List do Żydów, rozdział 1

1 Multifariam, multisque modis olim Deus loquens patribus in prophetis :

1 Wielokrotnie i różnorodnie mówił Bóg niegdyś do ojców przez proroków,

2 novissime, diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit hæredem universorum, per quem fecit et sæcula :

2 a na koniec w te dni mówił do nas przez Syna, którego postanowił dziedzicem wszech rzeczy, przez którego uczynił i wieki;

3 qui cum sit splendor gloriæ, et figura substantiæ ejus, portansque omnia verbo virtutis suæ, purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram majestatis in excelsis :

3 który będąc jasnością chwały i odbiciem istoty jego i utrzymując wszystko słowem mocy swej, dokonawszy oczyszczenia grzechów, siedzi po prawicy majestatu na wysokościach,

4 tanto melior angelis effectus, quanto differentius præ illis nomen hæreditavit.

4 stawszy się tym wyższym od aniołów im osobliwsze nad nich imię odziedziczył.

5 Cui enim dixit aliquando angelorum : Filius meus es tu, ego hodie genui te ? Et rursum : Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in filium ?

5 Albowiem któremu kiedy z aniołów rzekł: „Synem moim jesteś ty, ja dziś zrodziłem ciebie?” I znowu: „Ja będę mu ojcem, a on będzie mi synem?”

6 Et cum iterum introducit primogenitum in orbem terræ, dicit : Et adorent eum omnes angeli Dei.

6 I gdy znowu wprowadza Pierworodnego na okrąg ziemi, mówi: „I niech mu się kłaniają wszyscy aniołowie boży.”

7 Et ad angelos quidem dicit : Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis.

7 A do aniołów właśnie mówi: „Który czyni swych aniołów wichrami i swoje sługi płomieniem ognia.”

8 Ad Filium autem : Thronus tuus Deus in sæculum sæculi : virga æquitatis, virga regni tui.

8 Do Syna zaś: „Stolica twoja, Boże, na wiek wieku, berło prawości berłem królestwa twego.

9 Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem : propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo exsultationis præ participibus tuis.

9 Umiłowałeś sprawiedliwość i znienawidziłeś nieprawość, dlatego namaścił cię, Boże, Bóg twój olejkiem wesela nad towarzyszów twoich.”

10 Et : Tu in principio, Domine, terram fundasti : et opera manuum tuarum sunt cæli.

10 I: „Ty, Panie, na początku utwierdziłeś ziemię i niebo jest dziełem rąk twoich.

11 Ipsi peribunt, tu autem permanebis, et omnes ut vestimentum veterascent :

11 One zginą, ty zaś trwać będziesz i wszystkie jak szata zestarzeją się.

12 et velut amictum mutabis eos, et mutabuntur : tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.

12 I zmienisz je jak odzienie i odmienią się. Ty zaś sam ten sam jesteś i lata twoje nie ustaną.”

13 Ad quem autem angelorum dixit aliquando : Sede a dextris meis, quoadusque ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum ?

13 A do którego kiedy z aniołów rzekł: „Siedź po prawicy mojej, aż położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich?”

14 Nonne omnes sunt administratorii spiritus, in ministerium missi propter eos, qui hæreditatem capient salutis ?

14 Czyż nie wszyscy są duchami usługującymi, wysyłanymi na posługę dla tych, co mają otrzymać dziedzictwo zbawienia?