La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
III Reyes 11
1 Rex autem Salomon adamavit mulieres alienigenas multas, filiam quoque Pharaonis, et Moabitidas, et Ammonitidas, Idumæas, et Sidonias, et Hethæas :
1 Pero el rey Salomón amó apasionadamente muchas mujeres extranjeras; y especialmente á la hija de Faraón, á las mujeres Moabitas y Ammonitas, Idumeas, Sidonias y Heteas:
2 de gentibus super quibus dixit Dominus filiis Israël : Non ingrediemini ad eas, neque de illis ingredientur ad vestras : certissime enim avertent corda vestra ut sequamini deos earum. His itaque copulatus est Salomon ardentissimo amore.
2 Naciones de las cuales mandó el Señor á los hijos de Israel: No tomaréis de ellas mujeres para vosotros, ni ellos se casarán con las vuestras: porque infaliblemente pervertirán vuestros corazones, para que sigais á sus dioses. A tales mujeres, pues, se unió Salomón con un amor ardentísimo:
3 Fueruntque ei uxores quasi reginæ septingentæ, et concubinæ trecentæ : et averterunt mulieres cor ejus.
3 Tanto que tuvo setecientas mujeres en calidad de reinas, y trescientas mujeres secundarias: y las mujeres pervirtieron su corazón,
4 Cumque jam esset senex, depravatum est cor ejus per mulieres, ut sequeretur deos alienos : nec erat cor ejus perfectum cum Domino Deo suo, sicut cor David patris ejus.
4 Y siendo ya viejo, vino á depravarse su corazón por causa de las mujeres; hasta hacerle seguir los dioses ajenos: de suerte que su corazón ya no era puro y sincero para con el Señor Dios suyo, como lo fué el corazón de David, su padre.
5 Sed colebat Salomon Astarthen deam Sidoniorum, et Moloch idolum Ammonitarum.
5 Antes bien daba culto Salomón á Astarté, diosa de los Sidonios, y á Moloc, ídolo de los Ammonitas.
6 Fecitque Salomon quod non placuerat coram Domino, et non adimplevit ut sequeretur Dominum sicut David pater ejus.
6 Con lo que desagradó Salomón al Señor, y no perseveró en servirle, como le sirvió David, su padre.
7 Tunc ædificavit Salomon fanum Chamos idolo Moab in monte qui est contra Jerusalem, et Moloch idolo filiorum Ammon.
7 Entonces fué cuando erigió Salomón un templo á Camos, ídolo de Moab, sobre el monte que está en frente de Jerusalén, y á Moloc, ídolo de los hijos de Ammón.
8 Atque in hunc modum fecit universis uxoribus suis alienigenis, quæ adolebant thura, et immolabant diis suis.
8 Y á este tenor complació á todas sus mujeres extranjeras: las cuales quemaban inciensos y ofrecían sacrificios á sus dioses.
9 Igitur iratus est Dominus Salomoni, quod aversa esset mens ejus a Domino Deo Israël, qui apparuerat ei secundo,
9 Por lo que se irritó el Señor contra Salomón, porque había enagenado su corazón del Señor Dios de Israel que por dos veces se le había aparecido,
10 et præceperat de verbo hoc ne sequeretur deos alienos : et non custodivit quæ mandavit ei Dominus.
10 y amonestado particularmente sobre no seguir á dioses ajenos; mas él no guardó el mandato del Señor.
11 Dixit itaque Dominus Salomoni : Quia habuisti hoc apud te, et non custodisti pactum meum, et præcepta mea quæ mandavi tibi, disrumpens scindam regnum tuum, et dabo illud servo tuo.
11 Dijo, pues, el Señor á Salomón: Porque te has portado así, y no has guardado mi pacto y los preceptos que te dí, rasgaré y dividiré tu reino, y se le daré á un siervo tuyo.
12 Verumtamen in diebus tuis non faciam propter David patrem tuum : de manu filii tui scindam illud,
12 Mas no lo ejecutaré en tus días por amor de David, tu padre: le desmembraré cuando se halle en poder de tu hijo:
13 nec totum regnum auferam, sed tribum unam dabo filio tuo propter David servum meum, et Jerusalem, quam elegi.
13 Aunque no se le quitaré todo entero, sino que dejaré á tu hijo una tribu por amor de David, mi siervo, y de Jerusalén, mi ciudad escogida.
14 Suscitavit autem Dominus adversarium Salomoni Adad Idumæum de semine regio, qui erat in Edom.
14 Suscitó, pues, el Señor por enemigo de Salomón á Adad, Idumeo, de sangre real, que habitaba en Edom.
15 Cum enim esset David in Idumæa, et ascendisset Joab princeps militiæ ad sepeliendum eos qui fuerant interfecti, et occidisset omnem masculinum in Idumæa
15 Porque sucedió que habiendo estado David en la Idumea, é ido allí Joab, general del ejército, á dar sepultura á los que habían sido muertos y pasar á cuchillo á todos los Idumeos del sexo masculino,
16 (sex enim mensibus ibi moratus est Joab, et omnis Israël, donec interimeret omne masculinum in Idumæa),
16 (pues seis meses se detuvo allí Joab con todo Israel, hasta acabar con todos los varones de la Idumea.)
