List do Filipian, rozdział 2

1 Si qua ergo consolatio in Christo, si quod solatium caritatis, si qua societas spiritus, si qua viscera miserationis :

1 Jeśli więc jest jaka pociecha w Chrystusie, jeśli jaka radość miłości, jeśli jaka społeczność ducha, jeśli jaka czułość miłosierdzia

2 implete gaudium meum ut idem sapiatis, eamdem caritatem habentes, unanimes, idipsum sentientes,

2 dopełnijcie wesela mojego, abyście to samo rozumieli, tę samą miłość mieli, jednomyślnie to samo rozumieli,

3 nihil per contentionem, neque per inanem gloriam : sed in humilitate superiores sibi invicem arbitrantes,

3 nic przez współzawodnictwo ani dla próżnej chwały; ale w pokorze uważając jeden drugiego za wyższego od siebie,

4 non quæ sua sunt singuli considerantes, sed ea quæ aliorum.

4 mając każdy na uwadze, nie to co jest jego, ale to co drugich.

5 Hoc enim sentite in vobis, quod et in Christo Jesu :

5 To bowiem w sobie czujcie co i w Chrystusie Jezusie,

6 qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se æqualem Deo :

6 który będąc w postaci bożej, nie uważał za grabież równości swej z Bogiem,

7 sed semetipsum exinanivit, formam servi accipiens, in similitudinem hominum factus, et habitu inventus ut homo.

7 ale wyniszczył sam siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi i postawą znaleziony jak człowiek.

8 Humiliavit semetipsum factus obediens usque ad mortem, mortem autem crucis.

8 Sam się uniżył, stawszy się posłusznym aż do śmierci, a śmierci krzyżowej.

9 Propter quod et Deus exaltavit illum, et donavit illi nomen, quod est super omne nomen :

9 Dlatego i Bóg wywyższył go i darował mu imię, przewyższające wszelkie imię;

10 ut in nomine Jesu omne genu flectatur cælestium, terrestrium et infernorum,

10 aby na imię Jezusowe „klękało wszelkie kolano” niebieskich, ziemskich i podziemnych

11 et omnis lingua confiteatur, quia Dominus Jesus Christus in gloria est Dei Patris.

11 i żeby „wszelki język wyznawał,” że Pan Jezus Chrystus jest w chwale Boga Ojca.

12 Itaque carissimi mei (sicut semper obedistis), non ut in præsentia mei tantum, sed multo magis nunc in absentia mea, cum metu et tremore vestram salutem operamini.

12 Przeto najmilsi moi (jak zawsze byliście posłuszni), nie tylko jak w obecności mojej, ale daleko bardziej teraz w mojej nieobecności, z bojaźnią i z drżeniem pracujcie nad zbawieniem waszym.

13 Deus est enim, qui operatur in vobis et velle, et perficere pro bona voluntate.

13 Albowiem Bóg jest, który sprawuje w was i chcenie i wykonanie według dobrej woli.

14 Omnia autem facite sine murmurationibus et hæsitationibus :

14 Wszystko zaś czyńcie bez szemrania i wahania,

15 ut sitis sine querela, et simplices filii Dei, sine reprehensione in medio nationis pravæ et perversæ : inter quos lucetis sicut luminaria in mundo,

15 abyście byli bez zarzutu i „prości synowie boży, bez przygany, w pośrodku złego i przewrotnego narodu,” wśród którego świecicie jak światła na świecie,

16 verbum vitæ continentes ad gloriam meam in die Christi, quia non in vacuum cucurri, neque in vacuum laboravi.

16 zachowując słowo życia dla chluby mojej na dzień Chrystusowy, że darmo nie biegłem ani „darmo nie pracowałem.”

17 Sed et si immolor supra sacrificium, et obsequium fidei vestræ, gaudeo, et congratulor omnibus vobis.

17 Ale chociaż się wydaję i na ofiarę i na posługiwanie wiary waszej, cieszę się i weselę wespół z wami wszystkimi.

18 Idipsum autem et vos gaudete, et congratulamini mihi.

18 Podobnie też i wy cieszcie się i weselcie się wespół ze mną.

19 Spero autem in Domino Jesu, Timotheum me cito mittere ad vos : ut et ego bono animo sim, cognitis quæ circa vos sunt.

19 Spodziewam się zaś w Panu Jezusie, że wnet poślę do was Tymoteusza, abym i ja był dobrej myśli, dowiedziawszy się, co się z wami dzieje.

20 Neminem enim habeo tam unanimem, qui sincera affectione pro vobis sollicitus sit.

20 Nikogo bowiem nie mam ze mną tak jednomyślnego, który by szczerym sercem troszczył się o was.

21 Omnes enim quæ sua sunt quærunt, non quæ sunt Jesu Christi.

21 Wszyscy bowiem szukają swego, nie tego co jest Jezusa Chrystusa.

22 Experimentum autem ejus cognoscite, quia sicut patri filius, mecum servivit in Evangelio.

22 Doświadczoną zaś jego cnotę poznajcie, że jak syn ojcu służył ze mną w ewangelii.

23 Hunc igitur spero me mittere ad vos, mox ut videro quæ circa me sunt.

23 Spodziewam się więc, że go do was poślę, skoro tylko zobaczę, jak stoją moje sprawy.

24 Confido autem in Domino quoniam et ipse veniam ad vos cito.

24 Ufam zaś w Panu, że i sam przybędę rychło do was.

25 Necessarium autem existimavi Epaphroditum fratrem, et cooperatorem, et commilitonem meum, vestrum autem apostolum, et ministrum necessitatis meæ, mittere ad vos :

25 Lecz uznałem za potrzebne posłać do was Epafrodyta, brata i pomocnika i współbojownika mojego, waszego zaś wysłannika i sługę w mojej potrzebie.

26 quoniam quidem omnes vos desiderabat : et mœstus erat, propterea quod audieratis illum infirmatum.

26 Gdyż z pewnością tęsknił do was wszystkich i martwił się dlatego, żeście słyszeli o jego chorobie.

27 Nam et infirmatus est usque ad mortem : sed Deus misertus est ejus : non solum autem ejus, verum etiam et mei, ne tristitiam super tristitiam haberem.

27 Chorował bowiem śmiertelnie, ale Bóg zmiłował się nad nim; nie tylko zaś nad nim, lecz także i nade mną, żebym nie miał smutku na smutek.

28 Festinantius ergo misi illum, ut viso eo iterum gaudeatis, et ego sine tristitia sim.

28 Prędzej go więc posłałem, abyście znowu się weselili, ujrzawszy go, a ja żebym był bez smutku.

29 Excipite itaque illum cum omni gaudio in Domino, et ejusmodi cum honore habetote ;

29 Przyjmijcie go przeto z wszelkim weselem w Panu i takich we czci miejcie;

30 quoniam propter opus Christi usque ad mortem accessit, tradens animam suam ut impleret id quod ex vobis deerat erga meum obsequium.

30 ponieważ dla sprawy Chrystusowej bliski już był śmierci, ofiarowawszy swe życie, żeby uzupełnić to, czego z waszej strony nie dostawało do mojej posługi.