z łóżka jego, ofiarowała na dar zapomnienia.

24 Erat autem populus jucundus secundum faciem sanctorum : et per tres menses gaudium hujus victoriæ celebratum est cum Judith.

24 A lud był wesół przed obliczem świątyni i przez trzy miesiące radość z tego zwycięstwa z Judytą obchodzono.

25 Post dies autem illos, unusquisque rediit in domum suam : et Judith magna facta est in Bethulia, et præclarior erat universæ terræ Israël.

25 A po owych dniach wrócił się każdy do domu swego, a Judyta stała się wielką w Betulii i była najsławniejszą we wszystkiej ziemi izraelskiej.

26 Erat enim virtuti castitas adjuncta, ita ut non cognosceret virum omnibus diebus vitæ suæ, ex quo defunctus est Manasses vir ejus.

26 Bo do dzielności przyłączyła się też czystość, tak iż nie poznała męża przez wszystkie dni żywota swego, odkąd umarł mąż jej Manasses.

27 Erat autem, diebus festis, procedens cum magna gloria.

27 A wychodziła w święta z chwałą wielką.

28 Mansit autem in domo viri sui annos centum quinque, et dimisit abram suam liberam : et defuncta est ac sepulta cum viro suo in Bethulia.

28 Mieszkała zaś w domu męża swego sto pięć lat, i puściła wolno służebnicę swoją, i umarła, i pogrzebana została z mężem swym w Betulii.

29 Luxitque illam omnis populus diebus septem.

29 I opłakiwał ją wszystek lud przez siedem dni.

30 In omni autem spatio vitæ ejus non fuit qui perturbaret Israël, et post mortem ejus annis multis.

30 A po wszystek czas żywota jej nie było nikogo, który by czynił niepokój Izraelowi, i po śmierci jej przez wiele lat.

31 Dies autem victoriæ hujus festivitatis ab Hebræis in numero sanctorum dierum accipitur, et colitur a Judæis ex illo tempore usque in præsentem diem.

31 A dzień święta zwycięstwa tego u Żydów w poczet dni świętych został przyjęty i święcą go Żydzi od owego czasu aż do dnia dzisiejszego.