17 fugit Adad ipse, et viri Idumæi de servis patris ejus cum eo, ut ingrederetur Ægyptum : erat autem Adad puer parvulus.
17 Este Adad escapó, acompañado de algunos Idumeos, criados de su padre, y fué á refugiarse en Egipto. Era entonces Adad todavía niño de pocos años.
18 Cumque surrexissent de Madian, venerunt in Pharan, tuleruntque secum viros de Pharan, et introierunt Ægyptum ad Pharaonem regem Ægypti : qui dedit ei domum, et cibos constituit, et terram delegavit.
18 Y habiendo salido de Madián pasaron á Farán, y tomando consigo gentes de Farán, entraron en Egipto, y se presentaron á Faraón, rey de Egipto, quien dió á Adad casa, y señalóle alimentos, y le adjudicó tierras.
19 Et invenit Adad gratiam coram Pharaone valde, in tantum ut daret ei uxorem sororem uxoris suæ germanam Taphnes reginæ.
19 Y Adad cayó tanto en gracia á Faraón, que le casó con una hermana carnal de la reina Tafnes, su esposa.
20 Genuitque ei soror Taphnes Genubath filium, et nutrivit eum Taphnes in domo Pharaonis : eratque Genubath habitans apud Pharaonem cum filiis ejus.
20 De esta hermana de Tafnes tuvo un hijo llamado Genubat, al cual crió Tafnes en el palacio de Faraón; de suerte que Genubat vivía en el palacio de Faraón con los hijos del rey.
21 Cumque audisset Adad in Ægypto dormisse David cum patribus suis, et mortuum esse Joab principem militiæ, dixit Pharaoni : Dimitte me, ut vadam in terram meam.
21 Y cuando supo Adad que David había ido á descansar en el sepulcro con sus padres, y que había también muerto Joab, general de sus tropas, dijo á Faraón: Déjame volver á mi patria.
22 Dixitque ei Pharao : Qua enim re apud me indiges, ut quæras ire ad terram tuam ? At ille respondit : Nulla : sed obsecro te ut dimittas me.
22 Respondióle Faraón: Pues ¿qué te falta en mi casa, para que quieras irte á tu país? A lo que contestó Adad: Nada; pero sin embargo te ruego que me des licencia para ir allá.
23 Suscitavit quoque ei Deus adversarium Razon filium Eliada, qui fugerat Adarezer regem Soba dominum suum :
23 También le suscitó Dios á Salomón otro enemigo que fué Razón, hijo de Eliada, el cual se había huido de Adarezer, rey de Soba, su señor.
24 et congregavit contra eum viros, et factus est princeps latronum cum interficeret eos David : abieruntque Damascum, et habitaverunt ibi, et constituerunt eum regem in Damasco :
24 Y juntó gente contra él, y se hizo capitán de ladrones ó de guerrillas; á los cuales hacía David cruda guerra. Retiráronse después á Damasco, y habitaron allí, é hicieron rey de Damasco á Razón.
25 eratque adversarius Israëli cunctis diebus Salomonis : et hoc est malum Adad, et odium contra Israël : regnavitque in Syria.
25 Y fué Razón enemigo de Israel todo el reinado de Salomón; y éste fué otro azote con el de Adad, por el odio contra Israel, después que reinó en la Siria.
26 Jeroboam quoque filius Nabat, Ephrathæus, de Sareda, servus Salomonis, cujus mater erat nomine Sarva, mulier vidua, levavit manum contra regem.
26 Asímismo Jeroboam, hijo de Nabat, Efrateo, de Sareda, criado de Salomón, cuya madre era una mujer viuda llamada Sarva, se sublevó contra el rey.
27 Et hæc est causa rebellionis adversus eum, quia Salomon ædificavit Mello, et coæquavit voraginem civitatis David patris sui.
27 La causa de esta rebelión fué porque Salomón edificó á Mello, y terraplenó la hondonada ó valle de la ciudad de David, su padre.
28 Erat autem Jeroboam vir fortis et potens : vidensque Salomon adolescentem bonæ indolis et industrium, constituerat eum præfectum super tributa universæ domus Joseph.
28 Era Jeroboam hombre valiente y poderoso; y Salomón viéndole mozo de buena índole y activo, le había dado la superintendencia de los tributos de toda la casa de José.
29 Factum est igitur in tempore illo, ut Jeroboam egrederetur de Jerusalem, et inveniret eum Ahias Silonites propheta in via, opertus pallio novo : erant autem duo tantum in agro.
29 Sucedió, pues, en aquel tiempo, que saliendo Jeroboam de Jerusalén, se encontró con él en el camino Ahías, Silonita, profeta, que llevaba una capa nueva: y estaban los dos solos en el campo.
