List do Tytusa, rozdział 3

1 Admone illos principibus, et potestatibus subditos esse, dicto obedire, ad omne opus bonum paratos esse :

1 Napominaj ich, aby zwierzchnościom i władzom byli poddani, rozkazu słuchali, do każdego dobrego uczynku byli gotowi;

2 neminem blasphemare, non litigiosos esse, sed modestos, omnem ostendentes mansuetudinem ad omnes homines.

2 nikogo nie lżyli, nie byli kłótliwi, ale skromni i okazywali wszelką łagodność względem wszystkich ludzi.

3 Eramus enim aliquando et nos insipientes, increduli, errantes, servientes desideriis, et voluptatibus variis, in malitia et invidia agentes, odibiles, odientes invicem.

3 Albowiem kiedyś byliśmy i my nierozumni, niewierni, błądzący, oddani pożądliwościom i różnym rozkoszom, żyliśmy w złości i w zazdrości, znienawidzeni i wzajem się nienawidzący.

4 Cum autem benignitas et humanitas apparuit Salvatoris nostri Dei,

4 Lecz gdy się okazała dobroć i ludzkość Zbawiciela naszego Boga,

5 non ex operibus justitiæ, quæ fecimus nos, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit per lavacrum regenerationis et renovationis Spiritus Sancti,

5 nie dla uczynków sprawiedliwości, które myśmy uczynili, ale dla swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym;

6 quem effudit in nos abunde per Jesum Christum Salvatorem nostrum :

6 a wylał go na nas obficie przez Jezusa Chrystusa Zbawiciela naszego,

7 ut justificati gratia ipsius, hæredes simus secundum spem vitæ æternæ.

7 abyśmy usprawiedliwieni łaską jego, stali się według nadziei dziedzicami życia wiecznego.

8 Fidelis sermo est : et de his volo te confirmare : ut curent bonis operibus præesse qui credunt Deo. Hæc sunt bona, et utilia hominibus.

8 Wierna to mowa; i chcę, abyś ty to potwierdzał, żeby wierzący w Boga, starali się przodować w dobrych uczynkach. Te rzeczy są dobre i pożyteczne ludziom.

9 Stultas autem quæstiones, et genealogias, et contentiones, et pugnas legis devita : sunt enim inutiles, et vanæ.

9 Głupich zaś rozpraw i rodowodów i kłótni i sporów zakonnych unikaj, bo są niepożyteczne i próżne.

10 Hæreticum hominem post unam et secundam correptionem devita :

10 Człowieka heretyka po pierwszym i drugim upomnieniu unikaj,

11 sciens quia subversus est, qui ejusmodi est, et delinquit, cum sit proprio judicio condemnatus.

11 wiedząc, że kto jest taki, jest przewrotny i grzeszny, a jest własnym sądem potępiony.

12 Cum misero ad te Artemam, aut Tychicum, festina ad me venire Nicopolim : ibi enim statui hiemare.

12 Gdy poślę do ciebie Artemasa albo Tychika, spiesz się, byś do mnie przybył do Nikopolu, bo tam postanowiłem zimować.

13 Zenam legisperitum et Apollo sollicite præmitte, ut nihil illis desit.

13 Zenasa, biegłego w Prawie i Apolla starannie na drogę zaopatrz, aby im na niczym nie zbywało.

14 Discant autem et nostri bonis operibus præesse ad usus necessarios : ut non sint infructuosi.

14 Niech zaś i nasi uczą się w dobrych uczynkach przodować na konieczne potrzeby, żeby nie byli bezużyteczni.

15 Salutant te qui mecum sunt omnes : saluta eos qui nos amant in fide. Gratia Dei cum omnibus vobis. Amen.

15 Pozdrawiają cię ci wszyscy, co są ze mną. Pozdrów tych, co nas miłują w wierze. Łaska boża z wami wszystkimi. Amen.