30 Apprehendensque Ahias pallium suum novum quo coopertus erat, scidit in duodecim partes.
30 Cogiendo, pues, Ahías la capa nueva, que traía puesta, la rasgó en doce partes,
31 Et ait ad Jeroboam : Tolle tibi decem scissuras : hæc enim dicit Dominus Deus Israël : Ecce ego scindam regnum de manu Salomonis, et dabo tibi decem tribus.
31 y dijo á Jeroboam: Toma para tí diez pedazos; porque esto dice el Señor Dios de Israel: Hé aquí que yo voy á dividir el reino que tiene Salomón, y te daré á tí diez tribus:
32 Porro una tribus remanebit ei propter servum meum David, et Jerusalem civitatem, quam elegi ex omnibus tribubus Israël :
32 Si bien le dejaré á él para su hijo una tribu por amor de mi siervo David y de Jerusalén, ciudad que yo tengo escogida entre todas las tribus de Israel:
33 eo quod dereliquerit me, et adoraverit Astarthen deam Sidoniorum, et Chamos deum Moab, et Moloch deum filiorum Ammon : et non ambulaverit in viis meis, ut faceret justitiam coram me, et præcepta mea et judicia, sicut David pater ejus.
33 Porque me ha abandonado á mí, y ha adorado á Astarté, diosa de los Sidonios, y á Camos, dios de Moab, y á Moloc, dios de los hijos de Ammón; y no ha seguido mis caminos practicando la justicia en mi presencia, y mis mandamientos, y mis leyes, como su padre David.
34 Nec auferam omne regnum de manu ejus, sed ducem ponam eum cunctis diebus vitæ suæ, propter David servum meum quem elegi, qui custodivit mandata mea et præcepta mea.
34 No por eso quitaré de sus manos parte alguna del reino; sino que le dejaré gobernar todo el tiempo de su vida por amor á David, mi siervo, á quien elegí; el cual observó mis mandamientos y preceptos.
35 Auferam autem regnum de manu filii ejus, et dabo tibi decem tribus :
35 Quitaré, sí, el reino de las manos de su hijo, y te daré á tí diez tribus:
36 filio autem ejus dabo tribum unam, ut remaneat lucerna David servo meo cunctis diebus coram me in Jerusalem civitate, quam elegi ut esset nomen meum ibi.
36 Y á su hijo le dejaré una tribu, á fin de que le quede para siempre á mi siervo David un descendiente que, como una lámpara, brille en mi presencia en Jerusalén, ciudad que yo escogí para que en ella sea venerado mi Nombre.
37 Te autem assumam, et regnabis super omnia quæ desiderat anima tua, erisque rex super Israël.
37 Pero á tí yo te levantaré, y reinarás á medida de tus deseos, y serás rey de Israel.
38 Si igitur audieris omnia quæ præcepero tibi, et ambulaveris in viis meis, et feceris quod rectum est coram me, custodiens mandata mea et præcepta mea, sicut fecit David servus meus : ero tecum, et ædificabo tibi domum fidelem, quomodo ædificavi David domum : et tradam tibi Israël :
38 Ahora bien, si tú obedecieres todo cuanto yo te mandare, y siguieres mis caminos, é hicieres lo que es recto á mis ojos, guardando mis mandamientos y mis preceptos, como lo hizo David, mi siervo; yo seré contigo, y te fundaré una casa estable, como la edifiqué á David, y te haré Señor de Israel.
39 et affligam semen David super hoc, verumtamen non cunctis diebus.
39 Y con esto humillaré el linaje de David, bien que no para siempre.
40 Voluit ergo Salomon interficere Jeroboam : qui surrexit, et aufugit in Ægyptum ad Sesac regem Ægypti, et fuit in Ægypto usque ad mortem Salomonis.
40 De aquí fué que Salomón tentó hacer matar á Jeroboam; mas éste se escapó, y fué á refugiarse en Egipto cerca de Sesac, rey de Egipto, y allí estuvo hasta la muerte de Salomón.
41 Reliquum autem verborum Salomonis, et omnia quæ fecit, et sapientia ejus, ecce universa scripta sunt in libro verborum dierum Salomonis.
41 En orden á las demás cosas de Salomón, y todos sus hechos y sabiduría, todo está escrito en el libro de los anales del reinado de Salomón.
42 Dies autem quos regnavit Salomon in Jerusalem super omnem Israël, quadraginta anni sunt.
42 El tiempo que reinó Salomón en Jerusalén sobre todo Israel fué de cuarenta años.
43 Dormivitque Salomon cum patribus suis, et sepultus est in civitate David patris sui : regnavitque Roboam filius ejus pro eo.
43 Y pasó Salomón á descansar con sus padres, y le sepultaron en la ciudad de David su padre, sucediéndole en el reino su hijo Roboam.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
III Reyes 11 · con la app
Recibir el enlace